Novel & Cerita Another Word For Buy In

"Really? Talaga lang ha? Hindi kita binili Abby, huwag mong pataasin ang value m baka masaktan ka lang Huwag masyadong mataas ang pangarap. Lalong hindi kita nais bilhin kahit naka bargain ka pa. I did'nt bought you, you were given as collateral. Mukha ka naman matalino pero barado ang ugat sa utak mo." lalo aking nanggigil sa sinabi nito sa akin bagamat totoo.

Kaya ngayong may sarili na siyang pera at kakayahan, para siyang bumabawi sa lahat ng pagkukulang noon. Kapag maganda, bibili. Kapag nagustuhan, bibili. Kapag hindi pa niya nasusubukan, bibili pa rin. Pati pagkain na hindi niya natikman dati, gusto niyang tikman lahat. Hindi nagtagal, mula sa dalawang bodyguard na may hawak ng shopping bags, naging anim. Kung hindi mo alam ang sitwasyon, iisipin mong wholesale buyer ang babae at hindi simpleng namamasyal lang.

tanong nito sa kanya. "Gusto niyang bilhin namin ang kumpanya nina Audrey." "Paano yun? ipagbibili naman kaya sa inyo yun?" "Gagamit kami ng ghost buyer. At baka matulungan kami ni Arvin." "Paanong si Arvin? kilala ni Audrey yun hindi ba?"

Pagkatapos ay sumagot ang salesperson, “Excuse me sir, kung gusto mong bilhin ang bag na ito, kailangan mong bumili ng mga bagay na may parehong halaga, tinatawag din itong accompanying purchase.” Nasorpresa si Charlie sa sinabi niya at tinanong. “Anong ibig sabihin mong bumili ng mga bagay na pareho ang halaga? Hindi ko ba pwedeng bilhin nang direkta ang bag na ito?” Ngumiti nang mapanlait ang salesperson habang sinagot. “Sir, ito ba ang unang beses na bibili ka ng Hermes bag? Bumili ka na ba sa Hermes dati?”

sagot ko, nakangiti pa rin. Tumingin siya sa akin nang diretso, tapos may bahagyang kunot sa noo. “Ma’am, baka po mas okay sa kabilang store. Medyo… mas affordable doon.” Napa-blink ako. “Excuse me?” “Ah—ano po kasi, dito… we only entertain serious buyers. Ayaw lang namin na ma-inconvenience kayo kung… wala kayong balak bumili.” Sabay tingin niya sa bag ko.

sabi ko sa kanya. He nodded again and said, "Ah, okay, bro. Noted. Bukas tayong dalawa bumili."

Ginamit ko naman ito dahil kahit ang aking mga kamay ay puno ng mga luha. “We just recently bought this,” he said, which confused me. My eyebrows creased because I was sure I never discussed anything related to the house with him ever since. He never told me about this and now he’s saying we just bought it? “May ipon tayo, ‘di ba? Kumuha ako roon ng saktong pambayad at hindi pinaalam sa ‘yo dahil pakiramdam ko… nawala na sa isip mo ‘tong bahay na dati ninyong gustong bilhin. Kaya ko naman ‘to bilhin gamit ang sarili kong pera pero alam kong hindi mo ‘yon ikasasaya, kaya hinintay kong dumami ang ipon natin para hati nating bilhin.”

Pero pinigilan ko ang sarili ko at nanatiling nakababa ang mga kamay ko. “If you want anything, I’ll buy it for you.” Sa gulat ko, mabilis siyang umiling. “If I want something, ako na lang ang bibili para sa sarili ko.” Hindi madalas mangyari na may tumatanggi sa akin nang ganito—paulit-ulit pa. Medyo lumamig ang ekspresyon ko. “Fine.” Paalis na sana ako nang tawagin niya ako.

Normal lang naman siguro na ganun ang galaw nila, wala naman 'yon ibang meaning. "Sir, nakahanda na po ang sasakyan." "That's good." "Ahmm, aalis na tayo? Paano yong mangga ko?" Kunot noo kong tanong. "Don't worry, magpapabili tayo sa kanila." Dahil sa sinabi niya tila ba'y nainis nanaman ako. Mag-uutos siya sa tauhan niya, pwede naman na siya ang bumili.

Buti nga hindi matanda ang nakakuha sa kaniya, swerte na siya sa mga gwapong ito pero parang hindi naman siya tao kung ituring. Wala na siyang pinagkaiba sa pusang binili para alagaan. Pero ang pusa ay aalagaan samantalang siya, siguradong hindi. Nakasunod lang sa kaniya ang paningin ng tatlo nang papalapit siya at huminto siya sa harapan ng mga ito at nagsalita ang lalaking bumili sa kaniya, "I was like watching paint dry."