Architect Wear Novels & Stories

tanong ko sa kanya. “Papunta na. Don’t worry, nandiyan naman na si Architect. Huwag mo ng paghintayin pa, ha? Busy ‘yan!” natatawa niya pang saad. Mas lalo ko tuloy napatunayan ang hinuha ko. “He’s wearing a black longsleeve saka pants din daw na black at higit sa lahat, gwapo!” sabi niya pa. Bago pa ako makaangal ay binabaan na ako nito ng tawag. Ang gagong ‘yon talaga, humanda talaga siya sa akin pagpunta niya dito.

I'm also curios about this Architect, why is he so persistent? Clad in my Balenciaga black puffy mini dress paired with Christian Louboutin epic rose patent leather sandals, makes me so look so intimidating. I don't usually wear too much jewelries especially necklace. I hate it and I will never wear it. Para akong sinasakal nito lalo na 'pag may naaalala ako. Today I accessorize myself with Rolex pearl master date just watch and to complete my look I choose my Lady Dior, black lambskin bag. All black for me today. I just feel that I look fierce and formidable in black.

Pagkatapos kong nanganak kay Apollo ay nag aral kaagad ako bilang isang fashion designer, halos isang taon din akong nag aral bilang isang fashion designer at dahil siguro ma swerte ako, naka pass naman ako sa lahat. Isang taon din akong nag aral ng architect. Hindi ko alam kong bakit nag aral pa ako ng pagiging architect pero isa lang ang masasabe ko, pag talaga merong kinalaman sa design, ay pinag aaralan ko talaga. Mahirap man o mahirap.

Sinalubong nila ni tito Manuel ang 32-year old na Architect. "Nice to finally meet you, Architect Mijares," masayang salubong niya rito sabay lahad sa kanyang palad na malugod naman nitong tinanggap. "Likewise, Ms. Villamor." Ngumiti ito at doon lang niya napasadahan ng tingin ang mukha nito. Hindi maikakailang guwapo ito. Idagdag pa ang matikas nitong pangangatawan at malinis na pagdadala ng damit. He was wearing plain black polo and pants na bumagay sa black leather shoes nito. He looks very professional in his attire.

aniya, malambing at matamis ang tono, na para bang walang nangyari kanina. Pero imbes na sagutin siya ni Archival, dumiretso lang ito sa akin, hindi man lang siya tinapunan kahit isang tingin. He was wearing a perfectly tailored suit, mukhang galing pa sa isang importanteng event, but instead of staying there—he came here.

Inilagay niya ang isang kamay sa bulsa ng pantalon niya, habang ang kabilang kamay ay dahan-dahang hinawakan ang baywang ko, ipinapakita sa lahat kung kanino siya nakareserba. "Architect Albarica," malamig, madiin, at walang paligoy-ligoy na simula ni Kairo. Ang tono ng boses niya ay kasing lamig ng yelo. "Kung nandito ka para magtrabaho sa retail spaces, tapusin mo ang trabaho mo nang tahimik. Pero kung nandito ka para magkalat ng issue at mag-ungkat ng mga bagay na wala ka namang karapatang pakialaman, imumungkahi ko na mag-resign ka na bago pa kita personal na tanggalin sa listahan ng mga accredited consultants ng proyektong ito."

Pinitik niya rin Ang noo ko. "Gago! Magsakit iyon ha," binatukan ko rin Siya pabalik. Lumingon Ako saglit at nahagip Ng aking paningin si Archie na tahimik lang nakasandal sa sasakyan. He is wearing formal short pants with black polo shirt, matching with shoes. He cross his arms while leaning on the car. He didn't even great me good morning. "Morning!" Sabi ko rito dahilan para mapalingon Siya sa akin.

May nakasabit na ring hard hat sa kaniyang kamay. He looked every bit the professional architect in his element… as usual. "Good morning," bati niya nang makalapit kami. "Before we enter, please put on your safety gear. Ms. Montes, did everyone read the protocols I sent?" "Opo, Architect," sagot ko habang inaabot ang hard hat na ibinibigay ng isa sa mga staff niya.

Tumango ito bilang sagot. Pero bakit nakikita ko siyang madalas sa main office ng FU? Kung hindi siya isang assistant ng may-ari, baka naman may project siyang ginagawa para sa university? Ngunit kung isa nga siyang Architect, bakit palaging torso ang suot niya? Hindi naman ganoon manamit ang isang Architect sa pagkakaalam ko.