Amor-odio Novels & Stories

Hindi rin alam ni Ama na umalis ako, pero kahit hanapin niya ako ay di niya pa rin magagawa. Ilang saglit pa ay bumukas na ang pinto at iniluwa nito ang isang pamilyar na lalaki. Si Don Adolfo kasama si Demetrio. Lumiwanag din ang paligid dahil sa pagbukas nila ng pinto dahilan upang makilala ko kaagad sila. Humakbang sila papalapit sa akin hanggang sa makatanggap ako ng isang sapak mula sa kamao ni Demetrio. Napayuko na lang ako dahil sa pagkabigla at idinura ko ang dugo na aking natamao sa kanyang pagkakasapak. Nagngalit ang galit sa aking dibdib. Susunggaban ko na sana siya ng sapakin niya ulit ako dahilan upang umubo ako ng dugo. Sinubukan ko ulit siyang abutin pero aking napagtanto na n

"Diane." "Pwedeng bukas na lang ako magsimulang maglinis. Napagod ako sa byahe." Hindi ko na hinintay ang sagot niya at mabilis na tumakbo sa taas. Napasandal ako sa pader at habol ang hininga. Paano ko siya haharapin kong laging lumalakas ang pintig ng puso ko kapag kaharap siya? Pumikit ako mariin. Dapat gumalaw lang ako ng normal. Hindi ko siya gusto. Tama! Kailangan ko lang gawin itong mantra para mapigil ko ang nararamdaman ko para sa kanya. It is not love! It is only infatuation. Gwapo lang siya. Yun lang yun. Attracted lang ako sa kanya pero hindi ko siya mahal. Inulit-ulit ko sa utak ko na lahat ng ito ay infatuation lang hanggang makapasok ako sa silid. Lahat ng pinilit ko sa aking

Agad akong nakaramdam ng tinik sa puso ko ngunit ipinagsawalang bahala ko na lang at umupo sa tabi ni Renzo. Makikita mo sa mata ni Erroze kung gaano niya kamahal ang kaibigan ko at doon pa lang sa bagay na iyon ay alam 'kong talong-talo na ako. Hindi sa nakikipagkumpitensya ako sa kaibigan ko, pero alam ko. Una pa lang alam 'kong talo na ako. Hindi ko na lang pinansin ang masakit sa d****b ko at itinuon na lang ang sarili sa masasarap na pagkaing nakahain sa lamesa.

ani ni Charry na disapointed Hindi maiwasang makonsensiya ni Amanda nang maalala kung paano inamin sa kaniya ni Kian na gusto siya nito at gusto siya nitong ligawan. Napapaisip tuloy siya kung kelan pa nito binalak na aminin sa kaniya ang pagtingin nito sa kaniya at ilang beses itong nag-ipon ng lakas ng loob para umamin ngunit sa bandang huli ay tinangihan niya lamang ito.

Kapag hindi ko gusto ay tinatapos ko na para wala na akong babalikan pa. Siguro tanging titig ng mga mata niya lang ang kaya niyang ibigay na sagot sa akin ngayon. Bahagya akong napangiti, dahil sa kakaibang titig niya. Hindi ako sanay sa ganitong awra niya. "I hate the look of you, Diego," I said, and my jaw clenched. "I can't blame you. You can hate me all your life, mi amore. I expected that and saying sorry will never be enough. You can never get rid of me."

Siniil ni Mike ng halik ang malambot na labi ni Alice na kanya namang agresibong tinugunan. Nagpalitan sila ng pagsipsip sa mga labi na parang nagkukupitensya sa isa't-isa. Lalong naging mainit ang kanilang pakiramdam nang sabayan ni Mike na laruin ang mga mamatambok na bundok ng dalaga. "Ahhhhh...." mahinang ungol ni Alice na nasarapan sa pag lamutak sa mga bundok nito. Agad namang tinakpan ni Mike ang mga bibig nito para hindi makapag-ingay.

Doon nagsimulang mag-teary eyes ako. Kung sa tingin ng ibang tao na bunga lamang ng utang na loob ang aking pagmamahal kay Alejandro pero para sa akin totoo ito. Mahal ko ang lalaking naghihintay sa akin sa dulo ng aisle. Ang lalaking alam ko sa aking sarili na mamahalin ko hanggang sa aking pagtanda. Mahal na mahal kita Alejandro hindi ito bunga ng utang na loob. I inhale and exhale a couple of times to ease my heart’s erratic beat.

“Totoo bang napapalitan na nito ang mundo niya dahil kay Amara? O dahil lang ba ito sa kalungkutan ng apo ko? Dahil ba naghahanap lang ito ng makakausap at makakapitan dahil sa nangyari sa kanya?” Napabuntong-hininga siya. Pero base sa tindi ng emosyon at lambing na narinig niya kanina, parang matagal na talaga silang magkakilala at posibleng malalim na ang pinagsamahan ng dalawa. Hindi lang ito basta fling o simpleng laro. Ramdam niya ang sinseridad sa boses ni Anton at sa kilos ni Amara. Muling napangiti si Donya Soledad, ngunit ito ay ngiting may halong plano at kalkulasyon. Dahan-dahan siyang umalis sa harap ng pinto at naglakad palayo.