Angry Quotes Novels & Stories

"You look beautiful when you're angry." Sure, I'm angry, leche siya! ​"Shut up!" Hinampas ko ang desk niya. "Ang kapal ng mukha mong mag-send ng email na 'yun at ipakita ang sarili mo sa anak ko! You’re crossing the line, Mr. Alcantara!"

"Isigaw mo lahat ng sakit na nararamdaman mo, lahat ng problema mo isigaw mo para gumaan pakiramdam mo kahit papaano." Naalala ko ang nangyari kanina. At hindi ko mapigilan ang lumuha ulit. Kasabay non ang pagkuyom ng kamao ko. "Ilabas mo 'yan 'wag mong kimkimin." Nagulat ako nang hawakan niya ang kamay kong nakakuyom. Nakalimutan kong nakatingin pala siya sa'kin. "Don't let your anger eat you."

“Ilang ulit mo man akong saktan hinding-hindi ako makakalimot, Zara. Galit na galit ako—” “Fvck your anger!” Nasemento ako sapagkat biglaan niya akong ninakawan ng halik. Hindi ako nakagalaw no'ng una ngunit napakurap-kurap ako nang magbitiw ulit siya ng salita. “This is not just anger, Zara...” bumaba ang tingin niya sa labi ko bago muling ibinalik sa aking mga mata, “this is a damn jealousy.”

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Saglit siyang tumigil. "Because I'm bad when I'm angry..." Mabagal niyang binitawan ang bawat salita. "I might hurt innocent people." Kasabay niyon, dahan-dahan niyang ibinaling ang tingin sa nakasarang pinto ng kwartong pinasukan nina Marco at Leticia. Parang biglang tumigil ang paghinga ko. Napakuyom ako nang mahigpit ang kamao. Napapikit ako sandali, pilit kinokontrol ang emosyon na nag-uunahan sa loob ko.

“What’s up with the anger? Don’t tell na nakikisimpatya ka sa kanya. Halos mapigil ni Jayson ang kamao. “Grabe anong klaseng kasamaan ang kumapit sa puso mo ha? Pati ba naman si Disney idinamay mo?!” “An eye for an eye, a tooth for a tooth,” maikling sagot ni Ibrahim. “Huh! Baliw ka na, gago ka pa! You know what, you’re a lame. You’re a fucking lame!!! Ano bata lang ba ang kaya mo at walang kalaban-laban na babae. Kung talagang galit ka at matapang bakit hindi mo hanapin ang pumatay sa kapatid mo! You asshole!!!”

I heard her say which makes me walk faster. *'Dammit, Anghel! Get a grip!*

ngisi kong sambit na siyang ikinangisi rin ng lahat maliban na lang kay Angel. They'd make puppies look tough if we punished them now. They're like kids waiting for a spanking and expecting us to go easy. No, we're not like that. We're not fucking like that. It's an insult, a slap in the face. I won't let them be helpless victims they'll be crushed if they don't fight back. They need to put up a fight, to show they have teeth. I want to see some grit, some fire in their eyes. Don't be a doormat, don't be a punching bag. If they're gonna take it, they better take it standing tall.

All the customers looked at me, but I ignored them. Useless people! How could the brakes of my car get damaged if no one got into my company? "Fuck! They are all useless!" I shouted angrily, and slammed the table again. It made a loud noise that startled the people around here, but I didn’t care anymore. I just wanted to let this anger out. [Boss, kumalma po kayo... baka po may makarinig sa inyo d'yan. Huwag po kayong mag-alala, ako na po ang bahala sa kanila.]

Lumabas naman si Rash na animo’y angry bird sa sobrang pagkabanas sa araw na iyon. “Damn, nakakabuwisit talaga kapag ganito. Talagang nagpakita pa talaga sa akin ang kamuka ni Petrang Kabayo na iyon. Buwisit na Fire ‘yan! Hinayaan pa kasi akong umuwi kagabi. Hindi sana mangyayari ito kung hindi dahil sa kaniya. Langhiya!” panay ang reklamo ng lalaki.