Anong Gamot Sa Almuranas の小説・ストーリー

Marami pa sana silang malalaman kagabi pero hindi na nangyari dahil sa paghahanap nila kay Aurora. “Hindi ko alam kung paano niya nalagyan ng gamot ang inumin ko dahil wala naman akong nakitang inilagay niya. Gusto ko lang na lubayan niya na ako kaya ko ininom ang alak.”

Naabutan niyang nakahandusay si Margaux sa lapag habang inaabot ang gumulong na gamot na nireseta pa sa kaniya ng doktor. "Margaux!" Sambit ng nag-aalalang si Ashley sabay abot ng gamot ni Margaux at tinulungang ipainum ito sa kaniya. Inalalayan niya naman ang nanghihinang kaibigan na makasandal man lang sa kama habang naka-upo sa sahig. "Sandal ka lang muna hanggang sa gumana na ang gamot"

Ngumiti rin kami saka siya nilapitan habang bitbit ang nebulizer machine. “Good noon, sir Ariel. Magnenebulize lang po tayo ngayon.” “Anong gamot ‘yan?” “Fluimucil po, sir, para po lumambot ‘yong plema niyo.” Paliwanag ko. Hindi naman siya nagtanong pa kaya sinimulan na namin ang pagnenebulize.

“Ako na ang bahala mahal na reyna. Susundan ko si Prinsesa Manorah.” “Sandali Pinunong Althea! Sasama rin ako.” hindi na rin nakatiis si Aztec sa labis na pag-aalala kay Prinsesa Manorah kaya sumunod na rin siya. Habang sa kabundukan naman ng Romanes ay hating-gabi na nang nakabalik sina Prinsesa Aleyah at Tamara sa kinaroroonan ng iba pa nilang mga kasama. May dala silang mga halamang gamot na nakapag-aalis ng kamandag ng ahas. Agad nilang nilapitan ang kawal na natuklaw ng ahas kanina at wala na itong malay sa ngayon na tila ba hindi na ito humihinga.

— at sa ibaba nito, may larawan ng gamot na kanyang sinulat sa kanyang thesis. “Yana… tingnan mo ‘to,” sabi Alex, itinuturo ang larawan. Si Yana ay tumingin at napaiyak. Ang gamot na nasa larawan ay ang parehong gamot na kanyang inimbento — ang gamot na dapat na magpapabuti ng buhay ng mga may malalang sakit. Ngunit dito, mukhang ginagamit ito para sa masamang layunin.

Effective naman siya sa akin. “Matulog ka na, Neah. Huwag mo akong alalahanin.” Mahina niyang sambit nang magising na naman siya. “Wala akong nahanap na gamot. Ang mayroon lang sila ibuprofen, allergy ka naman dun.” Bahagya siyang ngumiti. “Kilala mo pa rin ako.” Inirapan ko siya.

Agad na nag-alala si Czarina at ipinakuha ang gamot niya at siya mismo ang tumulong dito. Mabuti na lamang at mabilis na umepekto ang gamot. Nang makita niyang bumalik sa normal ang kulay ng mukha ni Alejandro, saka lamang siya nakahinga nang maluwag. Napansin iyon ng matanda. “Mukhang nag-aalala ka talaga para sa akin.”

sabi pa niya sa binata. Mula sa pagtatampo, biglang nawala ang sama ng loob ni Anton. Ngumiti ito at sumigla, pagkatapos ay kinalkal ang medicine kit. Binuksan niya ang isang ointment at ipinahid iyon sa pisngi ni Amara.

"Malapit na bang matapos ang meeting? Gumawa ako ng gamot para ubo mo." Nagbaba ng tingin si Erwan at tinap ang lamesa. "Ilagay mo dito." Naglakad si Amalia, ngunit hindi nito ibinaba. At sa lahat ng taong naroon, imbes na ilapag niya sa lamesa, ibinigay niya ang tasa na hawak niya rito. "Inumin mo ang gamot habang mainit pa." Natigil si Erwan at kinuha ang tasa at ininom ang lahat ng laman ng tasa na may gamot.

"Muselyo is not a herb. It's the altar in the throne room inside Forbideria's Castle." Bahagyang nagulat si Aurus sa sinabi nito. Ayon sa librong nabasa niya isa iyong uri ng gamot pero kung altar ang huling sangkap, meaning may mahalaga iyong gampanin para malunasan ang Bloody Illness. "According to the history, ang altar na iyon ang naging saksi sa pag-iisang d****b ng mga unang namuno sa Forbideria." Muli nitong sabi.