Amara Farm Novels & Stories

Walang pag-aalinlangan itong tumakbo palabas. Hindi na ito simpleng pananakot. May taong seryosong gustong saktan si Amara. At hindi ko hahayaang mangyari iyon. Amara's POV Tahimik akong nakaupo sa sofa ng sala habang pinagmamasdan ang mga guards na nagmamadaling maglabas-masok sa mansion. Parang biglang naging military camp ang buong bahay. May mga bagong sasakyan.

Napadako ang mata ko sa babaeng pamilyar na naglalakad patungong likuran ng mansion. Si Amira! Saan sya pupunta? Hanggang sa mawala na sya sa aking paningin. "Ninong maiwan ko muna kayo saglit." Paalam ko kay ninong at tinapik sya sa balikat. Tumango naman sya at tinaas ang baso. Tinahak ko ang dinaanan ni Amira patungo sa likod ng mansion. Anong gagawin nya sa likod ng mansion?

hinging paumanhin ko sa matandang ginoo na kasalukuyan kong ka meeting na nagmamay-ari ng napakalawak na taniman ng ibat-ibang prutas at iba pa. Sinadya Kong pinuntahan siya rito upang personal kong makita ang lupa at mga pananim nitong prutas kahit alam kong malayo ang probinsiya niya. Nagustohan ko ang lugar dahil bukod sa maganda ang lupa na pagtaniman ng ibat-ibang prutas -sagana rin sa anyong tubig lalo na ang falls na pinakita sa akin ni Mr.castro na kasama ng bibilhin ko sa kanya.Kaya hindi na ako nag-atubiling hindi bilhin kahit million ang halaga na kailangan kong ilabas na pera ay okay lang.Ang pera madali lang mahanap.

Ay kaawan ka na lamang ng Diyos, kailangan makakota at buwan ang aabutin bago ang taniman," sabi nito. Napangiti na lamang ang dalaga na walang iba kundi si Amara. Sa tribu ng Gumak nakatira si Amara, isang half-half na Igorota. Lumaki sa maliit na pamayanan, bagama't lumaki lamang sa isang tribong simple ang pamumuhay, naging mataas ang pangarap ng dalaga. Palagay kase niya ay hindi niya kapalaran ang maging tagapag-ani lamang ng repolyo at broccoli. Kaya naman sa kanilang bakuran ay nagtanim ang dalaga ng sariling punla ng iba't ibang vines at kapag namunga ay ibinebenta niya ito at inilalako sa Baguio. Bagama't bundok ang kanilang lugar, mataba naman ang lupa doon at dahil malamig ang kl

utos niya. Tumango si Carmela at agad tumalima. Plano sana ni Amara na umalis pagkatapos ng tanghalian. May sarili siyang villa na iniwan ng kanyang ina. Isang maliit na tahanan sa gilid ng lungsod, tatlong palapag ngunit tahimik at ligtas. Doon niya balak humilom, makalimot, at hintayin ang pormal na pagputol ng ugnayan nila ni Argus.

“WELCOME BACK TO AMARAH PHARMA MS. PRESIDENT ADIRA DELA VEGA.” “Ms. President? Amarah Pharma? Amarah Pharma ang pinakamalaking pharmaceutical company. President si Adira?” Lumakas ang kalabog ng puso niya. Hindi magawang kumurap ng kanyang mga mata. Titig na titig siya sa mga ito habang sinasaluduhan ang asawa niya. Kitang-kita niya ang tuwa sa mga mata ni Adira dahil sa sorpresa ng mga ito. Parang prinsesa naman na in-assist ng dalawang lalaki si Adira papasok sa loob ng private jet na alam niyang pagmamay-ari ng Dela Vega Airlines.

At alam din naman nya na makakaya tong lagpasan ni Amara dahil nagawa na nga nito ito dati pa. Bumuntong hininga naman si Bianca at saka nya muling inabala ang kanyang sarili sa kanyang nga tanim na mga bulaklak. Simula rin kasi talaga na magkaganoon si Amara ay hindi na nga rin muna umaalis ng kanilang mansyon si Bianca dahil gusto nya na naroon lamang sya kapag tinawag o hinanap sya ni Amara.

Tumayo ang lahat pagkalapit nila. "Grandpa," nag-neckbow ang binata sa lolo nito. "Busy ba sa hospital? Marami kang surgeries?" tanong ni Don Francisco Venatici. "Just three major surgeries, Grandpa. By the way, this is Psalm Hermosa Florencio, she's the new prime designer of Amara's Fashion." Tumango ang matandang lalaki. Ang ibang elder sa table na iyon ay na-intriga na rin. "Amara told us a bit about her earlier. But I think she is of high caliber, ikaw ang nag-recommend sa kaniya. I know how picky you are with people joining our force," pahayag ni Don Francisco.

Ang hangin ay sariwa at amoy dagat at lupa, isang malaking kaibahan sa amoy ng antiseptic ng ospital. Huminto ang van sa tapat ng isang katamtamang-laking bahay na may bakod na kawayan at malawak na bakuran, malapit sa paanan ng burol. Ito ang bahay na inupahan ni Amara online bago pa man niya itapon ang SIM card niya. Malayo sa sentro ng bayan, tahimik, at walang makakakilala sa kanila. Bumaba si Amara. Sinalubong sila ng may-ari ng bahay, ibinigay ang susi, at mabilis ding umalis nang makuha ang bayad.

Matapos ang mahabang paghinto, nag-type ng mensahe si Amara. ‘Can you send me a photo of Lysandra’s son?’