Novel & Cerita Anghel

3RD PERSON'S POV Halos umakyat lahat ng dugo ni Troy sa kaniyang ulo nang marinig ang rebelasyon ni Angelo. “Siraulo ka, Angelo!” mariin siyang napakapit sa handrail ng hagdan at akmang babain si Angelo para sugurin nang mabilis siyang yakapin ni Miracle sa kaniyang katawan para awatin. Gayon pa man ay hindi naman nila naawat si Hunter na mabilis nakababa ng hagdanan at binigyan agad ng isang suntok sa pisngi si Angelo!

Third Person Point of View Mabilis niyang tinahak ang mahabang pasilyo patungo sa kanyang silid kung saan nakahimlay ang kanyang anghel. Naroon ang pagmamadali at isang pambihirang uri ng saya sa kanyang dibdib na hindi niya mawari kung saan ba nanggagaling. "Fuck! My Angel..." bulong ni Hendrix sa sarili. Mas lalo pa niyang binilisan ang mga hakbang, at kung maaari lamang ay liliparin na niya ang distansya marating lang ang dalaga.

sunod sunod kong tanong at sinubukang hanapin ang sugat sa kaniya Natawa siya sa inasta ko at hinawakan ang aking kamay upang kumalma ako, para akong nakarinig ng anghel sa tawa niya "It's okay, I'm alright--- pero kung gusto mong bumawi, why don't I get your name instead, Miss High Heels." kahit ang pag ngiti niya ay abot hanggang langit Confirmed! Anghel nga siya Tinitignan ko palang siya pero alam kong hindi siya masamang tao, mukha nga siyang nerd na ayaw din makipag usap sa ibang tao eh Ngumiti ako dahil napansin niya ang high heels na suot ko kahit natatakpan naman ito ng aking mahabang yellow dress

Lahat ng makikita sa hardin ay halatang pinag isipan ng mabuti at masusing isinaayos upang makadagdag sa kagandahan ng paligid. Anjelouv takes a deep breath when a light wind touches her face. Magkaiba man ang simoy ng hangin sa Metro at sa Hacienda Guerera ay hindi niya pa rin maitatanggi ang kaluwalhatian na dulot nito. It was like the wind cleansed her soul and helped her clear her mind.

"Pareho kayong nagsisimulang muli sa pagtutukso sa isa't-isa. Hindi ba kayo makapag-usap sa isang normal na paraan? Nang hindi kayo nagdudulot ng sakit ng ulo sa nakikinig?" "Pare, muntik ng lumabas ang aking kaluluwa sa katawang ito. Tinakot mo ako ng lubusan." Sabi ni Angelo habang hinihimas niya ang kanyang dibdib dahil sa pagkabigla: "Ang pangit na Homosapien na ito ay papatayin ako balang araw, how dare he- na isang pangit na tao na sumisigaw sa guwapong may magandahang kalooban, kaakit-akit, at matipunong taong ito. Hindi ba niya alam na iilan nalang ang mga tao na purong gwapo? Gagawa siya ng isang matinding kasalanan kung papatayin niya ako."

At mukhang minamalas pa siya dahil hindi nila napaghandaan ni Angel ang tanong na iyon. "Kung hindi kayo sasagot on the count of three, may punishment na kayo, ha!" Ben started counting. "Naku, bahala na!" ang nasabi ni Angel sa kanyang sarili. "One...Two...Three... "Pangatlo!" ang hula ni Angel. "Pangalawa." Brent answered. "Mali kayong dalawa! Mag-love shot na kayo!" ang buska ni Ben.

Aleron POV Kakarating lang namin ng team ko rito sa Batangas. Na-late kami dahil nasabay kami sa traffic, pero maaga pa rin dahil hindi pa nag-uumpisa ang shooting. May staff na nag-assist sa amin kung saan ang villa namin. Ang mga main character kasi ay may tag-iisang villa. Alam kasi nilang may team kami ni Ilaria. Magkatabi lang naman ang villa namin ni Ralia. Tumingin ako sa harap ng villa niya bago pumasok sa loob ng villa ko. Natanaw ko ang ilan sa mga glam team niya, kumaway ito sa akin kaya kumaway lang din ako. Ginawa ko iyon para ipaalam kay Ralia na nandito na rin ako.

Naihahanda na din ang set ng mga propsman. Napagpasyahan ni Angela na naglibot libot sa buong lugar. Nasa Tagaytay HighLand sila at maganda ang tanawin. Kita ang buong pamayanan sa baba. At magandang view ng Taal Volcano sa malayo. Sariwa pa ang hangin. Walang polusyon. Liilpat sana siya ng puwesto. Nang bigla siyang ma out of balance habang naglalakad. Ipinikit ni Angela ang kanyang mga mata at hinihintay ang kanyang pagbagsak sa lupa.

Chapter 43 (Part 1) “I’m sorry kung hindi kita naprotektahan. I’m sorry sa lahat ng mga pagkukulang ko. I-I’m sorry kasi hindi mo man lang…hindi mo man lang.” Nanginginig pa ang kanyang kamay nang haplusin niya ang nakaukit na mga letra sa marmol na libingan. In loving memory of Baby Angel. Dugo pa lamang ito nang mawala kaya anghel ang ipinalagay niya roon. The Angel’s Haven Restaurant is for her unborn child.

Pakiramdam naman ni Maria ay umabot na sa kanyang sikmura ang malaking b****a ni Anghel sa bawat pagbayo nito sa kanya nang malakas. "Ahhhh!" Malakas na daing ni Anghel habang nakatingala ito sa taas kasabay nang malakas na paghatak niya kay Maria para mas dumiin pa ang huli nitong bayo sa dalaga. At kahit na pumipintig- pintig pa ang b****a nito kasabay nang pag-alwan ng kanyang katas ay panay pa rin ang kadyot nito kay Maria.