Amor Vincit Omnia Novels & Stories

"Salamat." Hindi maiwasan ni Celeste na hindi mailang. Kahit na ilang buwan na silang nagkakasama ni Caleb ay hindi ito maiwasan ng dalaga lalo na ngayon ay hindi ito ganon ka ingay at kakulit. Sanay kasi siya na mahilig ito magbiro hindi katulad ngayon, siguro dahil ay kagigising lang nito. Ngayon nya lang din kasi naranasan na asikasuhin na sa ibang tao nya pa talaga mararanasan.

He opened the box and l gasped as I saw two rings; The promise ring he gave me years ago; and the other one was a silver ring with white sapphire twist infinity band. "Slaine Amaris Aranza, will you agree with me in turning you a Cattaneo? I assure you that I'll be good husband and a father of our children in the future. I might not be perfect, but I promise to show and let you feel how vital you are in my life. I love you so much baby, please say yes."

huminto si Blaire at tinignan sa mata si Zico "Your love is inspiring and comforting, and there's a peculiar tranquility that comes with loving and being loved by you. You've made me a better person, and I promise to love you, respect you, support you, and above all else, make sure I'm not just yelling at you because I'm hungry." Natawa si Blaire at ganun din si Zico

Sana lang lubos na kilala ni Vincenco ang nobyang pakakasalan niya. "Matagal ko ng tanggap yan beks. Well, ganoon talaga. Maging masaya nalang din tayo sa kasiyahan ng mga taong mahal natin. I believe that genuine happiness comes from focusing on the happiness of others. And I thank you!" Salaysay ko na may kasamang pagbibiro kahit na deep inside ay kumikirot yung puso ko. But my eyes can't lie at napansin agad ito ni Armani.

“Ang ganitong synergy ay hindi matatagpuan kahit saan. Ikaw ang katalinuhan ko, at ako ang proteksyon mo.” “Ito ang balance na hinahanap natin, Mahal,” sabi ko. “Sa Amalfi, natuto tayong maging normal na mag-asawa—tinitingnan ang pag-ibig sa simpleng bagay. Dito sa Rome, natuto tayong maging partners sa kapangyarihan—ang pag-ibig na nagpapatakbo ng imperyo. Ang pag-ibig natin ay hindi kompromiso; ito ay lakas.”

“Good. Let it destroy me. Ano pa bang natitira? Wala nang halaga ang mga bagay na mayroong ako. Kasama ng fiancée ko, nailibing na rin ang kinabukasan ko. The only thing that keeps me alive… is the thought of watching Amariz crawl.” He poured another glass, liquid splashing violently. He raised it in a mocking toast. “To her,” bulong niya, puno ng poot. “To Amariz Solene. The woman who doesn’t know she’s living on a borrowed time.” Naningkit ang mata ni Damien. “And if she fights back?” Alaric chuckled darkly, the sound chilling. “Then she’ll learn what it means to fight a man who has nothing left to lose.”

Napaismid si Senyora Celeste, " No me importa. ( Wala akong pakialam.). " " Patay na daw po yung babae bago pa man magsimula ang sunog, Senyora . Hindi naman po masyadong nasunog ang bangkay niya dahil may napadaan na grupo ng mga magsasaka. Malapit lang naman ang batis kaya naapula nila agad ang apoy bago tuluyang maabo ang lahat."

Agamemnon gravely laughed and the thunderous red fragments suddenly appeared and made the thousand swords tremble and as fast as the light, it pierced everyone and shred them to pieces. Mabilis na umilag si Amoroso at ang iba ngunit sugatan pa rin sila dahil sa sobrang bilis ng mga nangyari. Agamemnon was just standing while looking at them beneath him. His powerful aura overwhelmed everyone in the vicinity. Agamemnon's atmosphere is similar to a spider's web, it was built to catch it's prey and he's the greatest predator. "Impossible! You're lying Agamemnon!" Amoroso refused to believe what Agamemnon said.

Maluha-luha kong turan. “Salamat my Preciosa sa pagbibigay ng saya sa malungkot kong buhay. Bata pa lang tayo isang ngiti molang sa akin sa tuwing nalulungkot ako. Lahat napapawi mo. Binigyan mo ng kulay ang buhay ko. Ikaw lang ang naging kaibigan ko at alam kong bata pa lang tayo minahal na kita.” Mahabang litanya ni Alejandro. “Lahat gagawin ko para sa inyo ni Abby. Ganun ko kayo kamahal. Please promise me one thing.”

Sinamaan niya ng tingin ang lalaki saka namewang sa harap nito. "That's my car Art, in case you've forgot?" sarcastic na sabi niya. "You need a car?" tumango si Reina. "I need a car too, then let's play it fair and square," "Fine, rock, paper, scissors, kung sinong mananalo, sa kan'ya ang car," tanggap niya sa hamon nito. Nilapag ni Art ang susi sa lamesa at hinipan ang kanang kamay.