Azrael Archangel Novels & Stories

He didn't even recognize her if not for Gabriel's memory. "You're always ruining my plans, Rain. You should shut yourself forever and let me drive this chaotic life you had," may diing bigkas ni Azrael na humila sa kanyang diwa mula sa pagbabalik tanaw. Azrael was about to give him a hard blow when his fist was being blocked by someone. Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin at marahang napailing. Ah, he knew he would come but it was a bit late.

"Kailangan may gawin ako. Hindi pwedeng makulong ako. Ayaw kong makulong." Umalis si Angel. Para puntahan ang taong iyon, na maaaring makatulong sa kanya. Pagkarating nito sa parking lot ng kumpanya ni Azrael ay agad itong sumakay sa kanyang kotse at pinatakbo iyon paalis. Azrael POV Nandito ako ngayon sa sementeryo. Dinalaw ko ang puntod ni Ain. Hindi ko mapigilan ang lumuha muli. Dahil sobrang sakit lang ng nararamdaman ko.

malaias niyang ungol matapos dilaan ni Azrael ang kanyang biyak. Para siyang mawawala sa sarili sa mga oras na iyon. Hindi niya lubos akalaing mararanasan niya ang ganoong bagay kay Azrael. Parang dati lang, kakaiba ang titig nito sa kanya. Pero ngayon, tinitikman na nito ang pinanatatago niya. Damang-dama niya ang bawat pagdiin ng dila nito sa kanyang biyak. Dinilaan nito ang buong paligid ng kanyang hiyas hanggang sa mapaungol siyang muli ng malakas. Sinispsîp nito ang kanyang mani habang patuloy sa paglamás ng kanyang malusog na dibdib. Mayamaya pa, tuluyan ng ipinasok ni Azrael ang dila nito sa basang-basa niyang lagusan.

Mas lalong nakita ang stress sa mukha ni Alora nang marinig niya ang sagot ni Azrael. "You can't do this to me Azrael. I am your wife kahit saang angulo tingnan!" Umiling-iling si Azrael. "Yes, you are my wife in the eyes of the government and the lord pero kung titingnan ang angulo ng pag-ibig ay wala kang laban." Ito ata ang araw sa tanang buhay ko na nakaramdam ako ng sobrang pagiging confident dahil sa mga sinasagot ni Azrael.

Hindi na tuloy siya makapaghintay na makasama si Gab habang buhay. He was her best friend, her soulmate, her protector, her all-time armor, the love of her life... Her one true angel. Tama nga ang sinabi ng batang si Gabriel. Anyone could be your Angel, iyong taong siyang handang magsakripisyo mapaligaya ka lang at handang isakripisyo ang sarili maprotektahan kalang. Her eyes turned misty. She buried her head closer inhaling his all too familiar scent.

Wala siyang sinasabi, ngunit dama ko ang bigat ng kanyang titig na tila hindi man lang ako inaalis sa kanyang paningin. Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong nginunguya ang pagkaing nasa harapan ko. Kahit anong pilit ko, hindi ko mapigilang mangatal. Napansin iyon ni Azrael. Bahagyang umusog siya palapit sa akin, at agad kong naramdaman ang bigat ng kanyang presensya. “You’re trembling…” His voice was low, laced with quiet amusement and danger as his piercing gaze locked on me. “Are you that nervous in my presence?”

Napalundag ako sa gulat ng biglang tumunog ang cellphone ko. Si Ate. "Diyos ko naman.." napahawak ako sa dibdib ko. "Hello po.." sagot ko at mabilis na naglakad ng makita kong may paparating na naman na jeep na 'Simbahan baba.'

“May mission lang kami ng aking pinaglilingkuran na dapat namin mahanap at maibalik sa demon realm, ikaw? Bakit ka nasa mundo ng mga tao ang isang arkanghel at nasa wangis ng tulad ng sa mga tao, Azrael.” Dahan-dahan na inalis ni Azrael ang pagkakatutok niya ng punyal nito sa leeg ni Endemion na dahan-dahan na ikinaharap nito sa dating kaibigan ay kasamahan sa celestial realm na seryosong nakatingin sa kaniya.

Hindi niya inaasahan na may sadyang tatayo sa gitna ng daan para harangan siya, kaya hindi siya agad nakahinto at nabangga siya rito. Kung hindi siya inalalayan ng taong ito, siguradong natumba na siya. At ang taong ito ay ang huling nilalang na gusto niyang makita. "Damn!" bulong niya sa sarili nang makilala ang nasa harap niya. She could tell he was angry, but he still tried his best to suppress it. "Shuvee, bakit hindi ka umuwi?" tanong ni Azrael habang hawak ang kanyang mga balikat. Malumanay at tender ang boses nito, gaya ng dati.

si Gabriel ulit na hindi pinansin ni Uriel na matapos ubusin ang cupcake ay saka pinirmahan ang dala at bagong bili niyang album ng Archangels. “Thank you” si Uriel na tumayo saka siya hinalikan ng simpleng halik sa pisngi. Hindi inasahan ni Therese ang ikinilos na iyon ng lalaki kaya agad na nag-init ang magkabili niyang pisngi. “T-Thank you din,” ang tanging nasabi niya saka parang lutang na tinalikuran ang lalaki para pagbigyan ang susunod na sa pila.