Novel & Cerita Ano Ang Pagsisinungaling

“Kuya, hindi naman sa ayaw kitang magpunta rito sa school. It’s just that, I don’t like being in the limelight. Gwapo ka at maganda ang katawan. Kapag nakita ng iba kung gaano ka-outstanding ang boyfriend ko, siguradong maiingit sila at pagtsitsismisan ako. Ayaw ko lang maging target ng intriga. At saka, kapag may kumuha ng picture sa iyo at ipost online, baka hindi rin maganda para sa iyo." Sabi nga nila, ang pinakamataas na antas ng pagsisinungaling ay kapag totoo ang bawat salita, pero kapag pinagsama-sama ay nagiging isang malaking kasinungalingan. Totoo ang sinabi niya. Gwapo si Thorn at outstanding ang dating. Siguradong pagkakaguluhan ito sa campus. Pero hindi iyon ang tunay na dahila

Napansin niyang hindi siya tinitingnan nito kaya nakahinga siya ng maluwag. Lumapit siya kay Lance at umupo. Habang nakikipaglaro, sinabi niya, “Tama ang teacher mo, pero may isa pang uri ng kasinungalingan na tinatawag na ‘white lies.’ Hindi ito para sa sarili mo kundi para hindi masaktan ang ibang tao. Minsan, napapatawad ang ganitong klase ng pagsisinungaling.” Mabilis na tumutol si Lance, “Pero hindi ba kasinungalingan pa rin ‘yon? Kahit pa mabuti ang dahilan, kasinungalingan pa rin ‘yon.”

Paliwang ko at nag-acting pang naiiyak para makatotohanan. Feeling ko tuloy Napakasinungaling ko!hmp! Ngayon ko lang talaga nagawang magpalusot at magsinungaling ng ganito, madalas kase mahilig akong mag-open kila mama, maliban sa grades at away ko syempre. Pero hindi ko talaga ugaling mag sinungaling, kung tatanungin ako at takot akong sabihin ang totoo itinitikom ko nalamang ang bibig ko.

pagsisinungaling niya na kinasinghap nito. Hinarap niya ito. Nakasilip ito sa mga bata at alam niyang naaawa ito. "Ang bata pa nila para mawalan ng ama. Hindi man lang nila nakilala," malungkot nitong pahayag. Maliit siyang nanguso. Mas mabuti ng magsinungaling kaysa hayaan silang umasa. "Uhm, okay lang po bang bumalik po kayo bukas dito? May lakad po kasi ako bukas."

Talagang pinaninindigan nito ang kasinungalingan kahit halata na sa kilos at mga mata nito na nagsisinungaling ito. "Tell me the truth! Damn it!" Usig niya sa ama. Tumingin sa kaniya ang matanda. Pinakatitigan ang anak at base sa nakita nitong emosyon kay Cameron ay mukhang may hint na ito sa katotohanan at hindi ito aalis hanggat walang nahihitang katotohang sagot mula sa kaniya. He can lie to Cameron all over again, he can tell him again kung ano ang mga sinabi niya noong bata ito. But this time is different, he is now a man, hindi na bata. Hindi na nito paniniwalaan ang mga bawat salita niya. Naisip ni Senior Silvestre, what's the point of lying again, kung pati sa sarili niya ay tila pag

tanong ni Andrea sa kaibigan niya na huminga ng malalim bago sumagot sa kanya. Tumango naman si Gretta sa kanya. "Oo. Iyon lang naman ang puwedeng gawin mo n'yan, eh. Wala rin naman tayong puwede na sabihin na iba dahil kung patuloy pa rin tayong magsisinunggaling walang patutunguhan, 'di ba? Halimbawa, tinanong ka niya tapos nagsinungaling ka tapos ano na naman ang susunod na gagawin mo kapag tinanong ka niyang muli? Magsisinunggaling ka pa ba sa kanya, huh? Patuloy lang ang pagsisinungaling mo n'yan, Andrea. Nagdesisyon ka na at 'yon na ang kailangan mo na gawin pa," wika ni Gretta sa kanya. "Kung sa isang sitwasyon ay paliit na nang paliit ang puwedeng galawan mo hanggang sa 'yon ang maga

pagkausap niya saakin habang paulit ulit akong sinusilyapan habang nagmamaneho padin,pabalik balik ang tingin niya saakin at sa kalsada na dinadaanan namin Napatigil ako sa kaniyang tanong, nagpilit ako ng ngiti at umiling upang itanggi na may malalim akong iniisip "Wala,baka inaantok lang siguro ako"pagdadahilan ko at malakas na bumuntong hininga bago humikab upang mas maniwala siya sa pagsisinungaling ko "Really?"bigla niyang ani na parang alam niyang nagsisinungaling ako, tumigil ako sa aking ginagawa at napatigil ng mapansing seryoso ang titig niya sa Daan

"Wow! Wow! Akala ko inosente ka pero parang wala talagang pinagkaiba sa inyo ni Charity. Alam mo ba na ang pagsisinungaling ang pinakaayaw ko? tanong ni Justine. Para bang alam ni Rasheedah na matutuklasan ni Justine ang lahat ng kasinungalingan niya, hindi ka pwedeng magsinungaling sa lalaking tulad ni Justine Kein Saberon. Lagi niyang matutuklasan ang katotohanan. Hindi alam ni Rasheedah kung paano humingi ng tawad, sobrang tindi ng guilt na nararamdaman niya.

Ulit niya sa tanong. “K-kaya lang ho hindi ko alam kung hanggang kailan ko kayang ilihim kina nanay kung saan talaga nangaling ang pera, nag sinungaling kasi ako na galing iyon sa isang charity, ayaw ko po sanang mag sinungaling nagi-guilty ho ako kaya lang wala rin naman akong choice, lalo pa at alam ko rin na hindi ko pwedeng ipaalam sa kanila ang ginawa ko para sa perang iyon.” Paliwanag nito sabay mapait na napa ngiti bago nag iwas ng tingin.

aniya niyang pagsisinungaling sa mga ito "Bro wag kami!! kahit pagutot mo alam naming ikaw, kaya alam din naming kung nag-sisinungaling ka o hindi. pagsabi nito sa kanya "Bahala kayo diyan.. sabay karipas niyang pagalis pero hindi parin siya tinatantanan ng mga ito