Palaisipan Tagalog Logic 소설 & 이야기

"Pwede bang maki-upo?" "Nǐ yǐjīng zuòle." (You are already sitting.) "Boys only lang dito." "Diba dapat kailangan ng boys ng girls?" Malanding tanong nito sabay binalingan ako ng tingin. Inirapan ko muna siya bago binaling ulit ang tingin sa pagka-in ko. "Sorry, pero ang kailangan namin ay laro at hindi babae, kaya umalis ka na bago ka pa namin gawing pulutan este bugbugin."

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

Tagalog Translation with Improved Grammar: Ngumiti si Joseph at malayang nagsalita, "Lucio, bukas ay Linggo, holiday naman lahat, bakit hindi tayo maghapunan nang magkasama bukas ng tanghali? Magtipon-tipon ang ating dalawang pamilya." Bahagyang nagulat si Lucio, pero tumugon nang maayos. "Sige, magtipon tayo bukas ng tanghali."

Sinara ko ang bibig niya dahil baka pasukin ng insekto. “Ay wow, yun lang pala yun.” Sabi niya at nagpatuloy sa pag kain. “Tsaka alam mo naman kapag sa Pilipinas ka nakatira, ang mga palayaw karamihan inuulit o di kaya ang layo ng palayaw sa totoong pangalan. Halimbawa na lang sa kapitbahay namin noon, ang ganda ng pangalan niya, Jonalyn. Ang palayaw, tilapya. Yung isa naman, Jovit tapos kapag tinawag nila, betlôg. Asan naman ang hustisya dun?”

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Wala akong inaksayang oras, pinag-aralan ko kaagad ang mga sales at expenses ng Hacienda. Palaisipan ang record ng palaisdaan. Ni-review ko ito ng ilang beses at may nawawalang mahigit tig-apatnapung kilo ng isda kada buwan. Malaki rin ang nawawala sa isang taon. Kina-usap ko ang tagabantay sa palaisdaan at wala akong matinong sagot na nakuha. Mailap ang kanyang mga mata habang kinakausap ko siya, maaaring nagsisinungaling siya. Alam niya siguro kung bakit nalulugi ang palaisdaan. Siguro'y kilala rin niya ang magnanakaw. Inilipat ko sa ibang trabaho si Mang Tasyo upang magtanda.

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.