Ang Ama Isinalin Ni Mauro Avena の小説・ストーリー

May mga batang tumatawa habang naglalaro, at mga magulang na may ngiti sa labi, para bang wala silang iniintinding problema sa mundo. “Sana… kahit minsan… maranasan din namin ‘yan ni Kaven.” Bulong ko sa sarili habang pinipigilan ang pag-agos ng luha. Habang nakaupo ako, isang mukha ang biglang sumagi sa isip ko—si Mamo Luz. Ang kilalang bugaw sa aming lugar. Marami siyang koneksyon sa mga mayayaman, pulitiko, at negosyanteng hayok sa laman.

Iba na ang dating ngayon noon sa akin na parang wala akong silbi. Hello? Isang araw pa lang ako sa company, ni hindi ko pa nahahawakan isang sintemo ng sahod ko. Sabagay, baka dala lang iyon ng bugso ng damdamin ni Mr. Saviano kung kaya niya nasabi ito. Come on, Amara. Bakit pinagtatanggol mo siya? Ganun talaga ang ugali niya, mabangis di ba?

Pero, wala naman dito iyong ama, kaya ako lang ang nakakaramdam. Whenever this is my situation, and when Quinoa always makes me cry. Only Joaquin can settle me. Daddy Aldamo went on to say, maybe apart from the fried mango, baka pati si Joaquin ay may ginagawang hindi tama kaya naman nararamdaman ko ang mga pagkukulang niya, lalo na't malapit ng maging bilog buwan kaya hindi malayong nararamdaman nanamin ang isa't isa nanaman.

INÈS Tumawa ako habang kumakagat sa isang berdeng mansanas. Ito ay maasim, makatas, makirot. Perpekto. Ako ay hubad sa ilalim ng kamiseta ni Marius, nakaupo sa ibabaw ng counter ng kusina. Ang aking mga binti ay marahang umiindayog sa kawalan habang siya ay naghahanda ng scrambled eggs. Hindi siya kailanman nagluluto, karaniwan. Ngunit ngayong umaga, gusto niyang "alagaan ako". Gusto niyang gampanan ang papel ng malambing na lalaki, ang magiging maasikasong ama. Ito ay nakakaaliw sa kanya, binibigyan siya nito ng ilusyon na isa siyang mabuting tao.

Si Ma'am Amerla Lopez , maganda siya ,mukhang kagalang galang at may ipagmamalaki .Sa itsura palang niya halata mo na ang kayamanan. Nakakapangliit ngang makatabi siya sa isang litrato.Lalo na noong hinawakan niya ako .May kakaibang pakiramdam akong nadama sa kanya .Hindi kilig o galit ,pero mas malalim pa .Hindi sapat ang mga salita para sabihin kung ano iyon. Maaaring may saya at p may lungkot, hindi ko maipaliwanag . Ang alam ko lang, hindi dapat ako mapalapit sa kanya .Yung kakaibang pakiramdam ko ,hindi na dapat lumaki pa .Iba ang titig na pinupukol niya sa akin ng araw na iyon , parang kinikilatis niya pati ang kaluluwa ko.Dapat nga ay sanay na ako sa ganoong titig. Ganoon naman ang ti

tomorrow pupunta tayo ng Pampanga. "Really? Thanks Hon!" Wika nito saka sya hinalikan sa labi.. hinayaan nya lang ito sa ginagawa sa kanya. Maya-maya ay nagiging mapusok na naman ang dalaga. "hmmm..... can you fvck me honey?" malanding wika ni Ava saka kinapa ang pagkalalaki nya at nilamas iyon... napapikit cya. "ahmm... sorry hon, but I'm not in the mood right now." pagdadahilan nya.

Matalim, mariin, puno ng pag-angkin. Para bang sa mismong araw na iyon, hindi na siya si Amara Alcaraz. Siya na ang babaeng nakatali sa pangalan at kagustuhan ni Dominic Severino. *** Kinagabihan, halos himatayin si Amara sa pag-uwi sa maliit na inuupahang apartment. Sa isang banda, nakahinga siya ng kaunti, dahil alam niyang ligtas na ang operasyon ng kapatid niya. Ngunit sa kabilang banda, ramdam niyang may bahagi ng kanyang sarili na hindi na kailanman maibabalik.

(Mahal na reyna aguila, ano po ang maililingkod ko? Naka spanish language ang pananalita nito dahil hindi ito marunong sa philippine language. Naintindihan naman ni Amarah dahil ilang taon na siya sa New York. Kaya wala siyang magawa kundi ang mag spanish na rin para magkaintindhihan silang dalawa. “Quiero que encuentres al Rey Demonio. Se esconde bajo el nombre de John Bloomberg.” (Gusto kong hanapin mo ang Demon King. Nagtatago siya sa pangalan na John Bloomberg.)

Amethyst's POV "Welcome to Dulce Casa Amore," sabi sa akin ni Aivan habang nakatayo kami sa harapan ng isang napakalaki at gara na gusali. Tila kumikinang ang paligid, partida labas pa lang 'to, ah. Medyo nakaawang ang labi ko sa sobrang laki at garbo nito. "Ang gara naman nito," mahinang usal ko na lang.

Marahas na hinawakan ni Mariana ang kamay ni Kaena at saka siya nito itinulak dahilan ng kaniyang pagka-upo sa sahig. "Tingnan mong mabuti, ang nakatayo sa tabi ko ngayon ay si Mavros Torres! Gaano ka naman kumpiyansa na bababa ang tingin ko kay Master Mavros Torres at iisipin lang si Tyson Ruiz?" ani Mariana. Tila maganda ang mood ngayon ni Mavros pagkatapos iangat ang sulok ng kanyang mga labi habang hawak ang kamay ni Mariana nang mas mahigpit.