Novel & Cerita Ang Ama

Mabilis na isiniksik ni Ama ang papel sa ilalim ng kanyang unan upang hindi ito makita. “Aaaahhmmm… wala. Nabigla lang ako—nagising ako mula sa isang napakasamang panaginip,” pagdadahilan niya, pilit pinapakalma ang sarili. “Ikukuha ko po ba kayo ng maiinom?” alok ni Benjie. “Sige… maraming salamat,” mahinang tugon ni Ama, na para bang nais itago ang tunay na pangamba.

Umalingawngaw ang galit niyang boses sa paligid. “Igalang? Gusto mong igalang kita pagkatapos ng pinaggagawa mo sa buhay ko? Sa buhay namin ni mama at ngayon kung paano mo guluhin ang gusto kong buuing pamilya?” Pagak akong natawa ng mahina. Hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong maramdaman. “Gusto mong igalang pa rin kita bilang ama kahit harap-harapan mong sinabi na ikaw mismo ang nagpabaril sa kapatid ko? Kahit ikaw mismo, hindi ka maalam gumalang sa salitang AMA. Because you're not acting like one, papa. Binastos at binaboy mo ang salitang AMA!” "FERON!”

O baka pareho. Japanese naman ang ama ni Amber. Pumunta ng Pilipinas para mag-bakasyon, sa hindi inaasahan ay nakabuo sila ni nanay ng supling, at 'yon ay si Amber. Hindi kagaya ng morena kong balat, mapuputi ang dalawa kong kapatid.

“Sinong ama ng kambal? Si Benedict ba?” “Natatakot po ba kayo na baka agawin ko si Benedict?” “SINONG AMA NG KAMBAL?” “Hindi ko alam because I was raped, naririnig ba ninyo ako? Naiintindihan po ba ninyo ang salitang rape? NO, hindi si Benedict ang ama nila. Kung sino? Hindi ko alam basta’t ang alam ko, mayroon silang ama. Hindi ko ibababa ang level ko sa ginawa ninyo sa akin. Hindi ko kailangang ipagpilitan ang sarili ko sa kanya kung sa una pa lang ay talagang manloloko na siya. Hindi ko kailangang patunayan ang pagmamahal ko sa maling tao.”

"Ma'am.." "Yes?" aniya nang hindi man lang nag angat ng tingin rito. "Maaga po akong mag out mamaya, may usapan kasi kami ni Zion.." Kinikilig nitong wika. Napatingin siya rito. Masaya siya para dito at kay Zion. Halata naman sa dalawa na nagmamahalan ang mga ito. "Oo naman.."

mahina nitong mura. Nagulat si Alliana nang ikapit ni Amadeus ang isang braso sa bewang niya. Naka-crop top siya kaya ramdam niya sa balat ang init ng braso nitong nakapulupot sa kanya. Mas lalong naramdaman ni Alliana ang nagngangalit na pagkalalake ng lalaki nang hapitin pa siya nito palapit.

"Wag mong basta-basta ibigay na lang ang katawan mo parang nakakababa iyon ng pagka-ina mo sa mga anak mo. Just ask my help and I will help you." Nakikita ni Amara na parang lumambing na ito sa kanya at hindi kagaya nung nagkita sila ulit na malamig ito. Kung naging ganito sana ito noon pa man ay hindi na sana niya ito iniwan noon pa man. "By the way, hindi naman sa nanghihimasok ako. Nasaan ang ama ng mga anak mo? Bakit parang ikaw ang nahihirapan ngayon sa position mo at hindi ko siya nakikita."

muling usal ni Amara. "Kasalanan mo kung bakit namatay ang apo ko!" Ang isyu ng bata ang pinakamasakit at pinakamabigat na punto para kay Amanda. Napakagat lang si Amara sa kanyang ibabang labi, tumawa nang mahina at mapakla, at dahan-dahang ibinaba ang tingin. Kapag nagpanggap na lang na bulag at bingi ang isang tao, wala nang magagawa pa.

, tanong nung chix— I mean babae. "Do you recognize her?", sagot ni Ampa sa kanya pertaining to me, napatingin siya sa akin ulit. Umayos ka, Bleu! Baka nakalimutan mo kung bakit nasa iisang table ka nila ngayon? Tutulungan mo dapat si Ampa na magkabalikan sila ng babaeng 'yan, si Ampa na without letter P ay Ama ng ipinagbubuntis mo.

“Alam mo kung bakit? Kasi kahit ngayon pa lang, iniisip mo na kung paano ka magiging mabuting ama. That already says a lot.” Hinawakan ko ang kamay niya na nakayakap sa baywang ko. “Pero paano? Anong ginagawa ng isang ama? Nagbabasa ba ako ng libro? Kailangan ba may alam ako sa lahat ng baby stuff? Wala akong alam, Amara. Kahit pagpili ng feeding bottle, baka mapuyat ako sa kakahanap ng ‘best-reviewed.’” “Tay ka na nga,” sabay tawa niya. “Nagwo-worry ka na sa feeding bottle.”