Ano Ang Pagsisinungaling นิยาย & เรื่องราว

"Dahil kailangan kong kalimutan, kahit sandali lang, na nakita kitang may kasamang iba at nagsinungaling ka sa harap ko nang hindi man lang kumukurap. Honesty is everything to me." "Gusto kong sabihin ang totoo, pero hindi ko pwedeng gawin. Nung nagsinungaling ako, nadudurog din ako dahil ayaw kitang lokohin. Pero tungkol 'to sa trabaho ko." Para siyang nawalan ng lakas.

Singhal niya sa nag aapoy na mga mata. Kahit sobrang nasasaktan sa ginawa niyang pananampal ay gusto ko pa ring ipagtanggol ang sarili ko kaya ako panay iling. "Noong una aaminin akong nagsinungaling ako dahil sa takot na baka madamay ang tinitingala kong babae, ang babaeng pinagkakautangan ko ng utang na loob! Pero nung sabihin sa 'kin ni Manang Sonya na may posibilidad na baka si Ma'am Ara rin ang dahilan kung bakit ako nadamay sa kasalanang inaakusa mo na wala naman talaga akong kinalaman, napag isip isip kong may ponto rin si Manang kaya sinabi ko na ang totoo at iyon nga ang larawan ng babae. Kahit wakasan mo na ang buhay ko ngayon din, manunumpa akong hindi ako nagsisinungaling."

singhal ni Celine sa kanya. "Wala akong mapapala sa 'yo dahil ayaw mo naman sabihin ang totoo! Ayaw mong umamin na ikaw nga 'yon! Tapos ngayon ay pamumukhain mo akong sinunggaling! Hindi ka na nahiya sa sarili mo, Celine. Kilala kita sa pagiging ganyan mo, 'no? D'yan ka naman talaga magaling, eh. Magaling ka na magsinunggaling at 'yan ang totoo! Kung ayaw mo na aminin sa akin ang totoo na ikaw nga 'yon ay bahala ka sa buhay mo. Basta ikaw talaga ang nakita nitong dalawang mga mata ko! Ikaw naman ang may kasalanan kung nagsisinungaling ka nga at hindi ako!" singhal pa ni Angela sa kanya.

inis na singhal ni Peter sa kan'ya. Pinakatitigan n'ya ang mukha ni Peter at pinag-aralan ang reaction ng mukha ng pinsan ngunit wala s'yang nakita na kakaiba sa mukha ni Peter. Hindi n'ya ito nakitaan ng pagsisinungaling na mas lalo pang nagpagulo ng isip n'ya. Wala sa hilatsa ng mukha ni Peter ang nagsisinungaling at may nagawang mali sa kan'ya.

Sinabi niya na hindi na siya magsisinungaling kung makikinig ito ng tapat. "Ang totoo." "Kung gusto ko pang mabuhay, magsisinungaling ako sa kanya. Kung hindi ko na gusto pang mabuhay, saka ko sasabihin ang totoo." Kung ang buhay niya ang nakataya at may mga taong mahalaga sa kanya, para mabuhay at makauwi, pipiliin niyang magsinungaling. Kung wala nang mahalaga sa kanya sa mundo, sasabihin niya ang totoo.

“Ano’ng mga kasinungalingan ang kailangan kong pakinggan?” “Alam mong hindi ako sinungaling, Sophie,” pagtatanggol ni Ella sa sarili, “kung may pagkakataon man na nakapagsinungaling ako, iyon ay hindi para sa sarili kong kapakanan at walang kahit sinong masasagasaan o masasaktan.” Tumahimik si Sophie Batid niya ang katotohanan ng mga sinabi ng dating kaibigan..

sagot ko naman sa kaniya at napahilamos siya sa kaniyang mukha. Ganiyan nga ang tama. Dapat siyang magalit sa 'kin upang siya na mismo ang magsabi sa 'kin ng totoo. Hindi talaga ako naniniwalang inosente ang isang 'to. Kailangan ko lang ng mahabang pasensya upang mapaamin ang isang 'to. Masyado siyang sanay magsinungaling kaya mahirap siyang hulihin.

“Ibig sabihin alam kong kung nagsisinungaling o hindi ang mga nakakusap kong tao.” Napatingin lang siya sa dalaga, hindi niya alam kung nahahalata nito ang kanyang pagpapanggap. “Kaya ikaw alam kong nagsisinungaling ka ngayon, at iyong lalaki kagabi ay nagsisinungaling rin, alam kong may motibo siya kung bakit niya nagawang pasinungalingan ang mga sinasabi mo,” sambit nito sa kanya. Medyo nagulat siya ngunit hindi naman niya pinahalata. “Hindi, totoo naman ang sinasabi nila, sino ba naman ako para makaalam kung ano ang mamahalin o hindi na alak,” sambit pa niya.

Tinuro niya ako. “Tsaka isa pa, hindi lahat ng klase ng pagsisinungaling ay mali. Minsan, mas magandang magsinungaling para sa ikabubuti ng taong mahal mo hindi ba? You lie to protect yourself from pain, lie for your loved ones even though it has the chance that the lie you made will break you, lie to make yourself feel a little bit better…there’s a reason behind every lies.” Ngumiti siya ng sinsero at nanigas naman ako sa kinatatayuan ko.

Depensa ko. Isang malaking kasinungalingan 'yon. Lagi ko siyang iniisip umaga at gabi, at palagi rin siyang dumadalaw sa panaginip ko. Kahit nag-de-day dreaming ako ay naroon siya. Oo na! Ako na ang dakilang in denial! "Weh? Totoo ba? Alam mo ba ang mga sinungaling nagkakapigsa sa puwet?" "Hindi ako nag sisinungaling. I-I'm t-telling the truth!"