Ambush Doors Novels & Stories

At hinila niya ako papunta sa pinaka-madaling lugar para mamatay: The server maze. A labyrinth of metal racks, exposed wires, blind corners— at perfect echo chambers for sound detection. Nag-bago ang tik-tik-tik. Mas mabilis. Mas excited. Mas malapit. “Alessandro… binibigyan natin siya ng playground.” “Hindi playground…” sagot niya. “Ambush zone.” Napakunot ang noo ko. “Ano’ng ambush—?” Bigla siyang huminto.

Tahimik na ang loob at sa labas naman ay may mga goons na paparoo't parito. "Go to the left side. May silid doon at may bantay na limang asungot. Nagto-tong-its." Utos niya kay Azam ng makita ang lobby pakaliwa at kanan. Malaki ang factory. At marami rin silang stock na teddy bear sa loob. Maingat na sinunod ni Azzam ang sinabi niya, nakita niyang nilagyan nito ng silencer ang baril.

Flashbang. Blade at Raven: “Sector neutralized.” Pumasok ako, shotgun sa kanan, at isang silver blade sa kaliwa. Isang hakbang, isang bangkay. Nagtago si Azael sa likod ng vault door pero hindi niya alam—may mini-EMP akong dala. Isang pindot. Zzzzhhhk—CRACK! Nabuksan ang pinto. Nakita ko siyang nanginginig, nangingiti pero bakas ang takot.

Bumukas ang makintab na stainless steel doors nito, hudyat na handa na itong sumakay ng mga pasahero. Dahil sa inis at sa kagustuhang putulin na ang tawag hindi na ako nag-aksaya pa ng panahon. "Ayoko nang marinig ang boses mo!" sigaw ko bago ko diretsong pinindot ang End Call button.

Ang bawat kanto ay may nakatayong armadong tauhan na awtomatikong yumuyuko tuwing dadaan ako. Nakarating kami sa dulo ng pasilyo kung saan may isang dambuhalang double doors na gawa sa makapal na bakal at bulletproof glass. Ang Grand Office.

Pero wala akong marinig na ingay mula sa loob ng banyo. Hay naku! Pati ba naman paglalagay ng bulaklak sa silid nitong si Sir Danny. Pahirapan din? Padabog na akong naglakad papunta sa pinto. Lalabas na lang sana ako nang magbukas ang pinto. Secret door... parang wall lang kasi siya, wala akong nakikitang door knob. Nanatili pa rin akong nakatingin doon. Hanggang sa lumabas si Sir.

Hindi ako sanay sa ganito hindi ako sanay na pinapasalamatan hindi ako sanay na may umaasa. “…Save it later,” sagot ko, pilit neutral ang boses. “Focus ka muna sa pagtakbo.” Mabilis silang lumiko sa corridor pero— “Wait stop!” Napahinto sila nanlaki ang mga mata ko sa nakita ko sa screen. “Ambush.” Sa dulo ng hallway, may paparating na mga bantay. Fully armed at mabilis. “Fuck…” bulong ko mabilis akong naghanap ng paraan. Alternative route anything.

Time remaining before forced entry: 12 seconds JAKE The door frame cracked again. BANG! One more hit and it would open. I looked at Rhea. “Whatever you choose,” sabi ko, “I’ve got you.” RHEA Huminga ako nang malalim. Then I whispered. “Model… override approved.” EVENT Instantly— Sa hallway camera feed— The lights exploded in a burst of sparks. Electric panel short-circuited. Metal security door behind the intruders slammed shut automatically.

Ngumisi lang ito at saka pinasibad ang sasakyan. Grabe ang bilis! Hindi ko pa naibubuka ang bibig ko, nakabalik na kaagad kami sa apartment sa bilis niyang magpatakbo. “Baba na.” utos ni Boots at sumunod naman ako kaagad. Dire-diretso akong pumasok sa gate, at pinihit ang doorknob, pero naka-lock ito.

Pang-aasar naman sa kaniya ni Ashburn. "Hindi. Pero nangangalmot ako!" Sagot ni Kelly at tinalikuran si Ashburn saka pumasok sa sasakyan pumasok na rin si Ashburn at may pinindot upang magsara ang dalawang pintuan ng sasakyan. May pinindot si Ashburn na remote na maliit at bumukas ang kanilang malaking gate. "Wow! Hindi ko alam na naggaganyan ang gate natin," namamanghang sambit ni Kelly.