Ano Ang Pagsisinungaling Novels & Stories

"Hindi mo na kailangan na sabihin pa ulit iyan sa akin. What I mean is, bakit kailangan mo pang magsinungaling?" "Dahil iyon ang nailabas ng bibig ko, I'm sorry," nakayukong tugon ni Gretel. "Wala kang kasalanan sa'kin. Huwag kang mag-sorry. Don't do it again, Ms. Gomez. Mawawalan ng tiwala sa'yo ang isang tao niya'n kung patuloy mong naging habit ang pagsisinungaling." Napayuko si Gretel sa sinabi na iyon ni Hercules. Pinagsalikop niya ang mga daliri, labis siyang nahihiya sa kaibigan na kaharap. Nakagat niya ang pangibabang-labi.

“Yes, Amor. Deserve mong marinig ang paliwanag ko kung bakit ako nagsinungaling sa’yo.” Sandali muna itong tumahimik. Ilang sandali pa’y nagsalita. “Huwag ka nang magpaliwanag. Ano man ang dahilan ng pagsisinungaling mo sa’kin wala pa rin silbi kahit marinig ko dahil nangyari na.”

Parang hindi ito naniniwala. Sa tingin ba nito ay nagsisinungaling siya? Na sinisiraan lamang niya ang girlfriend nito? Sa tingin ba nito ay ganoon na lamang siya kababaw sa magsinungaling sa bagay na iyon? Sa mukha niyang ito pagkakamalan pa siya nitong sinungaling? Eh, mas mukha pang sinungaling ang kasintahan nito. Sa kapal palang ng make-up non mahahalata mo na.

dugtong pa ng inmate upang mas patibayin ang kanyang ginawang kasinungalingan. Hindi niya maintindihan ang sarili. Huminga na nang mahaba at malalim si Roscoe bago tumalikod at saka umalis na. Doon pa lang nakahinga nang maluwag ang inmate na sinundan ng tingin ang likod ng kanyang bisita hanggang mawala. Nagsinungaling siya. Hindi siya nagsabi ng totoo sa biktima. Ginawa lang naman niya iyon para sa kanyang pamilya, sa kanyang asawa, anak at buong angkan nila na maaaring madamay kung ‘di siya susunod. Wala siyang ibang pagpipilian.

Mga tingin na walang ibig sabihin. Pero sa bawat araw na lumilipas— Mas nagiging malinaw. Hindi ito simpleng pagtingin. Simula ito ng pagnanasa. At kung hindi ako mag-iingat— Baka hindi lang puso ko ang masunog. Kundi ang buong mundong pilit kong binuo sa kasinungalingan.

Ano ba ang totoo sa lahat ng ito? "Hindi ako maari magpakasal, dahil buntis ako," pagsisinungaling ko dito. Nagkatinginan silang dalawa at naguguluhang tumahimik sa mga narinig. Bigla akong nakaramdam ng kaba sa puso ko, ngunit patuloy kong pinilit maging matatag, kahit na hindi ko alam kung anong magiging epekto ng sinabi ko. Buntis? Bakit ko nasabi 'yun? Laking gulat ko rin sa sarili ko sa kasinungalingan na lumabas sa bibig ko.

“Hindi. Natagalan kasi ako sa sementeryo kaya gabi na ng naisundo ang anak natin sa bahay ng kaibigan niya.” Nagulat ako sa pagsisinungaling ni papa. Taka ko tiningnan si papa. Tiningnan niya lang ako ng makahulugang tingin. Bakit ganiyan ang sinagot niya? Bakit kailangan niya mag sinungaling kay mama? Pwede niya naman sabihin na sinama niya ako. Ano masama do‘n? Nakita ko ang pagkahinga ng maluwag ni mama. “Mabuti naman kong gano‘n.”

Natakot ako na baka suwayin ko siya ngayon at sisihin ulit si Layviel. Ang mga babaeng kagaya ko na may strektong pamilya, marami talagang kasinungalingan para gawin ang bagay na gusto mong mangyari. Na guilty ako pero minsan kailangan kong mag sinungaling para hindi nila ako mapipigilan.

Pilit kong kinaklaro ang litid sa aking leeg upang maging madulas ang pagsasalita ko at hindi mahalata ni nanay na nagsisinungaling na naman ako. Ayaw ko naman talagang magsinungaling ngunit kung iyon lang ang paraan upang hindi ko siya masaktan ay wala na akong iba pang mapagpilian. “Sinasabi mong umuwi si Celes ng Pinas?”

Kung sa una palang ay maayos ko nang inamin sa pinsan ko ang meron kami, hindi ganito kalala ang magiging kalalaban panigurado. Lies can make a person's like miserable. Kahit isang kasinungalingan lang 'yon, maaring lumaki 'yon at magbunga ng maraming consequences na nangyari sa'min. It's better to speak out the truth than keeping a one freaking lie inside you that can torture you forever.