Animal Short Story Novels & Stories

Gayunpaman, isang makapal at nakasusuklam na berdeng usok ay biglang bumuhos mula sa butas noong isang metro na lamang ang layo ng fox mula sa kanila! Nag-aabang si Gerald at ang iba pa sa tapat ng butas, ngunit si Gerald ay umatras at tinakip ang kanyang ilong. Ang iba pang nandoon ay binalot ng makapal na usok! Maya-maya pa ay maririnig na ang langitngit nang lumingon ang lahat sa fox. Para bang pinagtatawanan sila ng fox! Sa isang huling hiyaw, mabilis itong tumakbo papunta sa labas ng butas nang at dumiretso papunta sa mga tauhan ni Gerald para magsimulang tumakas!

"Isang magandang kwento? Tingnan natin. Oh I know a good one. May isang hedgehog na napulot ng isang hunter nang hindi sinasadya. Ang mangangaso ay mahilig sa hedgehog, ngunit ang hedgehog ay palaging tinutusok siya ng kanyang mga quills. Tapos, nalaman ng hunter na nagalit lang ang hedgehog na marami siyang ibang alagang hayop. Simula noon, itinapon ng mangangaso ang lahat ng mga alagang hayop sa paligid niya at ginawang ang parkupino lamang. Kaya't sila ay namuhay nang masaya. Marahan niyang tinitigan ang babaeng nasa kanyang mga bisig, sinusubukang magpadala sa kanya ng mensahe.

pampakalma. "Duh? Journalism Student 'to." "I am too. Pero hindi naman ganyan kataba utak ko. Anyway, I love the idea but it would be too long for a short story." Napanguso ako. Ano bang short story ang dapat? "Okay. Ikaw naman magsabi ng idea mo." This time nagawa niya na akong tignan. "We'll use an animal to be our characters. Ganoon naman ang short story diba? Animals ang characters.

Pumapasok ang maliit na tigre sa isang kindergarten sa kagubatan, at doon nagaganap ang ilang maiinit at nakakaantig na kuwento. Dahil ang maliit na tigre ay unang inisip na mabangis at dominante, maraming maliliit na hayop ang natakot sa kanya noong una, at maraming hindi pagkakaunawaan tungkol sa kanya. Pero kalaunan, nang makilala siya nang mabuti, nalaman nila na mabait pala siyang hayop.

Hindi siya kumibo at tumalikod na lang at bumaba. "Meow~" Isang sigaw ng pusa ang nakakuha ng atensyon niya. Lumingon siya at nakita ang asul na pusa. Ang mga hayop ay palaging mas mabilis na gumaling kaysa sa mga tao. Sa loob lamang ng isang linggo, puno na ng lakas ang sugatan at namamatay na pusa. Kahit na nakita siya nito ay yumuko ito, at tumindig ang mga balahibo nito, tulad ng pagharap nito kay Janice sa bahay niya noong araw na iyon, handa itong makipag-away kahit kanino anumang oras.

Arielle was so anxious, when the rain starts to pour at may kasama pang kulog at kidlat at sa kinalalagyan niya ngayon medyo safe naman siya dahil hindi siya nababasa ng ulan but the wild boar is still outside na tila hinihintay lang siya na lumabas, kaya naman hindi siya makalabas she was thirsty dahil sa pagtakbo niya kanina at ayaw niyang uminom sa ulan because she's pregnant but she was shock nang makita niya na hindi lang isa ang baboy ramo kundi dalawa na na tila naguusap habang nakatingin sakanya. "You animals!fvck you!!oras na makaalis ako dito ile-lechon ko kayo!" Naiinis niyang sabi ngunit tila naintindihan ng dalawang baboy at nagsimula nang lumapit sakanya at nagtulong na sa pag

Whoever it hits will die instantly in less than a second. Matapos kong maayos ang lahat ay sinukbit ko ang isang floppy hat na pink sa aking ulo saka lumabas ng silid. Habang binaybay ko ang pasilyo papalabas ay may nakita akong isang Japanese Spitz breed na asong kulay kape na may halong itim, tumatakbo papalapit sa akin, hindi ko maiwasang sundan ng tingin. It was so cute kaya yumuko ako't hinaplos ko pini-pet ko, ilang saglit ay nilagpasan ako ng aso at nagtuloy tuloy patungo sa isang silid na nakaawang at pumasok. I was a bit curious kaya sinundan ko.

He stepped forward, looming over me with his six feet something powerful masculinity. This man never learned his lesson. The scariest animal in the kingdom is not the big and predatory ones but the tiny, wounded, and doesn't have to lose anything kind, a.k.a– my type. Kaya nang humakbang pa itong muli palapit, umigkas ang kamao ko.

Habang naglalakad ay hindi niya mapigilang kabahan dahil parang nasa eksena siya sa Little Blue Riding Hood at siya yung pangunahing tauhan sa storya. "Sana naman walang lobo dito," Ang mangiyak-ngiyak niyang sabi sa kanyang sarili at tiempo din naman na nagpakawala ng malakas na tunog ang mga hayop na nasa masukal na palumpong. "Nanay ko, help me." Bigla naman siyang napalundag sa gulat ng may biglang lumitaw sa kanyang harapan. "Anak ng kabayo!" ang malakas niyang sigaw habang sapo ang kanyang dibdib. Agad niyang tinignan kung anong hayop, insekto o tipaklong ang lumitaw sa kanyang dinaraanan.

Hindi siya nagdadalawang-isip na iharang ang kaniyang katawan para maprotektahan ako. Nanginig ang aking katawan ng gumuhit sa aking isipan ang hitsura ng mabangis na lobo. Umiling ako ng sabihin ni Alexander na mabait-- ang hayop na iyon! But surprisingly though, the wild animal listen to him, Alexander explained that whisper attack is reasonable. It sense danger within me since I am a stranger.