Ang Pagmamahal นิยาย & เรื่องราว

Makasariling pagmamahal. Hindi ko alam kung pagmamahal, pag-ibig pa rin ba ang tawag do'n. Ang alam ko kasi, ang pagmamahal hindi dapat makasarili. Hindi dapat pinipilit. Nagawa man niya na humingi ng tawad. Pero hindi kasi simple ang nagawang pinsala niya sa buhay namin. Sa buhay naming lahat. Hindi ko masasabi na napatawad ko na siya. Tanging panahon lamang ang makapagsabi no'n.

Thirty-three KRYSTAL Ang pinakamahirap gawin lalo na kung naranasan mo ng masaktan dahil sa pagmamahal na binibigay mo sa iba ay ang magmahal ulit at sumagal. Sobrang hirap lalo na kung ang pagmamahal na ibinibigay mo ay sobra, at hindi ka na nagtira pa ng iba para sa sarili mo.

napabuntong hininga ito. "Laging mong tatandaan na ang tunay na pagmamahal ay walang eksaktong halaga. Walang kapalit na kahit ano. Ang tunay na pagmamahal ay nasa puso, kung bukal sa puso mong handang ibigay ang lahat para sa kaniya mapapatunayan mo ang iyong pagmamahal. Dahil ang pagmamahal na nararapat sa ating mga babae ay ang tunay, dalisay at walang kapantay. Alam kong kaya iyon ibigay sayo ng Jaile kaya hindi ako nangangambang tuluyan ka na niyang kukunin sa amin ng papa mo." niyakap niya ang dalaga ng mahigpit. "Thank you mom!"

Gaano ba kadami ang sapat lang na pagmamahal? Mahirap lumimot sa mga masasakit na nakaraan lalo na kung naging sunud-sunod ang iyong pagkadapa. Hindi naging madali ang paglimot lalo pa't akala ko si Lloyd na ang taong makakasama ko habang buhay. Naka-set na yung utak ko na dahil pareho kami ng gusto, pareho kami ng pinagdaanan kaya naging sure ako na magiging matatag na ang relasyon namin lalo pa't wala naman akong nakikitang mali sa aming dalawa noong una. Hindi pala sukatan ang magandang simulain para masabing ang relasyong ay panghabang-buhay. Wala rin pala ito sa sa kung ano kayo at gusto ninyong dalawa. Ang pundasyon ng pangmatagalang relasyon ay pagmamahal at isang matinding commitment

“Para maramdaman ko man lang na hindi ka manyak.” “F*ck.” Mahina niyang mura na di ko na lang din pinansin. Sa natutuwa akong napipikon siya. Heto na nga lang kuya Ano ang kaligayahan ko. Pagkatapos ng ilang araw… Papasok na ako sa mundo ng may-asawa. Mundo na hindi ko aakalain, na papasukin ko na hindi ko man lang pinaghandaan at wala akong nararamdaman sa mapapangasawa ko. Ang sabi… Ang pagmamahal daw, napag-aaralan na lang yan. Talaga lang?

O baka. Ang simula ng isang pagmamahalang may kapalit na dugo ay hindi nagsisimula sa halik o matamis na salita. Nagsisimula ito sa isang tingin na hindi dapat tumagal, sa isang sandaling hindi dapat pinansin, ngunit hindi na maibabalik kapag nangyari na. Sa mundong puno ng kapangyarihan, kasinungalingan, at mga alyansang nakatali sa baril at pangalan, ang pag-ibig ay hindi kailanman ligtas—palaging may kapalit, at kadalasan, dugo ang bayad.

"Kuya kapag ba nagmahal ang isang tao, lagi bang masaya?" Nakatuon pa rin ang mga mata ni Ave sa babaeng malungkot." Hindi laging masaya ang magmahal. Hindi laging may kilig. Ang tunay na pagmamahal ay hindi nasusukat sa kung gaano kasaya ang nagmamahalan. Para sa akin ang tunay na nagmamahalan ay nakahanda silang magsakripisyo. Nakahanda silang harapin ang ano mang dagok sa buhay. At sa bandang huli ay sila pa rin. Hindi laging fairytale Hanna."

Madali ba talagang makuha ang pag-mamahal ng isang tao? Kailangan niya ng tagapagmana… Tsk. Ni isa nga sa dalawa niyang ama-amahan ay walang mga asawa dahil mas pinili nito na magbigay ng serbisyo kesa magkaroon ng sariling pamilya. At hindi lang iyon ang dahilan nila… Alam niyang nahihirapan ang mga ito magmahal ng babae. Walang kasiguraduhan kung pagmamahal ba talaga ang makukuha sa isang tao. Kasi ang pagmamahal isang pribiheliyo upang maging masaya ang isang tao. Kung gagawa siya ng isang pamilya… Kung wala namang pagmamahal… Masasabi ba niyang kaligayahan iyon?

Banaag sa knayang mukha ang hindi maitagong saya at ligayang nararamdaman. Masasalamin sa kumikinang niyang mata ang labis na pag- ibig na nararamdaman para sa babae. At ang lahat ng iyon ay nasasaksihan ng bawat taong naroroon. Ang kanilang hari ay naging isang bagong taong marunong magmahal.

Hindi naman na ako ganoon ulit katanga para magmahal muli ng taong hindi ko pa lubusang kakilala, lalo na ngayong mayroon akong nararamdaman na may itinatago siyang lihim sa akin. "Puwede mo bang ma-miss kahit hindi mo mahal?" kuryoso kong tanong at sabay na ibinalik ang mga mata sa bintana. "Ano ba namang tanong 'yan, para namang tanong ng isang inosenteng bata. Iba't-ibang klase naman ang paraan ng pagmamahal. Pagmamahal ng isang ina sa anak, pagmamahal sa kaibigan o iba pang malalapit na tao, 'yong sa iyo nga lang kahit hindi mo aminin, nakikita naman sa mga ikinikilos mo na mahal mo na siya bilang isang lalaking karelasyon."