Ang Ama By Mauro Avena นิยาย & เรื่องราว

Tumawa si Troy at napaismid. "They even have Amelia, that freaking genius prodigy, Villanueva and Avignon is really lucky, I just hope that to the Dela Torre blood, maghalo man ang dugo kahit isa sa Avignon or Villanueva, mas malaki ang sakop ng bawat isa," Troy said at napaismid.

"Oh, Mrs. Pearce, ng ibunton mo ang lahat ng sisi sa akin, naisip mo ba na hahantong sa ganito? Kung peke ang report, paano naman ang blood type? Pareho kayong may O na dugo, so paano nagkaroon ng A na dugo si Hanley?" Si Hanley, nagulat pa rin, sa wakas ay naabutan. "Ama, anong ibig sabihin ng report na ito? Paanong hindi ako ang anak mo?" Walang pagdadalawang isip na sinampal siya ni Kennard sa mukha. "Huwag mo akong tawagin Ama. Tanungin mo ang ina mo kung sino ang tunay mong ama!" Nilingon niya si Nicole na nakatingin pa rin sa kawalan. "Ma, magsalita ka!"

Hindi siya papayag na maapi nang ganoon-ganoon na lang. “Oo, masarap siya, yummy , malinamnam at uulit-ulit mo sa sarap. Katas pa lamang, ulam na. Kapag natiknam mo, makakalimutan mo ang pangalan mo; ganoon siya kasarap na halos mababaliw nang sagad. At uulit-ulit ko pa . Ano, may angal ka ha?Inggit ka ba?” pasigaw na sabi ni Amara. ”Sinong masarap, ano yung malinamnam, Amara? What the hell are you two talking about?” Biglang sumulpot si Anton Almonte sa likod ni Peachy.

tanong sa akin ni Rica, ang babaeng pinadala sa akin ni Daddy. Natigilan ako. “English?” Nahihiya siyang tumango sa akin. “O-Opo. Englishera po si Ma’am Amore. Masungit po siya at malupit sa lahat ng tao, Ma’am. Sexy po siya manamit at palagi po siyang nagpa-party.” Nalaglag ang panga ko sa kanyang sinabi. “K-Kailangan kong mag-English?” “Opo, Ma’am. At hindi niya po pinapansin ang asawa niya. Ang totoo ay ayaw po ni Ma’am Amore sa asawa niya.”

They look curious but as there’s really nothing that they will know about that, they drop the topic. Hinihila na rin kami ng aking pamangkin na si Aven, ang anak ni Kuya Mauricio at Ava na magtungo sa dagat kasama ang kaniyang Kuya Maverick. Hindi pa ito nakakapagsalita nang maayos at bulol pa kapag nakikipag-usap. Napangiti na lang ako habang buhat-buhat siya. Si Maverick ay nasa gilid ko habang nakahawak sa isa kong kamay. Kinukulit din si Aven.

Nang may narinig na yabag sa damuhan ay napaangat ang tingin ko. “Ikaw si Aya, ‘di ba?” Ngiti ng isang med’yo may katandaan na babae. Sa base ko ay halos ka-edad niya lamang si Mama. Maganda ito at kulay porselana ang balat. Dahil sa magarbong kasuotan nito ay mahahalata mo ang karangyaan. Kumunot ang uno ko nang naglahad ito ng kamay sa akin bago ulit nagsalita. “I’m Amanda Fuentes and I can help you avenge your family.”

Mayamaya, sunod-sunod na ang naging eksena. “Hay, ang dami kong nasabi kanina… nauuhaw tuloy ako.” “Ako na po ang bibili. Anong gusto n’yong inumin?” “Ay, marumi yata ang upuan.” “Punasan ko po. Please, umupo kayo.” “Mainit masyado.” “Ikukuha ko kayo ng pamaypay, mas presko ‘to.” Hanggang magsimula ang klase, si Avina ay parang isang dalagang-alalay mula sa lumang panahon, walang reklamo at sobrang ingat sa bawat kilos habang pinagsisilbihan si Draven.

Sino ba mag-iisip na may nagaganap pa lang karahasan sa napaka tahimik na lugar? "Akala mo ba gusto kong maging Ama ka? Isa kang hangal, kahit kailan hindi mo mapapantayan ang Papang ko. Tandaan mo 'yan Anselmo!" Malakas ang loob na sigaw rin ni Amara kay Anselmo sa kabila ng takot niya. Kahit pa nanatiling mahigpit pa rin ang pagkakahawak nito sa kanyang mga braso.

tanong nito. "Hindi naman, kung minsan kapag abala sina kristoper sa mga gawain at ang iba pa, ako mismo ang naghahatid nang personal." malumanay na wika ni Mauren. Gustong-gusto ni Amira ang kape, pero hindi niya kailanman pinaplano na matutong magtimpla nito.

Mula noon, hanggang ngayon, ganoon kamanhid ang mga Avendaño. Lahat ng inis at lihim na galit ko sa mga Avedaño ay bumalik lahat sa akin. Bigla kong naalala ang mga kwento ng papa kung gaano siya naging sunud-sunuran sa dating gobernador na siya ring ama niya. Ang lahat ng kasamaan nila sa bayan. Stefano deserves all the treath he had been receiving. Ang daming pagtitiis at sakripisyo ng ama ko makarating lang sa dulo pero ng dahil pa rin sa isang Avedaño ay naglaho bigla ang magandang pangarap niya para sa bayan.