Ang Aking Kahinaan Novels & Stories

Kasama na ang pag uugali syempre. Kanya kanya na rin kasing ganda at pag dadala ‘yan, minsan kasi kahit anong yaman mo kung jejemon ka wala rin. Mamahaling damit mo lang ang pinupuri at hindi naman ikaw mismo. Humugot ako ng malalim na hininga matapos matuyo ang kamay ko. Umismid pa ako sa katabi kong babae dahil sa pag taas niya sa akin ng kilay.

Wala man lang pakilala, kaya dedma! Bumaba na akong muli, para makapag hapunan na. Hindi ako pwedeng mahuli, dahil sigurado akong ako ang maghuhugas ng pinggan. Ano iyon? From cook, to maid? Parang hindi naman yata makatarungan iyon.

'pity is one of people's soft weakness' Kadalasan sa mga tao madali lang maawa kaya ang resulta lagi silang inaapi at nasasaktan dahil lagi nilang pinapairal ang awa sa isang tao na hindi naman karapat dapat ng awa na binibigay mo. Dahil kung paiiralin mo ang awa ay Hindi ka magiging malakas at magiging matibay. Umalingawngaw sa loob ng silid na kinaroroonan namin ang sigaw ng lalaking nasa harap ko.

Naniningkit niyang wika habang nakangiti parin. Hindi ko alam kung anong mayroon sa kaniya at napaka perpekto niya, sa pananalita, sa itsura, sa pag iisip. Alam kong imposibleng mayroon taong perpekto pero para sa akin, lahat ng hinahanap at hinahangaan ko sa isang lalaki ay nasa kaniya na, pero isa lang ang sigurado ao, hindi ko siya mahal at baka nga gaya ng sabi niya, hindi pa sa ngayon. Bigla akong nakaramdam ng takot at kaba sa aking puso, hidni ako pweding mahumaling at magmahal sa kaanak ng babaeng pumaslang sa aking Ama’t Ina.

I want to grab my hair and pull it right know due to much frustration I’ve been feeling. I really want to smack my previous self for loving these crazy kinks! Nakuuuuu Nina from earth, kapag nakita lang kita like for the last time, hahampasin talaga kita. Hindi pa nga ako nagdadalawang buwan dito sa mundong ito tapos ito agad? Ito agad ang ibibigay nyo saakin? I can’t believe I did like those kind of people. Tapos parang karma saakin galing kay Kapalaran, now I’m tasting my very own medicine.

Gabriel’s Point of View "Second day pa lang kitang kasama pero grabe na ang impact ng personality mo sa akin. Ano ba ang meron ka? Your smile? Your words? Or maybe your whole being.It feels so strange, imposible naman na magkagusto ako sa kanya." Natapos na akong maligo pero wala pa rin si Anna. "Saan ka na ba nagpunta, Anna?" nakatitig ako sa upuan niya.

wika naman ni Hyacinth sakaniya habang pinapatahan siya. Akala ko totoo na naman. Akala ko nandito siya. Nagkamali na naman ako. Ang sakit talaga. Ang sakit sakit na parang mawawarak na talaga yung puso ko. Hindi ko na ata kakayanin pa..

Natawa ako nang mahina para huwag magising ang librarian. Hindi na ako pumunta sa ceremony. Mula sa reaksyon ng mga old students, parang boring nga talaga iyon. 'Tsaka hindi ko naman kailangan ng motivation dahil kaya ko naman kahit wala nang ganoon. Gagalingan ko lang at gagamitan ng utak ay malaki na ang scores ko sa mga quizzes ar tests. Dagdag pa sa mga recitation na parati ko namang nasasagot. Para sa mga mahihina lang naman ang motivation at hindi naman ako mahina. My performance was based on my hardwork and skills, not from their encouragement.

I heaved a sigh and rolled my eyes at myself. What is wrong with me? Binobola lang ako no'n! Ako palagi ang nakaharap sa salamin, kaya alam kong hindi ako maganda. Hindi ko gustong mag-ayos dahil hindi ko kahiligan. 'Tsaka hindi naman ako nagpapa-impress sa mukha ko. So paano niya ako nagagawang lokohin nang gano'n? Bwisit na Diego iyon, tsk!

Holding you, I held everything🎵🎶 For a moment wasn't I a king🎵🎶 But if I'd only known how the king would fall🎵🎶 Hey who's to say? You know I might have changed it all.🎵🎶 Bigla akong natauhan at nag-alinlangan ng mga sandaling 'yon. Hindi ito tama. Ayokong magalit at umiyak na naman s'ya dahil sa kapusukan ko.