Ano Ang Palaisipan Novels & Stories

4 YEARS LATER Apat na taon na rin ang nakalipas simula noong maganap ang malakihang digmaan na nangyari sa kasaysayan. Hindi madali, hindi naging madali sa akin ang nakalipas na apat na taon. Hindi ko pa rin matanggap na wala na siya, na hindi ko na siya makikita pa. Araw-araw kong hinihiling na muli ko siyang makita kahit na sa panaginip lang pero bigo ako, ni hindi man lang siya dumalaw sa mga panaginip ko. Wala akong nagawa kundi ang tanggapin ang naging kapalaran naming dalawa. Hindi namin siya makakalimutan, siya ang naging dahilan ng katahimikan ng lahat. Gaya ng pangarap niya ay naging mapayapa ang mundo namin, halo-halo na ang mga nilalang na makikita mo. Wala na ring gulong naganap

Mahal ko eh Isang gabi, habang nasa rehearsal kami para sa school concert, biglang nag-text si Elisha. Isa siya sa mga kaklase ko na hindi ko naman talaga close. Pero that night, naging sobrang mahalaga ang message niya sa akin. Hindi ko agad binuksan. Binalewala ko. Nag-concentrate ako sa tugtog. Sa mic. Sa tunog ng gitara. Sa pagkanta. Sa dami ng tao. Sa ilaw. Pero after ng performance, kinabahan na ako. Binuksan ko ang message. May video. May pangalan. Si Neo. Nasa isang bar. Magkayakap sila ng isang babae. At hindi ako yun. Hindi yun joke. Hindi prank. Hindi fake news

“Marry me, Luisa. Please spend your life with me.” Naging emosyonal si Luisa. Hindi niya magawang ipaliwanag sa mga salita ang saya na nararamdaman sa mga sandaling iyon. Matagal nang natunaw ang pag-asa niyang matutupad pa ang pangarap na magpakasal kay Levi. Ang buong akala niya ay hindi na sila magkikita. Ngunit sadyang mahiwaga ang pamamaraan ng Poong Maykapal. Nagawa nitong ipag-krus ang kanilang landas. At sino nga ba ang mag-aakala na ang inaasahan niyang ordinaryong araw ay biglang magbabago at mauuwi sa isang pangyayaring hindi kailan niya malilimutan habang buhay. Lumuhod si Luisa at hinawakan ito sa magkabilang pisngi kasabay ng pag-agos ng kanyang luha bunga ng labis na saya.

Hindi inaasahan ni Anathalia na magiging ganito kadali ang magbukas ng sarili kay Kaelion. Sa mga nakaraang linggo, nagsimula siyang magbago, at ang mga simpleng pagsubok na dating tinatrato niya bilang mga laro ay nagiging mas seryoso. Ngunit sa isang gabi ng pagpupulong, natutunan niyang hindi basta-basta ang lahat ng bagay na may kinalaman kay Kaelion. Nasa isang formal na usapan sila tungkol sa isang mahalagang isyu—isang proyekto na may kinalaman sa bagong patakaran sa ekonomiya—ngunit napansin ni Anathalia na may mas malalim pang usapin ang lumulutang.

Is pang journalist ang naglakas loob na magtanong. "Wala kasi sa labas ang mga kalaban kundi nasa loob. Nasa loob mismo sila ng palasyo. Eto ang tandaan niyo. Hanggat nasa loob ng palasyo ang isang ispiya, maituturing na mahina ang isang bansa. Parang anay lang iyan na nakapasok sa loob ng kahoy at parang kalawang din na sumisira sa bakal. Kung hindi matatanggal ang anay at ang kalawang, madaling masira ang isang bahay. Kaya sa aking mga opisyal, kung isa kayo sa anay o sa kalawang, lumabas na kayo mula sa palasyo."

pilit kong inusal ang mga salitang iyon kahit hindi ko na mahagilap ang boses ko at mahina na iyon. “Bakit hindi? Alam mo ba kung ano ang kasalukuyang nangyayari sa kastilyo?” saad ni Kirsten. Agad na nabura ang ngisi ko nang itinapat ni Kirsten ang kamay niya sa gilid niya ay lumabas doon ang mga nangyayari sa kastilyo at sa iba pang bayan. Malakas akong napasinghap nang makita kung paano walang awang paslangin ng mga tauhan nila at ng ibang konseho ang mga inosente at nagmamakaawang mamamayan na hindi sumunod sa kanila.

PILIPINAS 2022 (ALTERNATE WORLD) [ CALISTA | ENERO ] "Ganito ba talaga rito? Pare-parehas ng mga damit ang mga tao? Tsaka bakit parang hindi sila masayang makita tayo? I mean, sinalubong nga nila tayo ng palakpakan pero hindi naman sila mukhang masaya." Tanong ko kay Thedore bago ako sumandal pabalik sa upuan at tinuon ang atensyon sa kanya. Sobrang lapit namin sa isa't-isa, kaya naman ang mga balikat namin ay nagtatama na.

Punong puno ng kasiyahan ang mga nangyari samin at halos lahat kami ay pinaghahandaan na ang mangyayaring kasal kinabukasan. KINABUKASAN -- Tumakbo ang araw ng kasal ni lei at paolo ng maayos, madaming bisita. Close friends, business partners at iba pa. Lahat nag speech lahat nagpalakpakan. Hindi ko akalain na makikita ko mismo na malalagay na sa maayos na buhay ang nag iisa kong kapatid. Maya maya pa ay tinawag na ako sa harap upang mag speech

Kabanata 10 KATH POV Na bigla akong napabalikwas nang gising sabay tingin ko sa paligid kong isang lang iyon panaginip, kaso hindi panaginip kundi isang totoong pangyayari at kung panaginip ito isa itong banungngot.

May papasok pa kaya? Hindi niya nasaksihan ang mismong pagbagsak ng kanyang ama, ngunit madalas niyang napapanaginipan ang eksenang iyon. Sapat na ang paulit-ulit niya itong marinig sa bibig ng iba at mabasa sa mga balita noong kasagsagan ng pangyayaring iyon.