Ang Ama By Mauro Avena Novels & Stories

aniya at walang ano ano'y dumiretso sa kambal at kinausap ang mga ito. "Hello, Amari and Amaru! Kumusta na ang pakiramdam niyo?" Tanong ni Ma'am Madonna. Agad kaming lumapit ni Kuya sa kambal at tumayo sa likuran nila. Kita ko ang pagsulyap sa akin ni Ma'am Madonna subalit iniaalis ko ang paningin ko sa 'kanya at pilit na umaaktong normal. "We're doing good po, Doc," malamya at pilit na nakangiting ani Amaru.

agad na sagot ng asawa nya. He hurried to get the lemonade on the other side of the building. I rolled my eyes. Under nga talaga sya ni Amira. Well, I can’t blame him at all. Amira is a goddess. She’s beautiful! Kahit hindi sya artista ay nakapasok sya sa top 10 prettiest girl in the world. “His name is Paul Madrigal, right?” I yawned. “Congratulations.” “Thank you,” tanging sagot nya.

Para akong nasa harapan ng husgado at lahat ng kanyang sasabihin ay kailangang sundin. Full confidence akong mag-apply, ngunit biglang naglaho ang lahat ng iyon nang marinig ko ang kanyang boses. Puno ng awtoridad na para bang walang sinuman ang maaaring makatanggi sa kanya kapag nag-demand siya ng gusto niya. Tila may kung ano sa lalaki na hindi ko masabi sa pamamagitan ng mga salita. Parang gusto ko na lang mag-walk out bigla. “My name is Amaranth Del Prado.”

AMIRA "WHAT? AKO ba pinagloloko mo?" Asik ng babae kay ate Mona at nakapamewang na dinuro duro sya. "Naku hindi po ma'am! Totoo po ang sinabi ko. Di ba Amira? Asawa ka talaga ni señorito?" Kinalabit pa ako ni ate Mona. Hindi ko naman alam kung tatango ako o ano. Hanggang ngayon kasi ay parang may trauma pa rin ako sa babae. Hindi ako komportable sa presensya nya. Parang may dala na naman syang gulo.

Mukhang nagmana yata sa ama. Sino kaya ang ama ni Mauro? Mauro's father is probably a cold-blooded, heartless jerk! Because Mauro is acting just like one. "Hmm, anyway, I have to prepare and be pretty for my prince charming!" After forty minutes, I’m all dolled up, getting ready for our big whatever. I don’t know what the plan is, but Blue told me to just go with the flow, as he only wants to see Mauro and me for five minutes. There was no exchange of messages or whatever. I just told him the place of the salon and we will be there by today.

matamis na ngumiti si Maira nang tumingin sa kaniya si Romano. Pirmahan mo na! atat na sigaw ni Maira sa isip. Isang pirma lang nito sa papel, instant reyna na siya sa business world. Matatalo na niya si Amara—ang asawa ni Alero. Kapag nailipat nito ang ari-arian sa kaniya, sila ni Alero ang magiging tanyag sa mundo ng business. Iyon naman talaga ang plano nila ni Alero.

She's my best buddies. Isang mayordoma si mama sa pamilya Velasquez kaya naging malapit kami ni Amara sa isat isa. Halos buong araw kaming magkasama. Amara is almost perfect, maganda, mabait at mayaman kaya hindi na ako magtataka kong bakit mahal ito ni Kairus. They look good together. Sad to say but true.

Hindi naman nakapagsalita si Amara at pigil nga nita ang kanyang sarili na wag maluha kahit na ang totoo ay gusto na talaga nyang maiyak dahil sa sinabi ng kanyang ina. "Naku kayo talagang mag ina. Wagna nga kayong umiyak r'yan. Sige kayo masisira yang nga make up nho magpapapicture pa naman tayo," sabat na ni Gino at saka nga nya inakbayan ang kanyang asawa. "Si mommy po kasi dad," nakanguso na sagot ni Amara sa kanyang ama. "Mom wag na po kayong umiyak r'yan. Narito pa naman po ako at hindi pa po ako mag aasawa," sabat naman ni Amanda.

Si Ma'am Amerla Lopez , maganda siya ,mukhang kagalang galang at may ipagmamalaki .Sa itsura palang niya halata mo na ang kayamanan. Nakakapangliit ngang makatabi siya sa isang litrato.Lalo na noong hinawakan niya ako .May kakaibang pakiramdam akong nadama sa kanya .Hindi kilig o galit ,pero mas malalim pa .Hindi sapat ang mga salita para sabihin kung ano iyon. Maaaring may saya at p may lungkot, hindi ko maipaliwanag . Ang alam ko lang, hindi dapat ako mapalapit sa kanya .Yung kakaibang pakiramdam ko ,hindi na dapat lumaki pa .Iba ang titig na pinupukol niya sa akin ng araw na iyon , parang kinikilatis niya pati ang kaluluwa ko.Dapat nga ay sanay na ako sa ganoong titig. Ganoon naman ang ti

Mas maingat na siya ngayon sa bawat kilos, pero malinaw na bumabalik na ang lakas niya. Nakaupo siya sa sala, may kumot sa tuhod, habang pinagmamasdan ang mga anak at apo na gumagalaw sa paligid. Lumapit si Amara, dala ang tubig. “Dad, dahan-dahan lang po,” sabi niya habang inaabot ang baso. Ngumiti si Mr. Villanueva. “Alam mo, Amara…” sabi niya, “hindi lang katawan ko ang gumagaling.”