Ang Aking Idolo Essay の小説・ストーリー

"I want to sun bathe while reading." "At saan ka naman nakakuha ng pagsasalita ng Ingles na nasa labas lang?" sabi ko na may pang-aasar. "Gusto kong maging katulad si Papa." Napatahimik ako. Pilitan akong ngumiti habang nalilito. "Ano naman ang meron sa... Papa mo na gusto mo?" "He's cool. He's a powerful and an intelligent man. He's my ideal self."

"Noong una, inaamin ko hong gusto kong gamitin ang Purok ninyo para matakasan ang Pilipinas para malayang gawin ang lahat ng gusto kong gawin. Para sa akin, ang Pilipinas ay isang malaking kulungan dahil sa hindi ko malayang gawin ang lahat ng gusto kong gawin. Nakikita kasi ako ng lahat. Ang Pilipinas ay kakompentensiya sa pagmamahal at atensiyon ni Daddy sa akin. Nasa bus pa lang ho ako noon, sumusuko na ako. Nawalan na ako ng tiwala sa sarili ko na kakayanin ko ang lahat ng pagsubok. Ngunit sa mga panahong iyon, nang said na ang aking pasensiya at tiwala sa sarili ay may isang taong, naniniwala na may nakatagong kabutihan sa aking puso. Sa kabila ng kagaspangan ng ugali ko ay alam niyang

we all have our own dreams in life. Ako, Ang pangarap ko ay maging Isang ganap na Architect. Aside from that, gusto ko ring bigyan ng magandang buhay ang magulang ko who have already sacrificed a lot for me. 'yun lang ang nais ko sa buhay, Lahat ay para rin lang saaking pamilya. Nbsb ako, wala na sa isip ko ang pag bo-boyfriend dahil sa mas nag fo-focus ako sa Pag-aaral, Iniisip ko lagi na kailangan kong suklian ang mga pag hihirap nila para saakin, kaya ayokong masira lahat ng pangarap ko, o ayokong sirain ng kahit na sino ang pangarap ko.

He can tell lies, he can always do. Nakita kong pumunta na sa gilid ko si Tita sabay baling sa akin, tumango ako sakanya. Pumunta ako sa gitna at bumuntong hininga bago simulan ang aking sasabihin. "Thank you everyone for being with us here, thank you for giving your time for this. My Mom... My Mom is the most amazing person for me, I idolize her for being strong for us. She get fooled, jailed, work as a maid and get sick." I shrugged my tears. "She's a strong woman, she never give up and gave her best for me. I go to college because of her hard work, nabuhay kami ng payapa dahil sa pagsusumikap niya. She always give me a smile and when the night comes and make sure that I am asleep, I alway

I'm crazy and so in love, gusto kong idagdag pero pinili kong itago muna iyon sa kanya. "Maybe. But give some credits to yourself. You are more than the godlike face and sinful body. So what kung may peklat ka sa likod? Walang taong perfect. Scars and flaws are what make us humans, human." Ibinaon ko sa buhok niya ang mga daliri. Naiiling na nag bend ito't walang sabi-sabing binuhat ako. Idineposito sa ibabaw ng counter top.

"dati lang? ngayon ba hindi mo na ako idol?" "Idol parin, sobra. You're my inspiration why I want to study hard and became a nurse immediately para mapag-aral na din kita. Para magpatuloy kana sa pagiging nurse at sabay tayong magdo-doctor." napangiti ng sobrang saya si Brea sa kapatid. Mahal na mahal talaga siya ng mga kapatid n'ya.

I whispered to myself. I feel so perfect and contented. The love of my fans are undeniably amazing, although I'm not yet a model but I already have some fans. Hindi matanggal sa mukha ko ang saya dahil sa wakas ay malapit makamit ang pangarap ko. Ang maging isang modelo sa isang bansa. I want to follow my mother's path. She inspires me a lot. My family is always there to support me. The perks of being an only child. Solo ko yung atensyon at ang pagmamahal nila.

Tumango-tango lang si Alice bago ito lumabas ng room namin. Sunod na klase ay Understanding the Self. Pinagawa lang kami ng 500 words na essay about ourselves. Sinulat ko doon kung ano nga ba ang totoo kong ugali. Noon at kung paano ako nagbabago ngayon. Naging honest lang ako habang nagsusulat. Pero hindi ko na binanggit doon na nakarating ako sa future.

"Good Morning Sir!.." Medyo kinakabahan ako. Umusal ako ng panalangin na sana good mood nga siya at ipasa ako sa interview niya. Pinalapit niya ako at pinaupo sa upoan na nasa harap niya. "So, you're name is---" hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya at ako na mismo ang nagpakilala sa sarili ko sa kanya. "ahmmm.. I'm Eloisa Macaraeg sir. 19 years old from the province of Quezon. I'm willing to work for you sir anytime.. I'm hoping for your trust sir. So that you can give me a chance to work here in your good company sir.." sabay ngumiti ako ng abot hanggang tenga ang lapad.

without looking back. Totoo nga ang sinabi nila na kahit gaano mo kamahal ang isang tao, kung pipiliin mo at pag-aaralan na huwag na itong mahalin, magagawa mo kahit mukhang imposible pa iyon. It took time, but I was able to do it. Siguro ay nakatulong din ang bagay na may mas importante na sa akin ngayon na mas higit pa sa kanya. For me, Aiden is now my everything...and Elijah, is a a history or a passerby.