Ang Aking Idolo Essay Novels & Stories

Automatic drives lang naman ang alam ko at tamang kontrol sa manibela tapos bahala na ang kalsada kung makikisabay sya sa High Speed na kaya kong imaneho. Tumitigil at dumidistansya na ako sa kanila pero heto na naman ako, nakikipag karera dahil sa bwis!t na Irene na yun. Sya lang ang dahilan ng lahat ng ito, sya lang. Kapag naiisip ko sya, hindi ko mapigilan na bilisan ang pagpapatakbo ko hanggang sa natalo ko na nga si Yoongi at naunahan ko sya sa Finish Line na set up lang nila.

Hindi lang maganda, alam kong napakatalino nito. Siya ang ini-idolo ko. Sana, balang araw makilala ko siya in person. Natigilan lang ako ng makita ko ang aking mukha na tinatakpan ang mukha ni Yuki sa billboard. Nakalagay doon para sa kanya, the All-time best author in the world. Sana nga magkatotoo ang nakikita ko ngayon.

Kami ang unang nagmahalan. Napabuntong-hininga ako, hinaplos ang buhok ko habang nagmumuni-muni. Hindi dapat ganito ang nangyari. Hindi ko kailanman gustong saktan si Celeste o maging dahilan ng kanilang mga problema. Ang tanging hangad ko lamang ay gumaling si Aiden, at magkaroon si Idris ng lugar sa buhay niya sa paraang kailangan niya. Pero habang pinagmamasdan ko si Idris, sa paraan ng kanyang pag-uusap tungkol kay Celeste, sa paraan ng kanyang pakikipaglaban para sa kanya... naiinggit ako.

"Ano bang nagustuhan mo sa akin?" "Your beauty, intelligence and kindness make me fall in love with you every day. If someone were to ask me about my ideal woman, I wouldn't have had the words to describe you. You have surpassed all expectations, fantasies and dreams combined. I really do." mas lalo akong kinilig sa sinabing iyon ni Nyll. Kaya naman yumakap ako lalo sa kaniya. Nag stay kami sa ganoong posisyon makalipas lamang ang isang oras nag pasya kaming mag bihis at umalis roon.

He counted through his fingers. "Thank you for saying that she's my beloved woman and I think your apology is accepted. Right, my beloved woman?" Ano na naman ba itong kalokohan ni Vani? I faced him. Pen. He is Pen! Siya ang iniidolo kong manunulat! Sa wakas ay nakaharap ko din siya! Teka, hindi ko inakalang napakagalang pala niya. Nakakahiya bakit nakaestatwa lang ako rito?

Ito na ang bunga ng lahat ng sakripisyo, lahat ng pagsisikap, lahat ng puyat at pagod sa pinagsasabay na pag-aaral at trabaho bilang kasambahay. Buong pagmamalaki kong tinanggap ang diploma at medalyang isinabit sa leeg ko habang hawak ko ang kamay ni Mama. Siya ang inspirasyon ko para magawa ang lahat ng ito. Pangarap ko kasing maiahon na siya sa pagiging katulong na katulad ko. Gusto kong masabi sa kanya balang-araw na, "Ma, ako na ang bahala."

“Silly!” “I’m serious, kaya nga minsan lang ako lumalabas kasama sina Chim kasi gusto ko ng tahimik at pribadong buhay. Although I’m a model, I am not popular like our friend Happy and of course, Chim. I idolized Jano ever since. Kaya naman I felt overwhelmed when I finally meet them and Namo is so handsome-

"Miss na miss na kita ate, hindi ko alam kong anong mangyayri sakin p-pero pinapangako ko, gagawin ko lahat para matupad ang pina pangarap natin. Magagwa ko iyon kahit wala ka, kaya ko." Hinding hindi ako hihinto hanggat hindi ko naabot ang mga pangarap ko, kahit mahirap ay hindi ako bibitaw. I believe in myself that i can do it without anyone's help, masisigurado kong dadating ang panahon na mag papasalamat ako sa sarili ko dahil hindi ako bumiyaw. At ma rerealize ko na it was the best decision I've ever made kahit walang kasiguradohan. Dahil no matter how many people strongly believe in you, kong wala kang tiwala sa sarili mo, it's all pointless. I'm still chasing my dreams, giving up is n

Gusto kong lamunin ng lupa. Feeling ko kinausap ako ng idol ko. Palagi akong na-star struck kay Maddison dahil ang ganda-ganda niya. Kahit naka-wheelchair siya dati, magaling siyang magbuhat. Hindi maikakaila na hindi normal ang alindog na taglay niya. Nanlamig ang mga kamay ko dahil pakiramdam ko kasama ko sa iisang sasakyan ang sikat na aktres.

Pinadulas ko ang isa ko pang palad at sinusog ko ang mainit na kalamnan niya sa tagiliran sa ilalim ng mabango niyang damit, humakbang ako palapit, dumidikit sa kanyang mainit na katawan. Ito ang gusto ko. Ito ang idealismo ko ng pag ibig. Ayoko ng dinadahas ako. Para sa akin pambabastos yon. Mas kinikilig ako sa respeto. Sa kakayahan niyang magbigay at hindi kumuha ng sapilitan. Mas kinikilig ako sa pang unawa, hindi sa pandarambong niya at panggugulat sa dilim.