Arrogant Novels & Stories

Laging may biyahe. At wala naman akong interes na makita siya. Billionaire CEOs are all the same. Arrogant. Detached. Untouchable. Hindi ko napansing medyo bumigat ang dibdib ko sa huling salita. Untouchable. Lumipas ang mga linggo.

Sinadya niya pang diinan ang salitang arogante. “Ms. Honrade, regardless of what you think about each of us. It won’t matter anyway. We are here to settle the arrangement. I was expecting an obedient lady to appear in front of us. I guess we have nothing to talk about here. We should postpone the arrangement until you come to your senses. This is not a playground, young lady. ”

“You’ve been and are being so—” Liningon kami ng mga classmates ko kaya saglit akong tumigil. Napalakas ang boses ko. Hindi ko na napigilan. Muli akong bumaling kay Enrique. This time, I lowered my voice to almost a whisper but I made sure that my disapproval of his arrogant behavior is emphasized in the tone of my voice. Inulit ko sa kanya iyong sasabihin ko dapat kanina. “You’ve been and are being so arrogant and insensitive. I don’t like you because ‘trouble’ is written all over you. I don’t like you because you remind me of Z—”

Tumikhim siya, pinatulis ang kanyang panga, at saglit na nanahimik bago muling nagbaba ng tinig. “No. Hindi ko gagawin 'yon. Lalo na't masyadong matigas ang ulo niya.” “You proud, egotistical bastard!” Ngumiti siya, isang mapanganib na ngiti na madalas nagbigay takot sa mga taong humaharap sa kanya. “Thank you,” sarkastiko niyang sagot.

Bulalas niya, tila hindi pa siya makapaniwala. “I told you, I’m capable. You basically make all the money in the company, and I have taken advantage of you a lot over the years. It is not worth mentioning that I can do a little thing for you now..." Although he spoke modestly, the smile in the corners of his eyes and eyebrows was full of undisguised arrogance.

Apat na araw pa lang akong nagtatrabaho kay Conrad, pero kitang-kita ko na agad kung paano niya tratuhin ang mga empleyado niya. Akala ko masungit na siya noong una, pero mas masungit pa pala. Para siyang dragon na may apoy sa bibig. Lahat ng nakikitang pumapasok sa opisina niya ay halatang kinakabahan, namumutla, o nakikisuyo na lang para ibang tao ang mag-abot ng dokumento sa kanya. Wala talagang empleyado na hindi takot sa kanya. Their reactions say it all. Conrad is an awful boss, a tyrant. Wala siyang pakialam sa mga empleyado niya.

" And smirk, emphasizing the word 'boo' using his annoying tone, pissing me more. Sobrang pikon na ako pero hindi ako pwedeng magpatalo sa kanya. "Anong you're not, you are annoying Mister Monteverde. Hindi lang annoying kundi you're so arrogant. You're so full of yourself. Feeling mo lahat ng tao magkakagusto sayo. Oo nilapitan kita sa bar that night but it doesn't mean, head over heels na ako sa 'yo. Ano inang pitoy mo diamond?" Malakas itong tumawa. Pansin ko kapag nag-iilonggo ako tinatawanan niya ako. Naiintindihan niya ba mga sinasabi ko?

"At piliin mo ang mga taong pagbuntongan mo ng arogante mong ugali." "Oo na. Ako na ang arogante. Ako na ang mayabang. Pilit ko naman kontrolin ang emosyon ko pero kapag lagpas na talaga sa limits ko, hindi ko na makayang hindi magliyab. "All the time, 'yan naman ang sinasabi ni Sir 'pag nalalaman nyang nakipagsagutan ako sa mga matataas sa 'kin. Nakakainis!" paglalabas nya ng galit sa loob ng isipan.

" Natawa siya. I've met so many arrogant men but never this arrogant. Ang ere ni André ay nagsisigaw ng confidence to the level of arrogance. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o mamamangha. Tila alam nitong pinagkakaguluhan siya. Alam na alam niyang marami ang nagpapantasya sa kanya. Iniisip ko tuloy kung alam rin ba niyang marami akong naiisip tungkol sa kanya. Him on top of me, sweating and biting his...

Nanatili lamang akong nakaupo ngunit nanuyo ang lalamunan ko bigla nang mabaling sa akin ang tingin niya. Wearing his jeans and old rubber shoes, I noticed Anton trying to exude an intimidating aura. Matikas ang kanyang tindig. However, I remained unfazed by his appearance. I met his gaze with confidence and rolled my eyes, refusing to be affected by his attempt at intimidation. I saw through his facade of arrogance and hostility, recognizing it as nothing more than an empty display of power. Despite his well-defined body and the way he moved, I saw past the superficial traits he used to assert dominance.