Ama Ni Adolfo の小説・ストーリー

Pero bakit bigla mo na lang siyang isiningit sa pinag-uusapan natin? ''Hindi ba't nagagalit ka na hindi ko ipinaalam sa iyo ang tungkol sa pagdala niyan dito ni Andrea?'' ''What?'' ''I know you're not a pet-lover, but...'' ''I'm not talking about that dog!'' pagputol nito sa pagsasalita ng matanda. ''Oh. Hindi ba?'' ''I am talking about Alfonso III.'' Napaisip naman sandali si Doña Betina. Because that name ends with Noel as Alfonso II.

I glared at them. “Mukhang kursunado ni boss, baka sagarin din,” walang prenong sabi ni Adahiyo. “Don’t talk about Amanda like that, she’s not the kind of girl you are thinking,” I hissed, Nagkatinginan sila pero halatang hindi natakot. “First name basis pa, lalo akong na-curious,” sabi ni Agapito. Nagtulakan sila palapit sa screen ng computer ko pero agad ko iyong pinatay.

aniya bago ipinagpag ang mga kamay na bahagyang namannhid. Well, sino nga ba ang hindi nakakakilala kay Adrielle? Malinis ang record niya bilang si Adrielle Guerrero. Bukod tanging ang mga kalokohan lamang niya noong nag-aaral pa siya sa Japan ang makikitang butas kapag inimbestigahan siya. Pero sa mundo ng mafia, iyong malalaki talagang organisasyon ay kilala siya bilang si Neon. The merciless assassin who kills without even a single blink.

And this never happened to him! "Relax. I won't do anything to you. I don't want to anger my daughter any more than this." Anito sa seryosong tinig. "Besides, kahit gusto kong ipabugbog ka pa ulit, hindi ko na iyon magagawa pa. I can't anger my daughter any more than this. If only you weren't a pussy at nagsumbong sa anak ko, then I still could do whatever the fuck I want with you." Kung kanina ay kaseryosohan ang maririnig sa boses ni Adolfo, now, it's pure disgust. "Sir---"

“Aba’y oo, marami akong manliligaw noon, ang iba pa nga ay umabot sa pamamanhikan ngunit sadyang mahigpit ang papa sa akin dahil unica hija ako.” “Ah, ganon po ba?” “Heto ang asawa kong si Rodolfo, namatay siya tatlong taon na ang nakalilipas kung kaya’t alam ko na nag-aalala pa rin sa akin si Adonis, akala niya siguro ay malungkot pa rin ako dahil kamamatay lang ni Rodolfo.” “Hindi niyo naman po masisisi si daddy Adonis, mabait po siya at talagang nag-aalala sa inyo.”

Napahawak ako sa aking bibig. Kinuha ko ang ibang dyaryo. Si Adolfo, napatunayan na siya ang pumatay sa asawa ng prinsipe na si Mutya Susanna. Ito'y binigyang patunay nang masaksihan ng anak ng Mutya ang pangyayayri. Pinatawan ng kamatayan si Adolfo at pinatalsik ang kanyang buong pamilya rito sa Salamanca habambuhay.

sagot ko. Sunod-sunod siyang tumango. Aden and Ady were just my fictional characters. Punta del Sol was a fiction place. Pero hindi nila alam, nakapaloob sa istorya ang matagal nang pangarap ng totoong Adrielle. Minahal niya noon pa ang totoong Braden at sa tingin niya ay hanggang ngayon. Siguro.

saad nito. Oo, galit si Adolfo. Pero may punto ang asawa niya. Hindi siya basta basta pwedeng makipagsagupaan na lang kay Leo. Dahil aminado naman siya na si Axel ang nauna sa gulong ito. Kapag naisapubliko ito, mas magkakagulo lang at mababaon lalo ang apilido nila. Pero talaga ngang walang awa si Leo. Ni hindi man lang sila matingnan ng matagal sa mukha. Hanggang sa may naisip na ideya bigla si Adolfo.

"Ang kapal ng mukha! Hindi man lang niya inisip na baka mabuko siya!" "Hindi niya ako blinock," dagdag pa ni Leo, hindi makapaniwala. "Anong akala niya sa akin? Walang pakialam? O baka… hindi niya ako kilala?" Tumawa si Mang Ador kahit may halong inis. "Sir, baka akala niya negosyante lang kayo ng accessories. Wala namang pangalan o litrato 'yung profile mo eh."