Palaisipan Tagalog Logic Novels & Stories

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

He bit his lower lip. "Maaga akong nag swimming ng wala ka dahil hindi ko gustong maabala ang pagtulog mo, you're tired sa ginawa natin kagabi" "Whatever" "Ganito na lang, pupunta tayo sa kabilang isla ng Palawan, doon tayo mag island hopping, diving and other island activities that you want kung gusto mo sasakay tayo ng palm boat" "Sige, dapat masaya yang sinasabi mo ha"

MALIYAH POV Palaisipan para sa akin kung sino at kong taga saan ako, ayon kay Nanay Pising na siyang kumukop sa akin natagpuan niya akong walang malay sa gilid ng bangin malapit sa ilog. Wala akong malay, at duguan ako. Hindi ko rin maalala kung sino ako. Gayunpaman nagpapasalamat ako, dahil buhay ako at sigurado ako, hinahanap na ako ng pamilya ko. Pero ilang taon na rin akong naririto sa barrio paz sa Calapan. Kinupkop ako nila Tatay Efren at Nanay Pising, meron silang anak si Oscar, pero naka destino sa iba't ibang lugar sa bansa dahil isa itong personal bodyguard ng isang mayaman na negosyante. Bihira daw itong umuwi kaya natutuwa silang buhay ako. Puno ng sugat at pasa daw ang buong kat

"Pwede bang maki-upo?" "Nǐ yǐjīng zuòle." (You are already sitting.) "Boys only lang dito." "Diba dapat kailangan ng boys ng girls?" Malanding tanong nito sabay binalingan ako ng tingin. Inirapan ko muna siya bago binaling ulit ang tingin sa pagka-in ko. "Sorry, pero ang kailangan namin ay laro at hindi babae, kaya umalis ka na bago ka pa namin gawing pulutan este bugbugin."

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Wala akong inaksayang oras, pinag-aralan ko kaagad ang mga sales at expenses ng Hacienda. Palaisipan ang record ng palaisdaan. Ni-review ko ito ng ilang beses at may nawawalang mahigit tig-apatnapung kilo ng isda kada buwan. Malaki rin ang nawawala sa isang taon. Kina-usap ko ang tagabantay sa palaisdaan at wala akong matinong sagot na nakuha. Mailap ang kanyang mga mata habang kinakausap ko siya, maaaring nagsisinungaling siya. Alam niya siguro kung bakit nalulugi ang palaisdaan. Siguro'y kilala rin niya ang magnanakaw. Inilipat ko sa ibang trabaho si Mang Tasyo upang magtanda.

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?

paalam ni Guiller na dumiretso "Joelve's Pa-init and Bohol-anon" Halos kalahating oras din sina Ezekiel at Desiree roon. "“Minyo namong duha, Ma'am ug Sir?"(Mag-asawa ho kayo Ma'am Sir?)pagtatanong ng isa nagbabantay sa may zip line sa diyalektong Boholano. “Ayy! Dili. Amo ra na siyang bisita.”(Naku! Hindi po bisita namin siya)iyon na lang ang naisipan ni Desiree na sabihin sa lalaki.