Ama Ni Adolfo Mga Nobela at Kwento

saad ulit ni Adolfo. “Salamat Adolfo” bigla kong saad dahilan upang pandilatan ako ni Selestina. Tinakpan niya agad ang kanyang mukha at bumulong siya yung halos wala ng salitang marinig sa kanya, “Don Adolfo!” yun ang pagkakaintindi ko sa kanyang bulong sa hangin. Kaya agad kong binawi ang nauna kong sinabi, “Salamat Don Adolfo” muli kong sambit.

“Jade! Namilog ang aking mga mata nang makita ang pinsan ni Anthony. Isa pa ‘tong lalaking ‘to pikon na pikon ako sa kanya. “Umalis na tayo rito. May nakakakilala sa akin. Baka sabihin niya kila Mommy at Daddy kung nasa’n ako!” kita ko naman sa itsura nang dalawa ang gulat habang mabilis nila akong hinila. “Bakit ka ba kasi kilala nang lalaking ‘yon?” “Bakit naman hindi? Magkakilala nga kami.” Inis ko namang wika kay Ada.

biro ni Dom, halos pakindat pa, dahilan para lalo siyang magmukhang walking bolero prince. Napasinghap si Madam A, hindi dahil kinilig—kundi dahil hindi niya matanggap na kahit inis na inis na siya, may kung anong charm na kumakapit sa mga ngiti ng lalaking ito.

Pero bakit bigla mo na lang siyang isiningit sa pinag-uusapan natin? ''Hindi ba't nagagalit ka na hindi ko ipinaalam sa iyo ang tungkol sa pagdala niyan dito ni Andrea?'' ''What?'' ''I know you're not a pet-lover, but...'' ''I'm not talking about that dog!'' pagputol nito sa pagsasalita ng matanda. ''Oh. Hindi ba?'' ''I am talking about Alfonso III.'' Napaisip naman sandali si Doña Betina. Because that name ends with Noel as Alfonso II.

giit nito. Huminga ako ng malalim bago palabang tumingin sa kaniya. Hindi ko alam kung nagsasabi ba siya ng totoo o hindi pero kung iyong pamangkin nga ni Minandro na maganda at halatang galing sa mayamang angkan ay hindi talaga girlfriend ni Poldo. Ito pa kayang babaeng ito? "Pasensya na pero hindi talaga pwede," mahinahong saad ko kahit na nagpupuyos na rin ako sa galit.

nahihirapan sa pagsasalita na tanong ko sa kanya. "Hindi," mabilis na sagot ng may edad na babae kasabay ang mariing pag-iling. "Ako si Adelfa. Katulong ako ni Sir Abner dito at matagal na akong naninilbihan sa kanya. Hindi ako nagpunta rito para patayin ka kundi ang tulungan ka," mahina ang boses na sabi niya sa akin.

"It takes more than a mansion to make me fall, Alessandro." "Like what?" He appeared beside me. "I have no idea." I laughed. It is true. I have no freaking idea. He laughed with me and looked at the beautiful view of the forest. I stared at him. Kunot noo ko siyang tinignan. Mayroon talagang kamukha si Alessandro. Hindi ko lang malaman kung sino. "El Colmillos is changing you, Adra." "Huh?" My brows furrowed with what he said.

aniya bago ipinagpag ang mga kamay na bahagyang namannhid. Well, sino nga ba ang hindi nakakakilala kay Adrielle? Malinis ang record niya bilang si Adrielle Guerrero. Bukod tanging ang mga kalokohan lamang niya noong nag-aaral pa siya sa Japan ang makikitang butas kapag inimbestigahan siya. Pero sa mundo ng mafia, iyong malalaki talagang organisasyon ay kilala siya bilang si Neon. The merciless assassin who kills without even a single blink.

And this never happened to him! "Relax. I won't do anything to you. I don't want to anger my daughter any more than this." Anito sa seryosong tinig. "Besides, kahit gusto kong ipabugbog ka pa ulit, hindi ko na iyon magagawa pa. I can't anger my daughter any more than this. If only you weren't a pussy at nagsumbong sa anak ko, then I still could do whatever the fuck I want with you." Kung kanina ay kaseryosohan ang maririnig sa boses ni Adolfo, now, it's pure disgust. "Sir---"

“Aba’y oo, marami akong manliligaw noon, ang iba pa nga ay umabot sa pamamanhikan ngunit sadyang mahigpit ang papa sa akin dahil unica hija ako.” “Ah, ganon po ba?” “Heto ang asawa kong si Rodolfo, namatay siya tatlong taon na ang nakalilipas kung kaya’t alam ko na nag-aalala pa rin sa akin si Adonis, akala niya siguro ay malungkot pa rin ako dahil kamamatay lang ni Rodolfo.” “Hindi niyo naman po masisisi si daddy Adonis, mabait po siya at talagang nag-aalala sa inyo.”