Novel & Cerita Anong Tagalog Ng English

kibit balikat niyang sagot habang inaalalayan akong bumaba ng sasakyan. "Hmm, ngayon ko lang narinig yan eh. Well, that good may bago akong nalaman na word, I just know how to speak tagalog pero kapag sobrang lalim na at parang walang english meaning ay kadalasan hindi ko alam ang ibig sabihin" pagkukwento ko. "Hm, that's cool. Don't worry, marami ka pang tagalog words na pwedeng malaman in the future." He said before opening the door and letting me in first.

Nangunot ang kanyang noo sa itinuran nito. "Can you speak tagalog?" sukling tanong niya rin imbes na sagutin ang tanong nito. Nakita niya ang reaksyon ng mukha nitong hindi maipinta. Nakaka loca naman kasi. Hindi niya pa narinig managalog ang huli kahit minsan lang. Hindi naman kasi siya lumaking English ang mother tongue masakit siya sa utak na intindihin palagi.

pagmamaktol ko agad sa kaniya. "Sinasanay mo kasi ang bata sa pag e-english." "Lola palagi ko nga po siyang tinuturuan ng tagalog eh. Siya lang ang nagsasabi na nahihirapan siya!" "Marunong na ang anak mo sa tagalog. Kapag kami lang ang nag-uusap ng apo ko ay tagalog lang ang lenggwaheng sinasalita niya sa akin." Hindi naman ako nagsalita pa.

Kailan kaya siya magsasawa? "At sino sa tingin mo ang bagay sa 'kin? Ang babaeng walang pakialam sa ibang tao, babaeng nanglulustay ng pera ng ibang tao, spoiled brat, masama ang ugali, mayabang, masungit, plastic, malandi?" Nagtatangis na ang bagang ko sa pagpipigil na masigawan siya. "Ka-kasi-" nauutal niyang saad pero hindi ko na pinatapos.

Bahala na siya kung maniniwala siya sa sinasabi ko. "Ewwww, libag? Yack did you not scratch it when you're taking a bath?" Englisherang sagot nito sa akin. Nong unang beses na mag usap kami nito parang ang fluent nito sa tagalog pero ngayon bakit parang OA na?

dagdag ko, pilit inaayos ang Ingles ko kahit sabog sabog na ang isip ko. Bigla siyang nagsalita sa matigas na tono. "Wag ka nang mag maang maangan diyan." Natigilan ako. Sandali. Napatingin ako sa kanya, unti unting nagsink in ang sinabi niya. "Oi… Philippines? Taga Pinas ka ba?" bigla kong tanong, hindi napigilan ang sarili. "Ang galing mong mag Tagalog ha." Napakunot ang noo niya, tila ba hindi niya inaasahan ang reaksyon ko.

"Nako, don't...don't ano..." "Don't ano, nay?" sabi ko na medyo natatawa pa. "Huwag mong pilitin ang sarili mo, anak." sabi ni nanay. "Hahahaha! 'di ka naman pala fluent sa ingles, nay, eh!" pang-aasar ko. "Ingles ingles...mabubuhay ako kahit hindi ako fluent do'n!" "Nay, alam mo ba ang ingles ng balang araw ipaghihiganti kita?" tanong bigla ni tatay.

“Bakit po?” “Ay nako. Salamat naman ay marunong ka palang magsalita ng tagalog. Akala ko ay dudugo na naman ang ilong ko kakaingles,” anito. She frowned. “Bakit po? Pinagbabawalan po ba kayong magtagalog?”

Hirap na hirap akong unawain dahil english ang nakasulat. “Hay naku! Paano ko naman ito maiinitindihan e hindi naman ako magaling sa english, kokonti nga lang ang alam kong english e, oh my god lang at what na expression. Kaya nga siya ang pinagbabasa ko para i-explain niya sa akin. Ang bobo naman ng taong ’yon o!”

"Anong nakakatuwa? Paano naman kita makikilala? Hindi naman kita kilala, stop assuming things, pwede?!" "Wow, marunong ka na rin pala mag english? Anggaling mo na at hindi halatang bisdak. Dati-rati, pangarap mo lang mag english na slangers eh." sabi na naman niya, sanhi para magsalubong pa ang mga kilay ko.