Pedro Ibong Adarna Novels & Stories

Moreno ang balat. Oh my gossh,sino siya?Si Adan ba ito?Bakit siya nandito?sa isip-isip ko. "magandang hapon, kapitana.Ako po si Adan,ang bagong tanod na pamangkin ni ankel Mario.Ako ang maghahatid sa inyo,dahil ang dating naghahatid sa inyo...nagmamadali siyang nagpaalam kanina."sabi niya sa malalim na boses.

Stavros’ POV “What happened?” Hindi ko naitago ang interes sa kaniyang ibinalita. Umayos si Denillon sa pagkakaupo. “I visited the orphanage. Nagawa kong makausap ang isa sa mga namamahala doon. She is called Sister Janet. I asked her if there is someone named Tata Pedro living there. She told me that Tata Pedro is the founder of the orphanage, Peter Sarmiento to be exact. But he just died a year ago due to heart attack.”

Nabatid niyang ito marahil ang naramdamdaman ng kanyang ama bago ito pumanaw sa sariling gawa. Nang mahubad na niya ito at humarap sa lahat, dito'y di napigilan ni Pedro ang makaramdam ng gimbal na halos napalukso sa gulat. At sa wakas, matapos ang ilang mga panahong kasamaang pinalaganap niya, patay na ang kinatatakutang punong bampira. Alam kong sa darating na mga sandali, sisibol na ang haring araw upang magbigay ng liwanag sa buong kalangitan. Ito ay ang kanyang kapwa-kawaning nagngangalang Mateo Vicente, ang may bansag Tinig Adarna.Kaya bukod sa tunog bagwis ng malakas na hanging umiihip, maririnig na rin sa buong kagubatan ang mga nakakakilabot na mga huni ng mga ibong ito na paikot ik

Pero bago pa man siya makatulog, may kumatok. “Celestine?” tinig ng mama niya. “Pwede ba kaming pumasok ng papa mo?” Tumikhim siya, pinunasan ang mata at tumango kahit hindi pa bukas ang pinto. “Sige po…” Bumukas ang pinto. Maingat na pumasok si Adriana, kasunod si Governor Rafael Alvarado. Parehong seryoso ang mga mukha. May kaba sa mga mata. Parang alam na nila kung bakit sila pinatawag.

ANGELO ARAW ng Sabado ay naging abala ang lahat para sa pa-liga ng simbahan. Para ito sa mga kabataan na nais lumahok at ang mga pangunahing myembro nito ay kaming mga sakristan. Si Warren ang pangulo namin at siya rin ang kasama ni Padre Tiago sa pagpaplano. Syempre ay naroon din ang bise alkalde na siyang sponsor sa palaro.

"Matagal na,Hija.Noong nasa Amerika ka pa.Madalas kang ibalita sa akin ng matalik kong kaibigang si Leonardo De Capri.Nang malaman kung bumalik ka ng Pilipinas ay napasugod ako rito para kumustahin ka." "Are you...Sir Arnold Santos?"usisa niya.Naalala niya na madalas ikuwento ng Papa Leonardo niya noon ang tungkol rito. "Ako nga,"nakangiti ang matanda. Madalas ikuwento ng kanyang Papa ang kanyang mga kaibigan.Isa na rito si Arnold.Pero ang nais niyang makilala kaya siya umuwi ay si Don Hanz Ocbian,ang papa ng hambog niyang kaaway.

JANUARY 15, 2025 PHILIPPINES Labing-limang araw na ang nakalipas nang pumanaw si Don Ronaldo Alcantara—ang lolo nina Iñigo't Xavier. Sa loob ng ilang araw na pagluluksa ay hindi pa rin makapaniwala ang amang si Alfonso na wala na ang pinakamamahal nitong ama. Malaki ang kawalan ng isa sa mga Señior. Bilang isang board of director sa kompanya ng Alcantara hierarchy; walang makakapantay sa kanya.

MABILIS na lumipas ang mga Araw, Buwan at Taon. Napagtagumpayan ni Edgardo na maitago at ilihim na binuhay nito ang anak ni Don Darius Adriano. Maging sa Ama ni Luis na si Don Leonardo.

Lumaki kasi siyang paulit-ulit na kinukutya at pinaalalahanang ampon ng nagmamay-ari niyon. "I-Ikaw?" "Ako, si Papa Marco, at syempre, 'yong isa pang ampon ni Papa na namatay sa pagtatanggol sa'yo, si Escobar. Kami. Laging kami..." Tumawa si Adriano at nanatiling matigas sa pagtutok ng baril sa kanyang mukha. "Giyera 'to, Romano. Walang pilian kung kanino ba ipuputok ang baril."

“Hmm? Bakit ganyan ka makatingin?” Bahagyang nag-angat ng kilay si Leandro. “Sabihin ko na lang nang diretso. Don’t get too close sa lalaking ‘yon.” Napakunot ang noo ni Isobel. “Lalaking ‘yon? Sino?” Nagbuntong-hininga si Leandro, saka kumaway ng kamay na para bang ayaw nang bigkasin pa. “Alam mo na kung sino. Yung bumalik galing Amerika. Adrian.”