Angelic Voice 소설 & 이야기

Parang… “So, you’re awake. That’s good.” Lumingon siya sa pinanggalingan ng baritonong boses na iyon saka ngumiti. She saw a man staring directly at her. Nakasandal ito sa pader ng maputing kwarto na kinaroroonan niya habang nasa loob ng bulsa ng pantalon nito ang dalawang kamay nito. He looked superbly handsome in his gray inner shirt and his black denim jacket. He was wearing a black denim pants and a pair of black rubber shoes. Umabot naman sa mga mata nito ang maitim at wavy nitong buhok. “You look like an angel,” she smiled. Hindi niya aakalain na totoo pala ang mga anghel. “Are you my guardian angel?”

Totoo ngang gumagawa sila ng ganoong uri ng bakterya—at may ilan pa ngang nawala dati. Pagkarinig sa sinabi ni Angel, kumislap ang mga mata ni Avigail. Kasabay noon, kumunot ang kanyang noo at tumingin sa kaibigan. Seryoso ang mukha ni Angel habang patuloy sa pagtatanong. Naramdaman ang tingin ni Avigail, kaya bumalik si Angel sa kanya at inilagay sa loudspeaker ang tawag. Kaagad na narinig ni Avigail ang boses mula sa kabilang linya.

"Baka wala siya roon." "Angel is waiting for me, yaya." "Ha?" "Angel wanted to see me, too." "Pa'no mo naman nasabi iyan?" "Because we have connection." Napangiti si Erin. "May power si Angel." "Yes po. Angel is calling me. And I think I can hear her voice." "Siguradong wala sila roon sa park." "Don't you believe me, Yaya?" "Walang superpower ang mga manika."

"Hello, Danica? Oh gosh! You finally answered my call! Kanina pa ako tumatawag. What took you so long answering the phone? Marami akong gustong i-kwento sa'yo ngayon." It's Angel. Kahit na iba ang tono ng pananalita nya ay nakilala ko pa rin agad ang boses nya. The Angel that everyone know have a very soothing and soft voice. But the Angel I can hear right now is very chatty and voluble. Maybe she didn't notice that someone's also here kaya naman ayos lang sa kanya na lakasan nya ang boses nya. I think she's talking with someone on phone. Nasa loob sya ng isang nakasaradong cubicle.

Gulat na gulat naman si Angel ng may biglang nagsalita na boses lalaki sa may likuran niya kaya naman napahawak talaga siya sa kanyang dibdib at nang hanapin niya kung sino ba ang nagsalita na iyon ay napabuga na lang talaga siya ng hangin sa kanyang bibig. “Ahm… p-pasensya na sa abala. S-Si Athena kasi s-sobrang lasing na at hindi na namin alam ang gagawin sa kanya. Hindi naman kasi talaga kami palainom kaya wala kaming alam kung ano ba ang g-gagawin namin sa kanya,” kandautal naman na sagot ni Angel sa lalaking nagsalita na walang iba kundi si Lucas.

Pero bakit hindi ko man lang siya maramdaman. Bigla ko tuloy ang sinabi ni Hanzo tungkol sa mga Angels of death, Darating sila na parang hangin at lilisan na parang hangin, walang bakas na iniiwan bukod sa kanilang palatandaan. Tunay ngang mga professional Assassin sila.

Hindi na sana siya makikiusyoso subalit nang marinig niya ang magandang boses ng isang lalaki ay agad napukaw ang kanyang interes. The voice she heard is like an angel singing lullaby from heaven. Para siyang dinuduyan ng bawat salitang namumutawi sa bibig ng lalaki. Unti-unting napapawi ang kirot sa sugatan niyang puso na kanina pa niya iniinda.

natatawang tanong niya sa sarili niya nang maramdaman niyang may tumama na bala malapit sa dibdib niya. Nanlalabo ang mga mata na tumingin siya sa harapan. Alam niya na anumang oras ay mamawalan na siya ng hininga. He coughed blood and was about to close his eyes, but something happened that made his soul awaken. He saw an angel. Is that an angel? If so, she is the bravest angel he has seen. She was chastising her enemies one by one. holding a gun in her hands.

I hate it that I can't read his mind. There's no malicious reason. It's just that... That... Bakit nga ba? Arghhh! Basta! I just turned my gaze in front. "Kelvin Washington, the third; Bharra Lei Demille, the fourth and William Crost, the fifth. We are the Angel's Dawn and I am hoping to get to know you all. That's all. May you enjoy our performance tonight." After that, he went to his member and prepared already.

O baka naman ay namamalik-mata lang ako at hindi naman talaga ganoon ang klase ng ngiti niya kanina? “Ayos ka lang ba? May masakit ba sa iyo?” Napaawang ang labi ko ng marinig ko ang malamyos na boses niya. Her voice that I missed still sounds the same, that sweet, angelic yet cold voice made my heart tripled its beat. The harsh and loud beating of my heart are the only thing I could hear. I’m going to miss her voice and the way it made my heart do a somersault. I’m going to miss her voice and its effect to me, the way her voice easily calm my hot temper down, the way her sweet voice made me feel love and cherish.