Andito Novels & Stories

Inom tayo? Inom? Parang may problema yata ang kaibigan niya. Hindi ito mag aaya ng inuman kung wala ito iniisip. [Saan tayo iinom?] [ Sa bahay? o gusto mo sa club?] Club? Hmm, ang tagal na ng huling nag jam siya sa club. Na-miss niya tuloy ang pagiging disc jockey. [ Game. Pahiram ako damit ha. ] [ Sureness! May hair extension ang pinsan kong bakla, siya bahala sa awrahan mo. ]

Kabanata 91 Nakaupo si Nico sa sofa ng maliit niyang apartment, nakatitig sa tasa ng kape na halos isang oras nang malamig at hindi man lang nagalaw. Lumilipad ang kanyang isip sa mga pangyayaring nagdaang araw. Biglang may kumatok sa pinto. Napakunot ang noo ni Nico. Bihira siyang bisitahin sa kanyang apartment.

Anito, mabilis na itinigil ni Calvin ang sasakyan sa gilid nang kalsada at saka humarap rito, “Hinding hindi ko hahayaan na saktan ka niya o ang mommy mo, galit na galit talaga ako nang malaman ko ang ginawa niya. Gusto kong sumugod sa bahay n’yo para bubugbugin ang siraulong iyon. Wala siyang kwentang ama.” Inis na wika ni Calvin. “Tito, sana ikaw na lang ang daddy ko.” Anito, na tila maiiyak na sa harap ni calvin.

38 HINATID ko muna ang kambal sa bayan dahil nauna na si Ian at Andoy dahil marami daw tao ngayon kaya kailangan nilang maging maaga, binitbit ko ang mga Shell's na gawa sa pulseras at mga decorasyon na gawa sa mga bato sa dagat na gawa ni ate Anne para ibinta nila. Habang naka sakay sa bangka sinaway ko ulit si Marco na itigil muna ang pagbabasa dahil delikado, sinunod naman nito.

Hindi raw nila matrace ito dahil sa sunog na sunod ng mukha. Napatawa pa ako sa sinabi nilang dahilan kaya nasunog ang lugar na yun. Isa raw si Mario Shinoda na isa raw itong businessman at isa sa pinaka mayaman sa Japan. Isang rest house niya raw ito na may maraming tanim na mga kalamansi at rambutan.

Ito ang sumundo sa kanya sa loob ng airport. Nakarating sila sa isang pinto,and just like her brother’s open office. The door and wall is glass,and there’s a man seating in a swivel chair , talking on his phone. Kumatok si Jack sa pinto bago pumasok,umangat ang tingin ng lalaki sa loob sa kanila at ibinaba na nito ang tawag. “ Sir!”

sagot ng inhinyero. ‘Ibig sabihin, ang kailangan lang namin ay hangin?’ sulat naman ni Maruis na nakailang ikot na sa sasakyan. “Hangin, at isa pang bagay.” sagot ni haring Domingo. “Ano yun?” magkasabay naming tanong ni Nico. “Isang malakas na salamankero na may walang hanggang mahika sa katawan.” sagot niya. “Handa na ba ang lahat?” tanong ng punong inhinyero sa amin.

Wala siyang naintindihan kaya ngumiti ang lalaki. "Well anyway. Our friend here. Xorxell Diaz well umm—anong nangyari sa'yo, Xorxell? Naihi ka ba sa buong—oh, I see." Bawi rin nito agad na mukhang nahinuha agad at muli ay ginawaran siya ng malapad na ngiti.

anito “You’re crazy!” tanging nasabi ko. “Sa iyo.” wika niya at kinindatan ako. “Cringe.” Nakangiwi kong usal. “Gross.” Kumunot ang noo nito at lumingon sa akin‚ “Gross? You even tasted me.” anito at ngumiti ng nakaloloko. “Tasted you? Nope‚ you’re the one who tasted me.” Panghahamon ko at ningisihan siya ng nakaloloko.

Mula sa kaliwang likod ng balikat hanggang sa kanan ay nakaukit sa balat niya ang pinakamakapangyarihang apilyedo. ‘PENDILTON’ Tumunog ang phone ni Klinton na nakapatong sa bedside table. Iniangat ni Klinton ang ulo at papikit-pikit ang mga matang inabot iyon at walang alinlangang sinagot ang tawag ng hindi tinitingnan kung sino ‘yon. “Who the fuck is this?” Inis niyang turan dahil wala pa ngang limang oras ang tulo niya, may isturbo na naman!