Ang Pagmamahal の小説・ストーリー

Ano pa ba ang kayang gawin para sa pagmamahal sa isang tao? May karapatan din ba akong mag mahal kahit pa duwag akong ipaglaban ang pag ibig sa puso ko? Totoo nga na ang hangganan ng pag ibig ay kamatayan, at ang labis na pagmamahal ay nag dudulot din ng kamatayan sa puso. " Tulong! Tulungan niyo ko! Yung anak ko pakawalan niyo na parang awa niyo na po!" Sigaw ng babae habang basa ng luha ang kaniyang pisngi.

mahinang sabi ng ina, halos pakiusap na, “ginagawa ko lang ’to dahil mahal kita. Dahil ayokong masaktan ka ulit.” “Hindi ganon ang pagmamahal, Mama.” Lumapit si Darius, halos magtama ang kanilang mga mukha. Ang boses niya ay hindi na galit, kundi puno ng pagod. “Ang pagmamahal, hindi sinusukat sa dami ng taong napasunod mo. Sinusukat ’yan sa kakayahan mong tanggapin na hindi mo hawak ang lahat. Kahit ang puso ng anak mo.”

Tumikhim muna siya pagkatapos sumagot, "Nasasaktan ang isang tao dahil nagmamahal siya. Dahil pag nagmahal ka ka-akibat na nito ang pighati at saya." Ramdam ko nanaman ang luha sa pisngi ko, na patuloy parin dumadaloy na parang bang wala ng katapusan. "Pero kuya, hindi ba puwedeng magmahal lang? Iyong wala ng sakit na mararamdaman?" Pumiyok na tanong ko dito. Patuloy lang ang pag-agos ng luha ko na parang wala ng katapusan. "Malabo, dahil kahit gaano mo siya kamahal, kung hindi ka naman talaga minahal ng taong mahal mo... masasaktan ka lang."

tawag nya. Naka ngiting tumingin si Erwin sa kanya. "para sa'yo ano ang pag mamahal?" Nagulat si Erwin sa tanong nito. "Bakit mo po natanong?" kunot nuong balik na tanong nya. Imbes na sagutin ay iba ang sinabi nang matanda. "Kung ako tatanungin mo, para sa akin ang pag mamahal ay hindi na tatapos. Mamahalin mo ang Isang tao gaano man ito kahirap mahalin, intindihin, at pakisamahan. Malalaman mong mahal mo ang isang tao kapag nagawa mo syang mahalin sa gitna nang kahirapan, maunawaan sa hindi pag kaka intindihan, at pakisamahan sa tuwing gusto nang pag iisa ang isa sa inyong dalawa at hindi kailanman lilingon sa iba."

Ano pa kaya pag umalis na talaga ako dito? "Don't worry, Bes. Kaya ko pa naman magtiis. Alam ko na dadating din yong araw na mamahalin niya ako higit pa sa binigay ko. Magtiwala ka sa akin.... alam kong mamahalin niya din ako..." Sana nga.... sana dumating ang araw na masusuklian din itong pagmamahal ko. "Hanggang kailan?" tanong nito.

Hindi ko naman mapigilang mapangiti dahil gumaan na ang pakiramdam sa paligid namin. “Akala ko noon, hindi na ako makakahanap pa ng lalaking magmamahal sa akin nang buo dahil matagal na akong sira. Mas lalo ko rin namang hindi inaaasahan na sa dami-rami ng lalaki sa mundo, sa ‘yo ko pa pala mahahanap. Sa ‘yo pa na palagi akong sinusungitan at sinesermonan. Pero habang tumatagal, naisip ko na baka nga kaya hindi naging successful ang unang subok natin sa pag-ibig dahil baka may iba pa palang nakalaan para sa atin. Baka ibinigay lang ‘yon ng Diyos para matuto tayo… para malaman natin kung ano ba talagang pakiramdam ng magmahal. At masasabi kong hindi ko pinagsisisihan ang mga bagay na iyon dah

Pagbabago in a way na tama? "Iba talaga ang nagagawa ng pagmamahal. Kaya ayaw kong magmahal eh, natatakot kasi akong masaktan," turan ko. "Kaakibat ng pagmamahal ang masaktan, Catharyn. Hindi mo matatawag na pag-ibig ang nararamdaman mo kapag wala kang sakit na nararamdaman. Kapag ba nagselos ka hindi ka masasaktan? Kapag ba nag-away kayo hindi ka masasaktan? Gano'n 'yon, Catharyn. Kasama sa pagmamahal ang sakit," wika nito.

“Pinili ko ikaw, hindi dahil kailangan ko, hindi dahil obligado ako. Pinili kita dahil gusto ko. At ngayon, naiintindihan ko… pagmamahal ay hindi tungkol sa control. Pagmamahal ay respeto. Pagmamahal ay pagpili, araw-araw.” Ngumiti siya nang malaki, at sa unang pagkakataon, parang hindi kami nakahiwalay ng mundo, ng galit, o ng sakit. Magkahawak ang kamay namin, at bawat hibla ng ating katauhan ay nagtagpo, hindi sa pamamagitan ng kapangyarihan, kundi sa pamamagitan ng mutual na pag-unawa.

Tila nabasa ni Kaye ang iniisip niya kaya muli itong nagsalita. “Last advice, Kuya. Ang pagmamahal, hindi nagsasabi na sapat na ang lahat ng ginawa mo para patunayan na mahal mo siya. Dahil ang tunay na pagmamahal, walang hangganan. Mahalin mo siya nang walang kapalit, dahil iyon ang gusto ng puso mo kahit pa masaktan ka. Hindi manhid ang puso ng babae. Kapag naramdaman naming binibigyan kami ng halaga, doble ang pagmamahal na ibinabalik namin.”

Pero hindi ako susuko. Dahil ang tunay na pagmamahal ay hindi lang tungkol sa masasayang sandali-ito rin ay tungkol sa pag-unawa, pagtitiis, at patuloy na pagpupursige para sa isa't isa. --- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV @Samaniego Medical Hospital