Tangled Sun Novels & Stories

The sky was painted with hues of orange, pink, and purple, a breathtaking sight that held a deeper meaning for both of us. For some, sunset means break-up. Iyon ang lagi kong nababasa, kaya maraming natatakot sa sunset. They see it as the closing of a day, a signal that something has ended. But for me, sunset signifies more than just an ending. It's a moment of reflection and a prelude to a new beginning. Each sunset carries the promise of a new dawn, a fresh start, and endless possibilities. I held Reid's hand a little tighter as these thoughts ran through my mind. The warmth of his touch reminded me of the journey we've shared.

Hindi ko na mabilang kung ilang beses na bang tumama sa aking mukha ang matitigas na kamao niyang lalo pang pinatitigas ng galit at poot na hindi ko rin naman alam kung para sa akin. Ilang beses na rin naman niya akong nasasaktan, kahit noon pa man, pe ro kakaiba ang isang ito. Bawat suntok niya ay may galit. Bawat sampal at igkas ng kanyang malalapad na kamay ay parang bakal na siyang tumatama sa bawat parte ng aking katawan, na hindi lang pasa at sugat ang iniiwan, parang may kung ano ito na unti-unting dumudurog sa aking pagkatao.

ngumiti ako at tumango tango. "I love you too Kent Axel, please keep on giving me energy. I need you my sun," umawang ang labi niya at napatitig sa akin. "S-Sun?" "It is when we parted again, Luna and Sol. Even if we parted again, it may take too long for us to meet but when it's our time. It's called eclipse." Nakita ko siyang natigilan hindi niya siguro batid na alam ko na siya ang nagsisilbing araw.

Pagkatapos naming inumin ang strawberry juice sumandal na kami sa sandalan ng aming upuan. Pinagmasdan namin ang himpapawid. Sobrang nakakamangha talaga at ang mga ulap ,nakakasilaw pagmasdan sa puti ng mga ito . Parang ang sarap nilang higaan at manatili nalang sa ulap at Hindi na muling bababa pa sa lupa. Upang maiwasan namin ni Mayra ang mga taong mapanglait. Habang pinagmamasdan namin ni Mayra ang Himpapawid. Nakita kung tumayo si Tito Denver,Hindi ko alam kung bakit bigla kong naisip na sundan siya ng tingin.

It was coming directly at the second floor. The curtains danced with the wind's rhythm. It's as if my heart followed it's every beat. *Dug dug dug dug* I was astonished by the breath taking view. The view that I didn't expect to see. At the railing, I saw Anzo with body dripping wet. His hair was damp, and the beads of water glitter because of the afternoon sunlight. His muscle flexed as he gripped the white towel that covered his lower body. His brow was furrowed that made him like a handsome villain in a novel. With his pointed nose, red lips, and clenching jaw, the view was very pleasant that even my knees started to shake. I swallowed hard, feeling the unknown sensation flowing through o

Hindi na umuulan dito kasi may bubong. "Sun.." Nilingon ko ang tumawag sakin kahit alam ko na kung sino. Siya lang naman kasi ang tumatawah sakin ng Sun. Tumikhim si Randall kaya napatingin ako sa kaniya. "Guess I have to go. Ingat ka, Sunny." Tumango ako. I handed him his jacket at nakangiti niya namang tinanggap iyon. Nagpaalam siya at nakatingin lang ako sa kaniyang naglalakad na papalayo.

“Downturn black eyes, roman nose, at medyo pale ang kulay ng manipis nitong labi. He looked rugged and dangerous. May coiled snake tattoo ito sa kanang gilid ng leeg.” Napansin niya ang sandaling paglaki ng mata ng lalaki. Kilala nito ang sinsabing lalaki sa tattoong iyon. “pero may scar siya na malapit sa mata sa kanang temple, straight line hanggang sa jaw.” Ilang minuto ay natapos na ito sa pagdrawing. “Heto ba?” Umarko paitaas ang mga kilay ni Candice. Isa lang ang masasabi niya. Magaling ang lalaki. Isa din ba itong artist?

“I agree. Parang dinadala niya sa paglubog ang lahat ng problema na dala mo.” “Mahilig ka rin manood ng sunset?” usisa ni Eliana. Kapwa sila nakatingin sa pagtago ng araw sa likod ng mga bundok at mga puno. Ang mga ngiti sa mga labi nito ay nagpapakita ng kasiyahan na di mapapantayan ng mga sandaling iyon. “I like the feeling of watching the sun slowly fades into the horizon.” “Fade? Hindi naman naglalaho ang araw sa tuwing lumulubog ito.”

At tuluyan na siyang inakbayan ni Venus papasok ng Departure Area. Sa huling pagkakataon nilingon niya ang kanyang kapatid… Masayang kumaway… at ibinulong sa hangin na umaasa siyang mas maging mabuti at maayos nga ang lahat. @deathwish [The Comeback Series 2025]

Siguro may kaunting feelings pa siya for me, dahil ina ako ng kaniyang anak. Niligpit ko iyong pinaghigaan namin. Naghilamos at toothbrush na din muna ako bago ako sumunod sa kanila sa labas. Kahit sobrang lakas ng ulan sa magdamag, hindi ganoon kalubak dito sa labas. Hindi lang ang bahay ang pinaayos nila kundi pati na din ang buong lote nila. "Good morning," bati ni Hendrix. Nagtangka siyang halikan ako pero umatras ako.