Novel & Cerita Alpha And Omega Bible Verse

Parang pakiramdam ko ay masusuka ako sa amoy at pinapasok nito ang kaloob-looban ko. "Naiintindihan ko kung bakit ganiyan ang pakiramdam mo, ang naamoy mo ngayon ay ang mga alpha. Karamihan sa dadalo sa pulong na ito ay pure alpha at isa na rito si Rowan," bulong ni kuya troy sa akin.

Paliwanag niya sa akin. Parang sa werewolf na binabasa ko lang din noon. The strongest will be the Alpha, and the weak will the underlings. Totoo naman ang sinabi ni Erigor. It's a common knowledge and not something that I have to analyze it with proofs and calculations.

tugon niya habang nakatingin sa ibang direksiyon. "Gano'n ba? Maraming salamat." Nginitian ko siya kahit na hindi niya nakikita. Mayamaya, sumakay na kami. Habang nasa biyahe, inilabas ko ang aking bibliya para magbasa ng isa o dalawang verse. 1 God is our refuge and strength, always ready to help in times of trouble. 2 So we will not fear when earthquakes come and the mountains crumble into the sea. (Psalms 46:1-1 NLT)

Bago pa man dumampi ang dulo nito sa papel, muling nagsalita si Damon, at ang boses niya ay mas malalim at mas seryoso kaysa kanina. “Isang mahalagang babala lang ang iiwan ko sa’yo. Kapag pumasok ka sa mundong ito at pirmahan mo ang kasunduan… wala nang atrasan. Wala nang pagbabago ng isip. Tandaan mo kung sino ako. Ako ang Alpha. At kapag sinabi kong ikaw ay akin… ikaw ay akin.” Tinitigan ko siya nang mata sa mata, hindi nagpapakita ng takot kahit na sa loob-loob ko ay nanginginig ako.

Sa halip na mag-angat ako ng mukha at tingnan ang mukha ng aming alpha na kinahuhumalingan ng halos lahat ng mga babaeng taong-lobo ay mas lalo kong iniyuko ang aking ulo at tinakpan ng mabuti ang aking dibdib para hindi nito makita. "Losers," mahinang sambit ni Alpha Hunter nang mapatapat sa akin. Hindi ko alam kung sino ang sinasabihan niya dahil hindi ko naman nakikita kung kanino siya nakatingin. Ngunit sino pa nga ba ang pagsasabihan niya ng salitang iyon kundi ako lamang? Ako lang naman ang losers dito dahil ako lamang ang pinakamababa ang rank sa aming lahat. Although, hindi ko naman ikinakahiya na isa akobg omega dahil omega rin naman ang mga pumanaw kong magulang at parang ikakahiya

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.

sabi nito, sabay harap sa `kin, ”No offence, Josh ha, pero malayo ang katawan ng mga omega sa aming mga alpha! ”None taken.” sagot ko. Totoo naman ang sinabi n’ya, eh, kaya lang, mukhang napikon nanaman si Rome kay Jinn. ”Ah, so ipamumukha mo nanaman sa amin na maliliit kami na parang mga bata?” ”O, wala ako’ng sinasabi, ha! Saka totoo naman, ha? Mas malaki ang katawan naming mga alpha kumpara sa inyo.”

Ang mga Alpha ay ang ‘kumukuha’, hindi ‘nakukuhanan’. Gayon din sa mga taong pagkakakilanlan ay Omega. Sila ay likas na mas maliit, mahina at nilikha nang may Alphang inaalala. Ang isang Omega natural born ay para sa mga Alpha. Sila ay emosyunal, maalalahanin at malambing sa lahat. Ngunit gaya sa relasyon ng dalawang Alpha, hindi puwedeng magsama ang ang mga Omega sa kapwa nila. Dahil kakaunti na lang ang bilang ng mga Omega sa mundo, itinuturing silang kayamanan ng karamihan lalo pa't ang kakayahan nilang magbuntis ay laging nasa syento porsyentong guhit.

꧁MOON ᵀᴼ ˢᴼᴹᴱᴼᴺᴱ ᵛᴴᴼ ᴬᴰᴹᴵᴿᴱˢ DARK꧂ 🅲🅷🅰🅿🆃🅴🆁 5️⃣0️⃣ “Teka h’wag ka munang bumangon, hindi pa maayos ang kalagayan mo.” napatingin ako sa kanya habang kinakapa ko ang oxygen hose na nakalagay sa ilong ko.

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u