Kahulugan Ng Palaisipan Novels & Stories

Pinandilatan ng may-ari ng hotel si Tia bago lumingon sa akin na may pinakamatamis na ngiti na nakita ko. "Miss McPherson, tiyak na naiintindihan mo na kami ay nagpapatakbo lamang sa maling impormasyon at panlilinlang. Ang lahat ng ito ay isang hindi pagkakaunawaan!"

Is pang journalist ang naglakas loob na magtanong. "Wala kasi sa labas ang mga kalaban kundi nasa loob. Nasa loob mismo sila ng palasyo. Eto ang tandaan niyo. Hanggat nasa loob ng palasyo ang isang ispiya, maituturing na mahina ang isang bansa. Parang anay lang iyan na nakapasok sa loob ng kahoy at parang kalawang din na sumisira sa bakal. Kung hindi matatanggal ang anay at ang kalawang, madaling masira ang isang bahay. Kaya sa aking mga opisyal, kung isa kayo sa anay o sa kalawang, lumabas na kayo mula sa palasyo."

Sa kabutihang palad, ang Chaos Tree ay walang masamang hangarin laban kay Alex at ginawang palasyo ng kanyang isip ang tahanan nito. Ang dapat bigyang pansin ay... Nalaman ni Alex na unti-unting lumalawak ang palasyo ng kanyang isip. Ito ay isang napakahimala na bagay. Ang palasyo ng pag-iisip ng isang magsasaka ay katulad ng isang storage bag sa ilang lawak. Sa katunayan, maaari itong ituring bilang isang independiyenteng dimensional na espasyo.

Ang mga piraso ng palaisipan ay nagsisimula nang magdugtong, ngunit sa halip na maging malinaw, lalo lang itong gumugulo sa aking diwa. Kung totoo ang lahat ng ito—na siya ang hinahanap ako, na pinarusahan niya ang tunay na may sala, na ang lahat ng kanyang pagiging matigas ay takip lang sa kanyang pagmamahal—bakit may mga bagay pa ring hindi magkatugma?

Napatingin siya sa kanyang paligid at duon ay nakita niya ang mga kawal na nuoy kasakasama pa niyang nakikipag laban, nag sasanay at lumulupig sa mga kaaway na nag babanta sa kanilang bayan, subalit ng mga sandaling iyon ay naramdaman niya na tila ba isa na siya sa mga kaaway na dapat lupigin, isang kaaway na hindi dapat pinakikitaan ng awa. Hindi niya inakala na mag tatagumpay ang mga pakanang binuo ng prinsipeng si Haggan. Kaya nga tila ba gumuguho ang kanyang mundo dahil sa halo-halong emosyon ng galit at kawalan ng tiwala't pag-asa na may makakaunawa sa kanya. Sapagkat, batid ng tagapag-ingat na mahigpit ang palasyo sa pag pataw ng parusa sa mga taong nag kakasala, lalo na sa mga nag bab

PAGSAPIT NG GABI Ang katahimikan ng bahay ay parang kabaong na nakatiwangwang walang galaw, walang halakhak, walang kaluluwa. Tila bawat kisame, bawat sulok, bawat hibla ng kurtina ay nakamasid, naghihintay sa isang pagsabog na matagal nang pinipigil.

Kaya nasa kaniya ang lahat ng sisi. Simula kasi ng pangunahan ng ama niya ang kaharian tuluyang nagbago ang buhay ng buong palasyo. Naranasan na nilang makalagpas ng lagusan at makisalamuha sa mga mortal sa anyong kauri nito. At sila nga ang nagpapatuloy na naghahasik ng kasamaan sa mundo; pagnanakaw, tawag ng laman, pagpatay, panggagahasa, pakikipag-apid, at iba’t iba pang kasalanan, kung saan nawalan ng katahimikan ang buong pilipinas at patuloy na mas dumami ang karahasan na pawang bago sa paningin ng bansa.

Kaya, ang dalawang pamilya ay nagnanais na magpakasal at bumuo ng isang alyansa ng kasal na Palakasin ang impluwensya ng mga pamilya sa pulitika sa lihim na lugar. Gayunman, nahaharap na sila ngayon sa nalalapit na muling pagkabuhay ng espirituwal na enerhiya. Kung ang espirituwal na enerhiya ay Sa ganap na pagpapanumbalik, ang mga lihim na kaharian na parang bilangguan ay mawawalan ng kalamangan, na nagiging sanhi ng maraming naninirahan sa Lumipat mula sa mga kaharian patungo sa mundong pang-araw-araw. Dahil ang Waxing Crescent Castle ay hindi eksepsiyon, ang layunin ng pagpupulong ay upang talakayin ang mga isyu ng Encanta Island.

Tila ba ang bawat paggalaw nila ay isang paraan para sabihing walang sinuman ang makapaghihiwalay sa kanila. Sa gitna ng pawis at ungol, sa gitna ng panganib na nagbabanta sa labas ng kanilang marangyang kulungan, doon nila nahanap ang kanilang sariling paraiso. Ang bawat "climax" ay parang isang panandaliang kamatayan na nagbibigay sa kanila ng bagong buhay. Kinagabihan, habang nagluluto si Paola ng dinner (dahil gusto niyang maramdaman ang normal na buhay kahit sandali), isang malakas na katok ang bumasag sa katahimikan ng penthouse.

Noon pa man ay hirap na siyang mawalay kay Calvin, ngunit hindi sa paraang masakit na paghihiwalay. Sa halip, natatakot siya na ang paghakbang nang pasulong ay hahantong sa hiwalayan, at ang paghakbang paatras ay mangangahulugan ng tuluyang paglayo. Hindi niya kayang suklian ang nararamdaman ni Calvin, pero hindi niya rin kayang tiisin na maging kasintahan lang nito. Ang gulo sa loob niya ay nakaka-torture.