Anticipatory Anxiety Novels & Stories

“Gago.” “Pero noted,” dagdag niya, mas seryoso na. Huminga ako nang malalim, pinipilit kontrolin ang anxiety na gumagapang sa loob ko. Yung tipong gusto mo nang maunang pumasok sa sasakyan para makasama ka pero alam mong hindi pwede. Yung tipong nag-aalala ka pero wala kang magawa kundi magtiwala. At sa totoo lang…

Matagal nang iniisip ni Lyca na ang dahilan kung bakit pumayag itong si Anton na gamitin sa isang pekeng aksidente ay maaaring dahil malala na ang sakit nito at wala nang pag-asa, o di kaya’y wala talaga itong takot sa kamatayan. Pero isang bagay lang ang tanging nasa isip niya ngayon. Ito ay ang pahirapan nang husto si Anton sa ganitong paraan. Gusto niyang makaramdam ito nang matinding takot, at gusto rin niyang maranasan ng taong ito kung paano ang mawalan nh kontrol sa isang aksidente!

Ang pag-iyak niya, ang mga sigaw at ang pag-agas ng dugo sa gitna ng mga hita niya. Inusig ako ng matinding konsensya nang maisip kong mauulit na naman ang mga nangyari sa amin ni Nick. There's a child involved. AGAIN. My anxiety became bigger and worse. I found myself having a hard time breathing. My heart was beating erratically. My vision became blurry because of tears. I felt sudden nausea running down my spine as flashes of events of what about to happen bugged my head out. The history repeats itself and it always make sure that things would be a lot much worse.

Paano kung mas tatanggapin nila ang nandito sa metropolis kesa mula sa malayong bayan? Gusto kong maging optimistic o yung positibo ang pananaw pero hindi ko maiwasan na hindi kabahan at mag-agam-agam. Lahat naman siguro talaga ng tao, nakakaramdam ng ganito di ba? Anxiety is the right term. Hindi ko na namalayan ng biglang tumunog na lang ang cellphone ko. Unregistered number ang nakalagay, pakiramdam ko ay ito na yung delivery.

"What is the primary cause?" "Ang Intimacy Anxiety ay isang malalang sakit sa pag-iisip," awtomatikong paliwanag ni Luke habang nagbabago ang takbo ng kanyang utak bilang doktor. "Nakakaramdam ng matinding takot at pisikal na reaksyon ang pasyente kapag sinusubukan na mapalapit ang kalooban o katawan sa isang kapareha. Karaniwang senyales nito ang mabilis na tibok ng puso, malamig na pawis, hirap sa paghinga, at sa malalang lagay ay matinding panic attack."

Back to pretending. - Habang naglalakad si Sheena palabas ng building, hindi takot ang nangingibabaw. Hindi lang guilt. Kundi anticipation. Yung klase ng anticipation na alam mong mali—pero hinihintay mo pa rin. At para kay Carlo—habang nakatayo siya mag-isa sa madilim na opisina—iisa lang ang malinaw: Hindi niya na kontrolado ’to.

"Why do you seems unhappy?" "...when you fainted earlier," ako naman ngayon ang humigpit ang hawak sa kamay niya. "Sinumpong na naman ako nang anxiety Bard. Okay naman ako noong mga araw di'ba? I already beyond free. Pero bakit?" "Shh! I'll give a call to doktora Rodrigo to that. I have a special speculations that that was, too a sign of your pregnancy." "A-ang anxiety ko? Papaano mo nalaman 'yan?"

Hindi na ako makaback-out kasi nga malapit na kami atsaka baka asarin pa ako ng dalawa na'to. Sumakay na kami sa ferris wheel at ramdam na ramdam ko yung mabilis na tibok ng puso ko, kinakabahan ako. Hindi ko pinahalata sa dalawa na kinakabahan ako kaya prente parin akong umupo sa upuan. Habang mahina itong umiikot nararamdaman ‘kong nasa bandang itaas na kami, sumilip ako sa labas at unti-unting nawala yung kaba ko, aaminin ‘kong nakakakaba talaga sa una pero sa sobrang ganda ng view dito, nawawala yung kaba ko.