Ang Ama Novels & Stories

Napalapit sa higaan ng ama. " K-Kamusta po siya? " grabeng awa ang nadama niya para sa ama. Kaya pala pakiramdam niya noong nagtatago sila ni Luna ay gusto na niyang makita ang ama. Iyon pala'y masama ang lagay nito. Tipid na ngumiti si Mina.

sagot ko Kaagad namang pinunasan ni Mama Amor ang kanyang luha at nakangiti akong hinawakan sa kamay. "Mika, salamat! Simula noong dumating ka sa buhay ko, doon ko din tuluyang naramdaman ang magkaroon ng isang tunay na pamilya." naluluha niyang wika Hindi ko naman mapigilan ang pakatitigan si Mama Amor Actually, hindi siya matandang dalaga. Nagkaroon siya ng asawa pero maagang namatay dahil sa isang aksidente. AT simula noon, hindi na ulit nagtangka pang umibig itong si Mama Amor.

Nakukunsumi sina Mama at Papa. "Bakit iyan lang ang kinain mo? Wala bang rice at ulam?" Pumasok ako ng kusina. "Ang sarap ng banana cake mo, mas masarap kaysa sa lollipop ko," biro ni Arkham na kumikindat at nag-urong ng silya. "Come here, kain tayo." "Si Ate pa talaga ang niyaya mo? Kusina niya ito!" sikmat na naman ni April.

“AMA? Kailan ka naging ama, Papa? Noong pinakulong mo ako? Noong ipinagpalit mo kami ni Mama sa kabit mo? Noong binenta mo ang kompanyang ako ang bumuo?” “Ginawa ko iyon para ayusin ang mga pagkakamali mo!” balik ng ama, mariin, nanginginig ang kamao. “Mali ko? O kasalanan mong hindi mo matanggap na ako ang mas mahusay sa'yo?” sagot ni April, hindi pumipikit. “April—”

"Umalis na kayo dito!!! 'Wag n'yo pagbintangan ang anak ko!!!, galit na sigaw ng ama ni Hamin na may edad nubenta na rin. "Pasensya na, Ka Ambo pero ginagawa lamang namin ang aming trabaho kaya sana ay makipagtulungan rin kayo...," mahinahong sambit ng isang tanod sa kausap. "Nalibot n'yo na ang bahay, hindi ba?! Nakita ba ninyo ang inyong hinahanap?! Hindi ba wala?! Bakit hindi pa kayo magsialis?!," may galaiti pa ring pakikipagtalastasan ng matanda.

tanong ama " Medyo nakakapagod ang dami kong ginawa" "Kamusta ang branch natin sa Pasay?" "hindi po kami natuloy dahil inayos ko po yung sa Palawan, hindi pa po kasi sila nakakapagsubmit ng report this month," "Uhm, yung bago mong assistant kamusta naman? "Ok naman po, madali namang matuto," "Talagang napakahusay mo," puri ng ama sa kanya "Dad pasok lang po muna ako sa kwarto ko gusto ko munagn magpahinga'"

“Sumama siya kay Ameira. May sakit daw si Ameira kaya dinala niya sa condo niya. Inaalagaan niya.” Nanlaki ang mga mata ni Adam at namula ang mukha sa galit. “ANO?! Yung babaeng ‘yon?! Nagpapanggap lang ‘yon! Alam kong nagpapanggap lang ‘yon! Eh ikaw nga itong halos mamatay na dito!”

Joko Vague ang kaalaman ko sa puntong ito. Alam ko na noon pa man na ang aking ama ay isang taong walang hiya, pero ito ay mas malala pa. Ibinaba siya nito sa isang kategoryang mas malala pa kaysa sa isang simpleng gago o isang taong kalye.

Siya ay tumugon sa isang pagod na buntong-hininga, na umayos sa kanyang upuan. "Nililigawan mo pa ba yang gold digger na yan?" Deretsahang tanong ni Amanda na pumutol sa hangin, ang kanyang mga mata ay tumitingin sa akin ng kritikal. Ang aking Maama ay mabilis na tumalon, umupo sa malapit na sopa.

Aniesha's POV LINGGO ANG lumipas ay walang bago. Nagising ako sa pag-ring ng aking cellphone. Dali-dali ko naman itong sinagot nang hindi man lang nag-abalang tignan sa screen kung sino ang nasa kabilang linya. "Hmmm?" Tanging nasabi ko. "Hello, Mom?! It's Amaru. Kuya and I are with Mamita. We're now heading to China!!" Excited na ani Amaru.