Novel & Cerita Another Word For Boyfriend

“Pero sigurado ka bang iyon ang kailangan niya ngayon?” The words struck Kent more than he expected. Ano na naman bang sinasabi ng lalaking ‘to? Para bang mas kilala pa nito si Mae kumpara sa kaniya. Eh siya nga itong boyfriend at ama ng dinadala nito pero kung makapagsabi ng kung ano at kailangan ni Mae ay parang mas kilala pa nito ang girlfriend niya. What the fcking hell! He frowned slightly. “What is that supposed to mean?”

Totoo naman kasi. Biglang pumungay naman ang mga mata ni Vander na biglang ikinabura ng mga ngiti ko. "That was just...simply courting you, baby. The boyfriend act, is too far from that—you haven't see me yet, how I do as a boyfriend to the girl he loves." He whispered. Napalunok ako! Bakit pakiramdam ko ay may mga nakatagong kahulugan sa mga katagang iyon? Ano ba ang ginagawa ng isang boyfriend sa kanyang girlfriend? Langya, wala akong ideya!

'Yong dating asungot na Wesley na nakilala ko ay muli kong nakita ngayon. "Hindi mo kailangan mag paliwanag. Hindi naman ako 'yong boyfriend mo. Wala akong pakialam sayo kahit lumandi ka pa sa iba. O kahit ano pa ang gawin niyo. Kaibigan lang naman ako. Hindi mo ako boyfriend." Biglang kumunot 'yong mga noo ko habang tinititigan ko siya. Hindi ko siya maintindihan. Hindi ko alam kung bakit ganito ang mga sinasabi niya sakin ngayon.

She didn’t expect her to come up with such a story. “Tawagan mo,” si Jarred. Nag-uutos. “A-Ah, a-ano?” “Sabi ko tawagan mo ang sinasabi mo na boyfriend.” “F-For what?” “Para malaman natin kung nagsasabi ka nga ng totoo. If may matatawagan ka na sinasabi mo na boyfriend. Pero kung wala, surely dahil wala ka naman talagang boyfriend.” Patay. Sino naman ang tatawagan niya? She had male friends. Akma siyang aalis intending to call and instruct one of them to pretend.

“Hindi naman fiance. Boyfriend lang. Hindi ka pa nakatali sa kaniya. Kaya pwede pa tayo.” Nagulat na lang siya nang may matigas na kamay na humaklit ng braso niya. Sa lakas ng pagkakahila sa kaniya ay awtomatiko siyang nailayo sa lalaki sa harapan niya. Nanlaki ang mata niya nang balingan ang may gawa. Si Treous iyon. Nagtatagis ang bagang at may dilim sa mga matang nakatitig sa lalaking kasayaw niya kanina. “I-Ito ba ang boyfriend na sinasabi mo?” Tinuro pa nito si Treous.

Itigil na siguro niya talaga itong kahibangan niya. Pero boyfriend pa lang naman, may chance ka pa niyan. Asawa nga napapalitan. Boyfriend pa kaya? Lupa nga kahit may titulo ay naagaw pa. Boyfriend pa ba kaya? Ano ba ang dina-drama-drama ko? Wala naman kaming relasyon pero bakit ganito ang nararamdaman ko?

anang lalaki. "At ako pa talaga sinisisi mo kung bakit hindi mo ako maintindihan!? Seryoso ka sa lagay na iyan, ha?" inis na wika ni Kathleen sa lalaki. "Manahimik ka! Bakit ba ang ingay mo!? Nasaan na iyong boyfriend mong mayaman!" galit pang wika nito sa kanya. Napanganga naman siya sa kanyang narinig. "Anong boyfriend iyang pinagsasabi mo!? Hoy! Wala pa akong boyfriend, ano! Over my dead body!" inis niya namang sagot.

"Opo, Lola. Nakikinig ako." Pero sa isip niya, ang salitang boyfriend ay parang lason na unti-unting pumapatay sa kaniyang pag-asa.

Hindi ko siya pinangarap kahit kailan! "Psh. Got it wrong? Really?" He teasedly said. "Para matigil ka diyan. Ito! Ang gusto kong boyfriend ay mabait, maalalahanin, maalaga, gentleman, okay na rin kahit hindi siya ka-gwapuhan basta may takot sa panginoon, sweet, marunong mag togtog ng ibat'-ibang musical instruments, makakasundo ko sa lahat ng bagay."

dagdag pa niya. So, this is what he meant when he said that he wants me to have enough time for myself, huh? Parang napaka-perfect naman niyang boyfriend. Boyfriend… Ang sarap siguro sa feeling na matawag siya no’n. Okay, aaminin ko na gusto ko na rin kahit pa may bahagya pa rin akong takot na nararamdaman. Pero hindi naman kasi siya nagtatanong, as if naman na ako ang unang magsabi na boyfriend ko na siya! Siguro nga ay nasa modernong panahon na tayo, pero babae pa rin ako, ano!