Amara Arcane Novels & Stories

She was dumbfounded as she was still looking into the pictures right in front of her. And some almost black and white memories come rushing through her vague mind. BRENTSTONE ACADEMY, SIX YEARS AGO PAGKATAPOS iparada ang dala niyang bagong-bagong Bently Continentel GT, courtesy of her high and mighty brother named Gabriel Armani, of course ay tila reynang iginala ni Elijah ang kanyang paningin sa kanyang paligid.

Bumuntong-hininga si Gamarah bago magkuwento, "Ang mama ay isang pinakamagaling na shaman noon, dahil sa taglay niyang lakas at kapangyarihan ay nagkaroon siya ng koneksyon sa mga fallen spirits..." "Fallen spirits. Ang mga nahulog na Angheles na kumampi kay Anakumaga," malungkot na pag-alala ni Anarah. "Lumalakas sila kapag may mga makapangyarihang Mortana na nakikipag-ugnayan sa kanila. Isa si Shaman Encantra sa mga 'yon..." pagdadagdag ni Elj. "Nagsimula lamang ang lahat nang makarinig siya ng mga huni ng isang Qanna reyven..." paalaala naman ni Orpah kay Anarah.

“Isa ka lamang Luna ngunit ang lakas na ng loob mo na harapin ako sa isang laban. Hindi ka ba natatakot para sa iyong buhay?” Mapang-uyam na saad sa akin ni Amara. I was a daughter of a two unmated individual that later on died of sickness because of having me born in this world. Inampon ako ng matalik na kaibigan ng aking ama na nagkataon ay isang mataas na opisyal na kawal ng aming Alpha noon na siyang ama ni Akira. Lumaki ako na nagagawa ko ang lahat ng gustuhin ko na walang pagtutol ni isa mula sa aking ama-amahan.

“May sapak ka ba sa utak, Amara? Grabe ka naman maka dukha, oh eh kung hindi ka dukha, bakit ka nangutang sige nga?” Dagdag pang sermon nito, sinamaan naman ito ng tingin ni Amara. “Whatever part of be quite ang hindi mo naintindihan? Like seriously, I am Amara Channel Aragon, the only heiress of ARAGON- wait, you won’t understand anyway so there is no point telling you that, you peasants don’t read business magazines or watch business channels, mas gusto niyo pang panuorin iyong mga cliché na pelikula at drama sa TV, and I am seriously paying you back, you just wait, okay?”

Para silang ordinaryong magkasintahan na naglalakbay, simple at masaya. Bago umalis, humingi si Amara ng maraming amulet para sa suwerte, para sa tatlong anak niya, kay Argus, kay Tygar, kay Celine , kay Don Gildart, kay Gavin, at pati sa mga magulang ni Argus. Pero wala siyang binili para sa sarili. Marahil subconscious na niyang naisip na hindi na niya ito kailangan. Sa pagbalik, umupo si Amara sa tabi ng bintana, pinagmamasdan ang dumadaan na tanawin, at hindi sinasadyang ipinikit ang mga mata.

"Mabuti naman." "Hay, salamat talaga sa Itaas at nakaligtas si Amira at ang pamilya nya. Grabe naman kasi ang mga taong yun, mga sugo ng demonyo." Sabi ni Conching habang ngumunguya ng nilagang saging.

"Oh, Mrs. Pearce, ng ibunton mo ang lahat ng sisi sa akin, naisip mo ba na hahantong sa ganito? Kung peke ang report, paano naman ang blood type? Pareho kayong may O na dugo, so paano nagkaroon ng A na dugo si Hanley?" Si Hanley, nagulat pa rin, sa wakas ay naabutan. "Ama, anong ibig sabihin ng report na ito? Paanong hindi ako ang anak mo?" Walang pagdadalawang isip na sinampal siya ni Kennard sa mukha. "Huwag mo akong tawagin Ama. Tanungin mo ang ina mo kung sino ang tunay mong ama!" Nilingon niya si Nicole na nakatingin pa rin sa kawalan. "Ma, magsalita ka!"

ipaglalaban nya ito, mahal nya si Carmella, mahal na mahal. Kinabukasan nauna syang nagising kay Carmella. napangiti pa sya ng makitang masarap parin ang tulog nito. tila ito angel na natutulog. bumangon sya at mabilis na naligo. sya ang maghahanda ng pagkain nila ngayon. masyado na nyang pinapagod si Carmella, babawi muna sya rito. Pasakay na sya ng kotse ng marinig ang cellphone sa bulsa. nabasa nyang ang Ama ang tumatawag.

Araw-araw, pakiramdam ko’y isang palabas na kailangan kong gampanan. Ngiti sa mukha, biro sa bibig, kilos na walang humpay—pero sa loob ko, gulong-gulo ang lahat. Ang bawat halakhak ng pamilya ko ay parang panunukso sa bigat ng lihim na dala ko. Buntis ako. At ang ama ng batang ito… si Lucien.

Tinuruan niya ako sa pasikot-sikot sa negosyo, dahil yun lang daw ang maaari niyang maging kabayaran sa ginawang pagliligtas ng papa ko sa kanya. "Bakit hindi ka bumalik, bakit hinayaan mo akong mag-isa?!" Dama ko ang hinanakit ni Amara pero walang puwang ang awa sa mundo na ginagalawan namin. "Bakit ako babalik sa taong hindi naman sakin in the first place?!" Hindi ko alam kung nabingi lang ba ako oh ano kaya napatingin ako kay crescent kung nagbibiro lang siya pero hindi dahil seryosong seryoso ang mukha nito.