Ódio Novels & Stories

Diretso lang ang aking lakad hanggang sa makalabas ako ng bahay at makabalik sa aking sasakyan. Sobrang strange nito, sa pagkakataong ito ay hindi ko na magawa pang umiyak kahit na gustuhin ko, parang naubos na ang aking luha. What I felt right now is the intense hatred and immense disgust towards my mother.

fucking hell! Mabuti na lamang at hindi nila napansin ang ginawa kong pag ahon kaya naman nagmadali ulit akong sumisid at nanatili ulit sa ilalim ng tubig at gaya kanina nagpakalma ulit ako ng sarili but this time i am trying to calm my self from the heat that i suddenly felt when i saw how hot my bestfriend body was..damn she's too perfect... she's too perfect for Anton.. damn it!

I should be annoyed now that I am seeing him again but instead of being annoyed, why am I feeling happy to see this asshole's face again? Hindi napigilan ni Nexus na mapabuntong-hininga. Hindi na niya naiintindihan ang sarili niya. Hindi na rin niya alam kung ano ba ang dapat niyang maramdaman. At first, he was annoyed whenever Maximino is around but when he suddenly stopped coming, he got bothered and pissed for him not showing up without even saying anything and now that he is seeing him again, he is somehow feeling happy and relieved. But he knew he shouldn't be feeling those feelings. He should be annoyed just like the time when he first saw him again after so many years.

"Hindi pa rin ako lubos na makapaniwala na kaya nilang gawin ang lahat ng ito para sa pera. I want to feel disgusted and hate them, but they're still my parents." I heard him blow a loud and deep sigh. "It's normal to feel disgust and hatred towards people who are evil. Especially to those who makes you feel bad about yourself. Hindi ko sinasabing dapat mo nga silang kamuhian, but you don't have to feel sorry for wanting to hate them because of what their actions." Akala ko ay puro lang siya kalokohan, pero sa mga oras na ito ay napatunayan ko na kaya rin naman pala niyang magseryoso at makita ang mga bagay sa mas malalim na paraan.

(Aidan’s present) Going back in the past, I really hate her sa hindi ko malaman na dahilan. I hate her to the extent na naiinis ako sa pagiging inosente niya. Naiinis ako at pakiramdam ko ay wala siyang alam sa mundo. But that unknown hate led to the path of my obsession. I remembered, puno ang kwarto ko ng mukha niya which I don’t quite understand kung bakit biglang naging ganoon ako sa kaniya.

Should I feel disgusted? ACKKHHHHHHHHH!!!!!!! "PUNYEMAS KA TALAGA KUYA!!!!" OCEAN_TEN

Ilang beses nang naudlot ang pagpapakamatay niya ng dahil sa bansot na gwardiyang iyon. '𝘐𝘱𝘶𝘱𝘶𝘴𝘵𝘢 𝘬𝘰 𝘢𝘯𝘨 𝘣𝘶𝘩𝘢𝘺 𝘬𝘰 𝘩𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘯𝘢𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯 '𝘺𝘢𝘯 𝘮𝘢𝘵𝘶𝘵𝘶𝘭𝘰𝘺' natatawang bulong ni Obet sa kanyang sarili habang tinatanaw ang ang amo na ngayon ay nakapikit at dahan-dahang humahakbang sa bukana ng rooftop at sa tuwing iaapak nito ang paa ay bubuksan din ang mga mata bago muling uurong dahil takot ito sa matataas na lugar.

Hindi ko alam kung pano ko siya nahaharapan ng ganto, hindi ko alam kung bakit hindi ako nahihiya kahit wala akong saplot na nakaharap sa kanya, marahil dahil sa sobrang insulto na ang natatanggap ko sa kanya kaya mas minabuti ko na lang sakyan ang mga sinasabi niya. Tinititigan ko siya diretso sa mga mata, hindi ako nagbababa ng tingin at ganun din siya... Walang emosyong mababakasan sa mukha niya ng mga oras na ito. Ang mga mata niyang kanina ay nakatingin sa mukha ko ay bumaba sa kabuuan ko pabalik sa mukha ko bago siya magsalita. "Whore." Simple word but it cracked me big time. After saying that word he straightly went outside without looking back... I stand here smiling like crazy. Whor

tanong ko hindi naman po , mga 15minutes po base dito sa waze ko. pwede ba wag ka nang mag PO sakin, mukang magkaedad lang naman tayo. natatawa kong sabi. mejo humina na ang ulan sa parteng ito kaya mabilis na ang pagpapatakbo ni kira na tahimik na nagmamaneho. KIRA'S POV

MissToxotis|RATED 18 Enjoy Reading!