Anong Gamot Sa Almuranas の小説・ストーリー

"Habang nasa hospital ka... Naalala mo ba nong umuwi ako sa Mansion at sinabi kong may asikasuhin ako? Nag sinungaling ako non. Pumasok ako sa kwarto mo dahil alam kong may nalalaman ka o kung ano man na tinatago. And to my surprise nahanap ko ang isang gamot. Hindi ako nag dalawang isip na kunin yon ay ipatingin kay Jaren... Carmela, ang gamot na yon ay hindi maintenance, gamot yon na nakakapatay ng tao... na ininom ni Gramps..." Pumatak ang luha ni Renz. Nanubig na rin ang kanyang mga mata sa kanyang naririnig ngayon. Ibig sabihin may nameke ng iniinom na gamot ni Gramps para ipalit ang gamot na 'yon? "Carmela sabihin mo... Sino???" Nang hihina at desperado nitong wika. "H-hindi ko alam...

Nakasuot ng itim na suit si Felix na parang nawala ang kalungkutan ng kahapon lamang. Matikas at magarang umupo si Felix sa mahabang mesa at nakangiting tinanggap ang panayam sa mga reporter. Ang gamot na kanilang pinuhunanan ay ginagamit upang gamutin ang aplastic anemia.Ngayon lamang nila nakamit ang mga resulta at ilalabas ito na bubuo sa merkado sa ibang pagkakataon.

Akala niya ay hindi masakit ang gasgas na natamo niya kapag nalagyan ito ng gamot pero nagkakamali pala siya dahil sa sandaling madampian ito n gamot ay bigla na lamang niyang naramdaman ang kirot mula doon. Nang makita naman ni Annie na mukhang nasasaktan si Lucas ay mabilis niyang inaliw ito. “Mahapdi lang talaga ang gamot pero sinisiguro ko sayo na mapapadali nito ang paggaling ng sugat mo kaya tiisin mo lang.”

Ilang piraso ng mansanas at ponkan na rin ang binili ko kasi medyo mura tsaka dumaretso na pauwi. Lingid sa kaalaman ni Mariemar ng umalis siya sa clinic ay napuno ng luha at tawa ang lugar na iyon dahil sa kanya. Mabilis lang ang naging biyahe ko at ng makapasok ako sa loob ng unit ni Azul buong buo na sa loob ko na ililihim ko ito sa kanya at baka kung ano pa ang magawa niya sa amin. Inuna ko na itago ng mabuti ang mga gamot na vitamins ko at maging ang gatas. Matapos iyon ay nagsimula na ako na mag salansan ng mga binili ko na iilan lang din naman ng biglang may yumakap sa akin mula sa aking likuran. Nagulat ako dahil doon pero naramdaman ko na naman ang pamilyar na init kaya na tahimik

Amoy mapait, malakas, at talagang makakalabit ang ilong. Dahil doktor si Alyssa, lumapit siya at inamoy ito. Sa unang amoy pa lang, natukoy na niya agad ang ilang sangkap. “Antlers ng usa… Eucommia ulmoides… Cistanche deserticola… Cuscuta australis… at… Epimedium,” sabi ni Alyssa habang pinipigil ang pagkunot ng noo. Napangiti si Olivia. “Ang galing talaga ng anak kong si Alyssa! Kilalang-kilala na talagang doktor!”

Napakaraming bihira at magagandang bagay. Binuksan niya ang cabinet at isa-isang inilabas ang mahigit sampung uri ng halamang gamot, tulad ng Poria cocos, ginseng, at Angelica dahurica. Natagpuan niya ang mga gamit na naiwan niya dito at sinimulang ihalo ang mga ito nang masaya. "Aimee gusto mo bang kumain ng matamis at maasim na tadyang ng baboy ngayong gabi?"tanong ni Doc.Ben sa kanya pagkakuha niya ng gamot.

Para itong namamaos. Saka palang niya naalala ang malakas na ulan kagabi. Biglang umandar ang pagiging maalalahanin niya. "Mr. Almonte, nilalamig ka ba? Uminom ka po ng tubig. May dala ka bang gamot?"

They're getting into my nerve. Dagdag pa ang panlalabo ng aking paningin, panghihina ng aking katawan, hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. May gamot akong iniinom at si Brenda pa nga ang personal na nagbibigay ng gamot upang matulungan ako na mapabilis bumalik ang aking ala-ala.

Hindi umimik si Amarra. Sa halip, mabilis niyang inilabas mula sa kanyang bag ang maliit na bote ng gamot—isang kontra-hilo na makakatulong para mawala ang epekto ng pampatulog na nainom ni Theariza. Maingat niyang inilapit ito sa labi ni Theariza at sinigurong makainom ito ng kaunti. Pagkatapos gawin iyon, tahimik siyang umatras palayo sa kama.

Ang reseta ng albularyo noon ay may lason ng libong paa. Gumaling nga ang kanyang ama, ngunit nag-iwan iyon ng ugat ng karamdaman. Tuwing umuulan, tinitiis nito ang matinding sakit. At ang gamot na ibinibigay ng albularyo ay may halong lason ng libong paa rin — kaya’t si Juan ang nanghuhuli ng marami para sa kanyang ama. Hanggang ngayon, hindi niya nakakalimutan ang mga panahong iyon.