Novel & Cerita Ano Na Naman

Saan naman? Nagsimulang kumabog ang puso ko at bahagyang nanlaki rin ang mga mata nang makita ko siyang papunta sa kama. Should I say sorry? Pero para saan naman? Hindi ko nga alam kung anong nagawa kong kasalanan sa kanya. Teka, baka na-offend siya nung iwan ko sa balkonahe? If that's the case, I have to apologize then.

at tumango ako. Mababasa ko ba talaga ito nang malakas?

Si Renzo ay bahagyang umatras, ramdam ang tensyon. “A-Ako ang nagligtas sa’yo. Ako ang—” “Hindi ko tinatanong kung sino ka. Saan. Ang. Puntod.” bawat salita mabigat. Kumibot ang labi ni Shannara; nanginginig. Sumingit si April, nanginginig ngunit matatag ang tinig. “Wala siyang maipapakita sa’yo, Anak, kasi buhay kami ng Papa mo! Buhay na buhay kami!”

Nakatingin lang ako sa daan. "Parang kanina lang wala ka ng pakiaalam sa kanya. Its like tapos na kayo hindi ba? Hmm ngayon nagkakaganyan ka?" " I don't know, Noah.. Okay.. Hindi ko na alam. Basta kailangan natin siya maiuwi baka kung mapanu siya kunsensya ko pa.." " Alright.." FAST FORWARD>>>

"Nand'yan ba siya?" Umiling si Sab, "Pipi ka ba?" kunot-noong tanong nito. Kinikilatis ang kabuuan ng dalaga. "Magandang bata ka pa naman, sayang hindi ka nakakapagsalita." opinyon nito. Kiming ngumiti si Sab, "H-hindi ho ako pipi," Nagulat man ay ngumiti ito. "Ako si Amanda, pinsan ni Marsha."

sabi naman ni manang sa akin at agad naman akong kumain. " Carla may naghahanap sayo," sabi naman ni Naomi sa akin. " s-sino daw," mahinang sagot ko sa kanya. " iwan ko labasin mo don wag kang puro tanong!" sagot naman niya sa akin. " Naomi ayusin mo nga yang pananalita mo!" sabi naman ni manang pero hindi siya sinagot ni Naomi at umalis nalang. " hayaan mo na lang po siya manang," sabi ko kay manang at tumayo na.

Hindi naman na kumontra pa si Manang dahil sabi niya bawal raw gamitin ang kwartong iyon. Sentimental room?

Ideal man nga sya, manhid naman. Wala rin:)

Naramdaman ko ang matinding sakit na tumutusok sa utak ko. Mariin kong kinagat ang labi ko, walang ingay. Pagkalipas ng ilang segundo, dalawang malalaking salita ang lumabas sa screen—Not Guilty. Ang screen ay binaha ng mga question mark mula sa madla. "Paanong hindi siya guilty?" Ibinaba ng aking ina ang kanyang ulo na parang guilty. … Ipinakita ang aking mga alaala sa screen.

"Lolo, Lola, Nanay, anong nangyayari? Handa na ba ang hapunan?" Ng makita siya, si Kennard ay tila nawala ang lahat ng katwiran. "Sino ang tinatawag mong Lolo at Lola? Huwag mo kaming tawaging ganyan! Ni hindi nga namin alam kung sino ang tunay mong ama. Umalis ka na dito!"