Asawa Ko Tikman Mo Novels & Stories

Buhos na ulan aking mundo'y lunuring tuluyan Tulad ng pag-agos mo 'Di mapipigil ang puso kong nagliliyab Pag-ibig ko'y umaapaw Damdamin ko'y humihiyaw sa tuwa Tuwing umuulan at kapiling ka - Tuwing Umuulan, Regine Velasquez-Alcasid *** * B A C K S T O R Y* "C-COFFEE?" He asked her.

Pwede naman syang magpakilala ng maayos. Tumalikod ako pero hindi parin umaalis. "Nina. Nina ang pangalan ko magnanakaw." I said then tumakbo papaalis. Which I regret the moment I run. ********* PLEASE DON’T FORGET TO VOTE, COMMENT, SHARE AND FOLLOW. THANKS A LOT BABY WEIRDOS. FOR MORE IMPORTANT UPDATES PLEASE VISIT THE FOLLOWING: F******k: Sam Velasquez F* Page: Samx Writes Twitter: @Oddly_Weird_Mis

Riva whispered, “…asawa kita.” There was silence—so soft, so heavy—that it tugged something within Luther. His chest tightened just a little. There it was, the word. Asawa. His eyes flickered, but he didn’t speak. Silent kilig danced in the quiet space between them, though he remained unmoving, guarded.

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

“Pakawalan mo kami!“ Isang sigaw ang umalingawngaw sa buong silid. “Wahahahaha, ang tat*nga n'yo kahit kailan, mukha bang papakawalan tayo n'yan?” “T*ngina ano na naman 'to? Kalagan mo'ko hahambalusin kita ng dos por dos!” Matapang na hamon ng isa pa. “Tulong! Kiwashi! Pakawalan mo ako kung sino ka man, please, I need to meet Kiwashi.”

Fourth, kamuntikan pero sablay "Baka maubos yang load mo, huwag na kaya" sabi ko nung mag tatry pa sya ng isang beses "Kung hindi ko makuha ngayon, lipat na tayo alright?" Sabi nya Wala naman akong nagawa kundi tumango. Swinipe na nya ang card nya at sinimulan na nyang galawin yung controller "Yes! Nakuha na rin!" Masayang sabi ko nung maangat nya ito at mahulog sa designated place

Gagawing tama ang mali at hindi na muling sasaktan ang isa't isa. Sige lang, Umiyak ka lang ng umiyak ngayon. Iiyak mo lahat ng sakit, dahil iyan ang patunay na tunay nga yang nararamdaman mo para sakin. Iiyak mo lang lahat dahil sinisigurado ko na simula ngayon.. gagawin ko na ang lahat para mapasaya ka naman. Pangako. “Sana hindi pa 'to masyadong huli para sabihin pero..” at napangiti ako sakaniya. “I'm back.”

"May pag-asa pa raw ba'ng makaalala ako?" "Oo naman kuya! Sus, ikaw pa ba!Isang daang porsiyento pa ang pag-asa mong makaalala kaya't tibayan mo 'yang loob mo para mapabilis ang pag galing mo. Alam mo bang, ikaw ang superman ng buhay ko?" Bigla akong natawa sa kanyang sinabi.''Kaunting pangungumbinsi pa, baka maniwala na akong magkapatid nga tayo."

Not even leaving a single video in their phone na posibleng magamit nila sa'min. Pagkatapos kong gawin 'yon, agad ko ng ibinalibag sa gawi nila ang kani-kanilang phone na taranta namang sinalo ng mga ito. For sure afraid that it'd fall and eventually break kapag nagkataon. "The next time I'd see your lovely faces again, I'm gonna treat you with cakes. So Off you go now! Go back to your mommies' ovaries kung ayaw nyong ngayon ko kayo ilibre ng cakes!!!"

kumindat sa akin si Xavion, ngumiti ako sa kaniya. "Aalis na ba tayo?" tanong ni Xion, tumango ang Mommy nila. "Tatawagin ko lang ang Papa niyo, Xash, pakigising si Asha," tumango ito at naglakad papasok sa kwartong malapit sa amin. Naramdaman ko ang pag upo ni Xavion sa tabi ko, mahina niyang pinisil ang aking kamay. "I love you."