Ano Ang Pagsisinungaling の小説・ストーリー

“He said he found it somewhere. He said mukhang magugustuhan ko raw. So ibinigay niya sa akin.” Umiling si Andrea. “Nagsisinungaling ka.” “I am not lying. Why would I lie?” “Because you are a liar. Palagi kang nagsisinungaling. Sa grades mo ngang puro bagsak pinakita mo kay Daddy na pasado ka. Sa mga boyfriend mong niloko mo. Sa friends mong inutangan mo kasi may sakita ka, pero ginala mo lang ang pera. Ang pagiging sinungaling mo ay katulad na ng blonde mong buhok. My God, Lillian. Para kang amerkanang hilaw na napunta lang sa ibang bansa, parang sino na kung umasta.”

“Hindi mo naman siguro ako kilala, 'no?” Mas mabuti na 'yung sigurado. Baka mamaya, kilala pala nya ako kaya sya lumapit dito. Ta's kapag nasabi ko ang aking concern, ikwento nya sa iba hanggang sa umabot na sa tatlo kong kaibigan. E, 'di, mawawalan ng saysay 'yung pagsisinungaling ko kanina kay Luna. Nasira pa reputasyon ko sa kanila.

sagot niya. And of course, that was a lie. Pero sa pagkakataong iyon kasi ay ang pagsisinungaling lang ang tanging magagawa niya. Dahil kung hindi, alam niyang mahahalata lang nito lalo na may tinatago siya.

“Ang mga babae ay mahilig na magsinungaling sa kanilang sarili at sa ibang tao.” “Gusto ko din na magsinungaling sa sarili ko, ngunit hindi ko kaya.” “Ang sakit sa aking katawan ay laging magpapaalala sa akin ng kung ano ang nangyari sa akin. Ang pinaka malungkot na bagay sa mundo ay ang maniwala sa iyong sariling kasinungalingan.” At saka, hindi pa din siya naniniwala sa kanya hanggang ngayon, tama?

"I already lived through a lie before. Dalawang taon akong nabuhay sa Maynila na akala ko mahal ako ni Jeriel, yun pala ay bahagi lang ako ng isang hangal na pusta. At ngayon, heto naman ako, gumagawa ng sarili kong malaking kasinungalingan sa harap ng buong bansa para lang sa isang PR campaign." "Babe, iba naman ito. Ginigipit ka ng kontrata, at ginagawa mo lang ito para protektahan ang karera mo," pilit na pagpapakalma ni Denise sa akin. "Kahit na, Denise! Ang sakit pa rin sa pakiramdam na kailangan kong magpanggap, kailangan kong magsinungaling sa mga taong sumusuporta sa akin," umiiyak kong sabi habang dahan-dahang pinupunasan ang aking mga luha para hindi masira ang natitirang makeup. "

"Tama! Masama ang magsinungaling. Kailangan parati tayo magsabi ng totoo." It's funny how I educate my son na huwag magsisinungaling, samantala ako ay puro kasinungalingan ang sinasabi sa kanya kapag nagtatanong siya tungkol sa ama niya. Parati ko na lang sinasabi na nasa ibang bansa ito, nagtatrabaho para magkaroon siya ng magagandang laruan.

Karamihan pa naman sa kanila, may substance lagi ang mga sinasabi. “Teka muna,” I said, squinting at him. “Hindi mo naman siguro ako kilala, 'no?” Mas mabuti na 'yung sigurado. Baka mamaya, kilala pala nya ako kaya sya lumapit dito. Ta's kapag nasabi ko ang aking concern, ikwento nya sa iba hanggang sa umabot na sa tatlo kong kaibigan. E, 'di, mawawalan ng saysay 'yung pagsisinungaling ko kanina kay Luna. Nasira pa reputasyon ko sa kanila.

Isa itong lohikal at makatwiran na paliwanag. Minsan, kailangan ng isang daang kasinungalingan para maipaliwanag ang isang kasinungalingan. Ito ay dahil mahirap para sa mga sinungaling na manatiling lohikal, kaya palaging nadidiskubre ang kasinungalingan nila.

"Nagsisinungaling ka. Bigla kang nautal kaya sabihin mo sa'kin ang totoo." Napalunok ng laway si Shiela. Ito na nga ba ang pinangangambahan. Hindi siya magaling magsinungaling ng hindi pinaghahandaan. Ngayon... ano nang sasabihin niya?

“Kapag nakahanap ako ng ebidensya na may nobyo ka talaga. Ako mismo ang magsasabi nun kay dad. At sa pagkakataong ‘yon sisiguraduhin ko na wala ka ng kawala pa.” Naiwan siyang umiiyak sa takot. Alam niya na masama ang ginawa niyang pagsisinungaling. Dahil dito ay lumabas itong sinungaling. Pero tama ba na ilaglag nito sa kanilang ama? Siya nga ay pinili na pagtakpan ito sa nakita noon… tapos siya ay handa nitong isumbong? Bakit? Dahil sa pera?