Novel & Cerita Andito

--- Lumabas na naman siya ng silid. Ngunit wala pang dalawang minuto... Huminto na naman siya sa tapat ng pinto. Napailing siya sa sarili. "Ano ba..." Muli siyang kumatok. Tok... Tok... Pagbukas ng pinto... Napataas ang kilay ni Tina. "Señorito..." "Hmm?" "Pangatlong balik niyo na po." Tahimik. "..." Napangiti ang dalaga.

Pumara ito ng isang trycicle. "Teka, saan mo'ko dadalhin?" Tiningnan lang ako nito. Hinubad niya ang kanyang polo at binato sakin. Ang rude niya talaga! "Suotin mo.." "Pero, saan tayo pupunta?" Hindi ito sumagot na inirapan ko nalang. "Nasaan sina Niko at Andre?" "Nakauwi na." "E' ba't nandito kapa?"

Waring nakalutang ang tela base sa aming nakikita. Ang tinig pag-iyak ng aso ay pumaimbabaw. Iyong tonong labis na pinahihirapan hanggang paunti-unti ay naghihimig na boses ng tao papuntang pagsigaw. Ang tinig pagsigaw na puno ng pag-inda ay tugma na sa boses ni Kuya Bobby. Natabunan nito ang walang tigil na pag-usal ni Tito Ato ng mga salitang Latin.

giit nito kaya wala na siyang nagawa kundi sundin na lang ang gusto nito at nang matapos na. Pagkatapos kumain ay naghanda na siya para pumunta sa fitness gym. Nakasuot siya ng black sports bra at black leggings na ipinares sa white rubber shoes. Ready na rin ang tumbler at towels pati na rin ang spare at office clothes niya. Pagkatapos kasi ng workout routine ay didiretso na sila sa opisina ng Ninong Alejandro niya. Pero ayaw naman niyang pumasok sa opisina na naka-workout get-up. Ayaw niyang may masabi ang ibang mga empleyado.

Baka wala na siya sa puso nito baka lalo lumala at masaktan niya itong muli. Lumabas si Intoy at kumatok sa katapat na tindahan. Sarado na ito pero dahil kakilala siya ay pinagbilhan pa siya nito. Bumili ng ilang bote ng beer si Intoy at ilang pirasong chichiria. Pagkatapos ay mag isang nilunod ng binata ang sarili sa alak . Nais niyang makalimot Hindi niya mapatawad ang sarili niya, hindi niya kayang patawarin ang sarili niya. Nang maubos ni Intoy ang tatlong bote ay hindi pa ito nakuntento.

anya " andito ako sa office para ka kasing mantika matulog kaya hindi na kita pinilit pang magising" " mantika? che.. sabihin mo lang ayaw mo lang magpa alam sakin na aalis ka lulusot kapa" napa buntong hininga nalang ako at vinideo call ito." oh bakit?'' bungad nito." im sorry dont worry magdadala ako ng pasalubong sayo mamaya ok?" ngiti ko sumimangot lang ito at isiniksik ang ulo sa unan habang nakasilip ang kabilang mata " please sorry na" ngiti ko binaba nito ang tawag kaya napasapo nalang ako ng noo ko " manunuyo nanaman po ako ngayon sa buntit na palaging mainit ang ulo " iling iling ko Ting....

anito “Baliktad.” natatawa kong sabi. Binaliktad niya ang bra at isinuot ang strap sa aking dalawang braso. Tumalikod ako para hayaan siyang ikawit ang hook ng bra. Inabot pa yata ng five minutes bago niya yun naipasok dahil parang hirap na hirap itong pagtugmain yun. “Sakto ah,pano mo nalaman ang size ko?”

“Ito ay isang humidifier. Ito ay medyo tuyo dito, kaya ito ay makakatulong para pagandahin ang kalidad ng hangin at umaasa na makakatulong sayo na makatulong ng mas maayos.” Umupo si Jane at tahimik na inubos ang snow fungus soup. Ang butler ay tahimik na umalis ng kwarto. Labinlimang minuto makalipas. Ang kwarto ay bumukas ng tahimik at isang matangkad na anino ang pumasok sa kwarto. Tumayo siya sa likod ng babae, nakatingin kung paano siya nakatulog sa dressing table. Sa isang sigh, yumuko siya para buhatin siya, nilagay siya sa kama ng maingat. “Ah, ano ang dapat kong gawin sayo?”

Anito. Tumango siya rito. Lumabas sila sa isang glass door sa kusina. Bumungad sa kanila ang isang malawak na hardin na may malaking greenhouse at iba’t ibang klase ng mga bulaklak. Mayroong maliit na wooden shed ‘di kalayuan sa pwesto nila. Napapalibutan iyon ng mga maliliwanag na lampshade. Iginiya siya ni Vish palapit roon.

"Lahat naman siguro ng babae ay pangarap na magkaroon ng anak." "Mabuti naman dahil. . ." Huminto ito sa pagsasalita. Muling bumalik ang dalawang braso sa baywang niya at idinikit ang tungki ng ilong sa bumbunan niya at inamoy iyon. ". . .dahil hindi ko hahayaan na mawala ka sa akin, Agata. Hanggang kamatayan, tayo'y magsasama."