Ano Ang Pagsasaling Wika Novels & Stories

seryoso niyang wika “Ano ang sabi mo?” kunot noo kong muling bigkas. “Teka lang, ano ang gagawin mo? Saan ito? Saan mo ako dadalhin?” yamot kong wika at hindi maiwasan na kabahan dahil ang tinatahak naming daan ay hindi ito ang way pauwi sa bahay. Kasalungat iyun kaya naman, kaagad akong nakaramdam ng pagpapanic “Teka lang, teka lang, ano ito? Saan mo ako dadalhin? Mr. Fulgencio,kung ano man ang iniisip mo, huwag mo nang ituloy ha?” kinakabahan kong bigkas.

wika ni sam na napakamot pa sa kilay kaya muling nag tawanan ang mga tao sa tinuran ni sam ako naman gusto ko na itong pingotin sa tainga kung ano-ano pa kasi ang pinagsasabi. "Gawin mo nalang ang inutos wag mong maliitin itong boses ko baka lahat kayo mapatulala sa maganda kong boses" mayabang kong wika dito at tinasaan pa ito ng kilay. "Siguradohin mo lang kuyang pogi para hindi sayang itong alkansiya ko panl***i sa mga mang aawit ako na nga ang nag birthday ako pa ang mag l***i" naka nguso nitong wika kaya natawa nalang kami sa inasal nito.

How dare she? Ilang sandali pa, nagsimula na itong magturo. Sa kabila ng pagiging palabiro at makwela, hindi makakaila na magaling ito magpaliwanag tungkol sa Mantra. Lahat daw ng sagot namin ay tama. Na ang Mantra ay mga ginawang salita o kilos para mailabas ang sariling mahika habang ang Salita ng Salamangka naman ay ang mga mahihiwagang salita na ginagamit para manipulahin ang mga bagay-bagay, may buhay man ito o wala.

ulong niyang wika, napangiti ako ng patago dahil sa sinabi niya, pero nag kunwari akong hindi narinig, kasi dikodin alam kung tama ba ang narinig ko o nabungol lang ako "a-ano ang sabi mo?" kunwari kung tanung "ah dimo narinig?" pagtatanung niya na ikinatango ko naman "mabuti naman" napa simangut ako sa sinabi niya "ano ngayun?" pagtatanung ko "w-wala, siguro masarap ang pagkain sa Sixias restaurant" sagot niya na marahil dahilan niya lang para baguhin ang usapan "di iyon ang narinig ko kanina" pag sasagut ko naman "akala koba dimo narinig" pagtatanung niya kaya lumaki nalang ang mata ko "diko gaanong narinig" mabilis kong sagut dahil gusto kong marinig ng malinaw mula sa kanya ang salitang

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

masiglang bigkas nito. Napangiti siya at napahaplos sa tiyan niya. Tila sanay ang tenga niyang marinig ang mga iyon sa wikang Ingles kaya't hindi niya napigilan at natanong si Eli. "Eli, Ingles ba ang madalas na gamit mong salita kapag kinakausap ako?" magiliw niyang tanong. Bigla itong napasimangot, "Mama, kinder pa lang ako. Six pa lang. Hindi pa ako marunong ng Ingles-ingles na iyan!" protesta nito.

pagsisinungaling na wika ko. "Hindi ganyan ang inaasahan kong sagit Adi"wika naman ng aking Ina. "Nanghaling kami sa Vadieyan Mahal na Reyna"diretsong wika ni Luna na nakatingin sa may bandang lupa. "Sinasabi ko na nga ba at talagang--"putol na wika ng Hari. "Malupit sila! Wala silang awa."dagdag pa ni Luna.

Pilosopo! "Psh! Bahala ka dyan!" Nakasimangot kong wika at itinuon na sa pagliligpit ang aking tingin.Naiinis ako sa kanya.Nagtanong ako ng maayos tapos sinagot nya ako ng pabalang? Napakagago!

Nang makarating ako sa puno ay pinagbabato ko naman ang mga aso ng kapit bahay namin. “Bumaba ka na wala na sila.” wika ko sa kanya na umastang umiiyak. “Bakit mo ako hinayaang habulin ng mga askal?” “Ano ‘yon?” takang tanong ko dahil hindi ko siya naintindiha. “Askal means, asong kalye,” maarte pa niyang wika. “Bumama ka na nga dyan.” inis kong wika sa kanya.

BYEONGYUN’S POV “Ayon sa tala ng United Nations Educational Scientific, and Cultural Organization o UNESCO, 2 268 wika ng daigdig ang maaaring maglaho na sa hinaharap kung hindi magkakaroon ng konkretong pagpaplano at aksiyon sa pagsagip dito,” usal ni Deborah habang hawak ang isang yellow paper na pinagsusulatan niya ng draft ng kaniyang essay para bukas.