Short Story About Animals Novels & Stories

Hindi siya kumibo at tumalikod na lang at bumaba. "Meow~" Isang sigaw ng pusa ang nakakuha ng atensyon niya. Lumingon siya at nakita ang asul na pusa. Ang mga hayop ay palaging mas mabilis na gumaling kaysa sa mga tao. Sa loob lamang ng isang linggo, puno na ng lakas ang sugatan at namamatay na pusa. Kahit na nakita siya nito ay yumuko ito, at tumindig ang mga balahibo nito, tulad ng pagharap nito kay Janice sa bahay niya noong araw na iyon, handa itong makipag-away kahit kanino anumang oras.

Pagkatapos ay ilang kwento pa ang nangyari. Dahil ang batang tigre ay maituturing na matapang at dominante ang pag-iral. Maraming maliliit na hayop ang takot sa tigre noong una at maraming maling pagkakaunawa patungkol sa kanya. Ngunit matapos nila itong makilala ay nalaman nila na ang batang tigre ay talagang mabait na hayop.

Napahawak ito sa magulo nitong buhok at hindi man lang niya ako hinihiwalayan ng tingin. “It takes one, to know one. Animals can sense fear and they take it as a hint that you are their prey. I just feel calm and with that, it's their cue that just like them, I am a predator,” kumpyansa kong sagot. “Ow, just how those women like sly fox gobbled you up last night!” Narinig kong humalakhak si Dimagiba sa huling sinabi nito.

He stepped forward, looming over me with his six feet something powerful masculinity. This man never learned his lesson. The scariest animal in the kingdom is not the big and predatory ones but the tiny, wounded, and doesn't have to lose anything kind, a.k.a– my type. Kaya nang humakbang pa itong muli palapit, umigkas ang kamao ko.

"Pay for my shirt. Oh, well, I know you can't afford it." "Isara mo bunganga mo kung ayaw mong makahalikan ang tigre dito. Palunok kita nang buo, eh." "Urghh!" Naiiling na binalik ko ang tingin sa paligid namin. Malawak ang lugar, para siyang village na ang mga nakatira ay mga hayop. May mga batang nag-aabot ng pagkain sa giraffe. I can't believe my eyes I'm seeing such a wonderful creations.

💍👶👶🐶 Author's note: "Ang kwentong ito ay nagtuturo ng mahahalagang aral tungkol sa pag-ibig, pagpapatawad, at pananagutan. Ipinapakita na ang tunay na pagmamahal ay hindi lamang nasusukat sa matatamis na salita kundi sa mga gawa at paninindigan. Sa kabila ng mga pagkakamaling nagawa nina Vince at Safara, pinili pa rin nilang ayusin ang kanilang relasyon at lumaban para sa isa’t isa—isang paalala na ang pagmamahal ay desisyon na kailangang pinaninindigan araw-araw. Bukod dito, malinaw rin sa kwento na ang bawat kilos natin ay may kalakip na konsekuwensiya. Kaya't mahalagang pag-isipan ang mga desisyong ginagawa, lalo na kung ito’y makakaapekto sa ibang tao. Sa pags

Kasama na siya sa maliit nilang circle. “Mr. Dashiel,” tanong ni Dustin habang malaki ang mga mata sa curiosity, “do you like the story of the clever mouse-deer who got lost in the forest?” “Hmm…” bahagyang ikiniling ni Dashiel ang ulo niya. “I don’t think I’ve heard that one before.” Sandali siyang nag-isip. “Why? Would you read it to me?” “Okay lang ba iyon?” tanong ni Dustin. “Why wouldn’t it be?” sagot ni Dashiel na may ngiti. “Unless you mind.”

"Isang magandang kwento? Tingnan natin. Oh I know a good one. May isang hedgehog na napulot ng isang hunter nang hindi sinasadya. Ang mangangaso ay mahilig sa hedgehog, ngunit ang hedgehog ay palaging tinutusok siya ng kanyang mga quills. Tapos, nalaman ng hunter na nagalit lang ang hedgehog na marami siyang ibang alagang hayop. Simula noon, itinapon ng mangangaso ang lahat ng mga alagang hayop sa paligid niya at ginawang ang parkupino lamang. Kaya't sila ay namuhay nang masaya. Marahan niyang tinitigan ang babaeng nasa kanyang mga bisig, sinusubukang magpadala sa kanya ng mensahe.

"Magkakaroon tayo ng kwento tungkol sa prinsipe, prinsesa, at ang mga kaibigan nilang hayop." Kinuha ko ang isang librong kwento mula sa tabi ng kama at nagsimulang magbasa ng malumanay. Habang binabaybay ko ang kwento, nakangiti kami ni Kiera habang pinagmamasdan ang kambal na unti-unting napapadapa sa kama, pumikit, at naging tahimik. Ilang sandali pa, pareho na silang natutulog, at ang kwento ko ay natapos na. Tumingin ako kay Kiera, at pareho kaming ngumiti. "Tama ba? Perfect ending."

Kahit papaano ay thankful paren siya dahil niligtas siya ng hayop mula sa kapwa nitong hayop. Ngunit sa isiping ang parusa niya ay mapaamo niya ang mga wild animals sa loob ng cage ay gusto nalang niya'ng mamatay sa bogbog wag lang lalapit sa mga mababangis na hayop na iyon. TO BE CONTİNUED...