Anong Gusto Mo Novels & Stories

"Ako, mas gusto kong sinasagot ang 'Bakit?'" Napaayos siya ng upo nang marinig iyon. "Kasi?" "Kasi mas gusto kong iparamdam kung gaano kahalaga sa akin ang isang bagay o tao, kung bakit ko ito gusto, kung bakit ko mahal." Saglit na nagsalubong ang mga kilay nito at muli ring ngumiti. "Madalas kasi ay hindi ko kayang sabihin kung ano at sino talaga ang gusto ko. Kaya kahit malaman nila ang rason ko, mananatili itong misteryo."

Kung ano’ng gawin o sabihin ko ay makararating sa kaniya. “Hindi naman ako mapili. Kahit ano lang.” “Wala kang cravings?” Umiling ako. “Ayaw mo ng spaghetti na may ice cream?” tudyo niya sa akin. “Actually, ang gusto kong kainin ngayon ay tuyong pusit. ’Tapos may ginayat na kamatis at sibuyas. Oh, and sabaw ng tinola.”

Yun naman ang gusto ko ang lumayo siya sakin pero ano tong nararamdaman kong inis? "Ano bang nangyayari sa'yo? Hindi pa ba kayo naging okay ni Ghia? Hindi pa din kayo nagpapansinan.. Ano bang pumipigil sayo? Mukha naman gusto mo din sya bestie.. Iniisip mo ba ang sasabihin ng ibang tao? Never kang magiging masaya kung gagawin mo yan.."

komento niya. Umliling ako. Hindi naman kasi ako malakas kumain. Malakas akong kumain pag gusto ko yung pagkain. Pero pag hindi, kahit isang subo hindi ako titikim. "Pili lang." "What's your favorite food?" "Hmm.. Ito, sisig. Gusto ko rin yung mga siomai, siopao tapos barbeque at chicken carre.." "What's your favorite movie?"

Amoy pa lang kasi minsan hindi ko na gusto! Naghahanap ng pagkain ang tiyan ko pero hindi ko naman alam kung ano ang gusto! May mga pagkain kasi na amoy pa lang naduduwal na ako! Ayaw kong magmukhang maarte sa harap nila kaya lang ano ang magagawa ko? Kusa kasi talagang nagrereact ang sikmura ko sa mga pagkain na naamoy ko eh!

"Sigurado ka?" "Oo, pero gutom na ako. Gusto ko ng noodles." "Anong klaseng noodles?" "Yung instant noodles, ‘yung may beef flavor." "Alam mo namang di maganda 'yon. May MSG. Gusto mo na lang ng prutas?" "Gusto ko talaga ng noodles. Yung may itlog. Meron ba tayo?" "Wala. At alam mong hindi ako fan ng instant food," sagot ko, nakakunot ang noo.

Akala mo ang mga babae isang laruan na pwede lang niyang palitan kung kailan niya gustuhin. “G*go ka talaga.” “Period mo lang ang kaya kong tiisin.” “G*go,” bulong ko. “Oo nga pala, anong gusto mong ulam mamaya dude?” “Bakit? Bibili ka?” Kaagad akong napangiti. Tumango siya, “Oo, kahapon iyong gusto ni Tita. Ngayon ikaw naman. Anong gusto mo?”

"Anong gusto mo, maliit?" Hindi ako sumagot — hindi ko kaya. Hindi ko alam kung ano ang gusto ko — na tumigil siya, na ipagpatuloy niya, na gumawa siya ng isang bagay, kahit ano, para tapusin ang pagpapahirap na ito. Hindi siya naghintay na malaman ko.

bigla din akong nagkaroon ng lakas ng loob sa naiisip ko. ito pala ang gusto mo,so be it!maglaro tayong dalawa el greco,tutal matagal muna man ng napagsawaan katawan ko.nakita at natikman mo na rin ito kaya wala ng mawawala pa sa akin.

“What do I like?” Tumango ako sa kanya. “Like, as in ano ang gusto mo sa babae, ganon? Para kapag nagkagirlfriend ka, makilatis namin kung ganoon ba talaga siya,” sinundan ko iyon ng pagtawa. Seryoso naman ang mukha ni Enzo nang magyuko ito. “What do I like…” he chuckled softly and looked at me again.