Novel & Cerita Amara Farm

tumango si Helen. "Hoho. Saka alam mo ba kung magkano ang farm na ito, kasama ang maintenance fees at iba pa?" Humalakhak si Mark, hawak ang saddle habang nakaturo sa isang malayong ilog. "Yung farmland doon, kung saan kami nagtatanim ng iba't ibang prutas at gulay, ay kasing laki ng dalawang village. That's around seven square kilometers of land there."

Bumangon na siya sa kama at inayos ang mga marurumi niyang damit. Pagpasok niya sa unit ni Amadeus, nadatnan niya ito na nakaupo habang ginagamit ang rowing machine, isa sa mga gym equipment nito para sa workout. Tuwing weekend kung mag-workout si Amadeus kaya maganda ang pangangatawan nito. Hindi na naman naiwasan ni Alliana na titigan siya habang suot lang nito ang boxer shorts at abala sa pagwo-workout. Litaw na litaw ang mga muscle sa katawan nito, may mga tattoo rin, at kahit pinagpapawisan ay ang sarap pa rin nitong tingnan.

Zarchx staring at her, “You smile beautifully.” Dinala ni Amary si Zarchx sa farmhouse na pag-aari ni Alejandro Montenegro. Ang bahay na iyon ay nag-iisa lamang sa gitna ng malawak na lupain at tanging berde lamang ang makikita sa paligid dahil sa mga puno’t dahon na nakapalibot. Iyon ang bakasyunan ng pamilya Montenegro, minsan nang nakarating si Amary kasama si Zarchx Junior at nanatili sila kasama ang mga magulang ni Zarchx.

Humigpit ang hawak ni Amara sa tuwalya. “May nabalitaan po ako,” sabi niya. “Tungkol sa hinahanap n’yo.” Natahimik si Zeke. Hindi siya nagsalita agad. “Anong nabalitaan mo?” tanong niya kalaunan. Hindi maalis ang paningin sa dalaga. “Na naghahanap po kayo ng surrogate,” diretsong sagot ni Amara. “At handa kayong magbayad ng malaki.”

"More slide! Please?" Ngumiti si Lance at tumango. "Sige, baby. Ikaw pa." Agad na tumakbo ulit si Amara papunta sa playground, hindi alam na ang ama niya ay nasa gitna ng isang emosyonal na labanan sa sarili niya. Matapos ang isang masayang hapon sa park at isang masarap na pagkain sa paboritong fast food ni Amara, dinala na siya ni Lance pabalik kay Apple.

Makikita din ang malawak na taniman ng mga pinya. Kabilang sa pag-aari ng mga Sandoval ang malawak na dairy farm at ang malaking planta. Sa pinaka-gitna makikita ang malaki at malawak na kulay puting mansion na nagsisilbing bahay ng mga ito at kung nasaan din ngayon si Ameeya kasama ang mga pinsan niya. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit gusto ni Ameeya na tumira dito sa hacienda ng Lolo niya. Kilala ang mga Sandoval dito sa lugar nila. Hindi lang dahil sa mayaman sila kundi dahil sa maayos nilang pakikitungo sa mga tauhan nila sa hacienda.

Ngayon niya napatunayan na may mabuti talaga itong puso at may malasakit sa kapwa. Agad siyang napangiti. “Sure, bukas sasamahan kita.” Katulad nga ng ipinanagako niya ay pumunta ng sila ni Amara kinabukasan sa isang Super Market. “Do you know ba that this supermarket is owned by the Montefalcos?” tanong sa kaniya ni Amara habang nakasunod siya rito at tulak-tulak ang malaking cart na halos mapupuno na. Nasa sampung kilo ng spaghetti pala ang ipapaluto nito at hindi niya inaasahan yon.

Mamaya ay bababa rin sila para maglaro sa labas, pag balik ni Aia at Dark. Inalalayan ni Dark si Aia sa pag sakay sa Kaniyang Jeep Wrangler. Ito ang gagamitin nila sa pag punta sa dulong bahagi ng kaniyang farm. Mga Rambutan, lansones at Lychee na ang nakatanim sa bandang dulo ng kanilang farm. Sa bandang dulo rin naninirahan ang karamihan sa kanilang mga tauhan.

"Naghihikahos na tayo, pero wala manlang akong maitulong sa iyo." Mabigat ang naging pagbuga ni Efraim ng sariling hangin. "Huwag mong kagalitan ang sarili mo, Agata. Obligasiyon ko na buhayin ka, na siyang hindi mo dapat gawin." Tatlong Linggo na ang lumipas simula nang ibalita sa kaniya ni Efraim ang pagbagsak ng presyo ng mga gulay at prutas sa palengke, dahil sa bagsak presyo maging ang suweldo ng lalaki ay naapektuhan. Naghihintay na lang din si Efraim na ipatawag ng kaniyang Amo para sabihing tanggal na ito sa trabaho. Natalo ng mga inaangkat na produkto sa ibang bansa ang mga gulay at prutas na dinadala sa pamilihan. Hindi naman magawa ng Amo ni Efraim na ipilit ang mga produkto dahil

" Bakit pa natin kailangan lumipat, Ma? Hindi ba pwedeng sila na lang ang mag hanap ng bagong kampo? " " Anak, hindi lang saatin nakapangalan ang Hacienda na 'to. Sa buong Lombardi, at dahil umalis na ang inyong ama sa organisasyon nila, ibig sabihin ay wala na rin siyang hati dito. Wala na tayong karapatang tumira pa dito kaya kailangan nating lumipat. "