Aswang In Philippines Novels & Stories

“Tito?” “Yes, I'm from the Wong Family. We are a powerful syndicate of criminal organization that operates in the Philippines area. Isa ako sa kanila. We have connections throughout the city and the country, and we are willing to sacrifice anything to succeed.” Pahayag nito at saka tiningnan siya. “Kahit ikaw na kaibigan ko. Kaya kong isakripisyo para sa kapangyarihan.”

Pati si Ella na walang kamalay malay sa Maynila ay heto ngayon at nadamay sa sumpa. Hindi tulad niyang pinagpalang lobo,may kakaiba siyang katangin na makontrol ang pagpapalit anyo,nakakakilala siya kahit nasa anyong lobo. Pero ayun sa pinuno, ang isang Sinwa ay halimaw na hindi nakakakilala o nakakabasa ng emosyon. Ang Sinwa ay isang halimaw na palaging uhaw sa dugo at laman ng tao man o kahit anong nilalang.

CASSANDRA POV Tinawagan niya ang numero ng pinsan para ipaalam dito na darating siya sa bahay nito,alam niyang uuwi ito sa Pilipinas dahil narinig niyang nandoon ang kasintahan nitong itinakas niya sa isang organisasyon'g naghahabol dito,ang alam ng lahat patay na ang babae pero sa katunayan buhay ito at nasa pangangalaga ng isang pari sa Pilipinas.

Inisenteng sambit sa aking anak na kinatawa nilang dalawa ni Carlo. "Ay nako Julie, tama ka! Kung mahilig sa dugo, vampire yan!" sagot ni Carlo habang humahagalpak sa tawa. Pero biglang sumingit si Nene, nakataas ang kilay at may ngising demonyita: "Hindi lang vampire, iha… baka aswang sa kama! Alam mo na, yung tipong hindi lang dugo ang hinihigop kundi pati lakas ng mga lalaki!"

​"Sinasabi niyo ba sa aking mga inutil kayo na matapos ang milyon-milyong halaga ng resources na ibinigay ko sa inyong operasyon—mga satellite feed mula sa dark web, infrared drones na hindi nakikita ng radar, at ang pinakamabibilis na military speedboats—ay babalik kayo rito sa BGC na walang bitbit kundi kwento tungkol sa makapal na dahon ng gubat?!" ​"General, malakas ang agos ng West Philippine Sea kagabi sa gitna ng dagat—" ​"I DON'T CARE ABOUT THE CURRENT!" biglang sigaw muli ni Silas, sabay dambuhalang hampas ng kanyang palad sa mesa na gawa sa solidong narra. Nagtalunan sa matinding gulat sina Chua at Reyes sa kanilang kinatatayuan.

Sa Switzerland ay naiiwan niya ang mga ito sa kapwa niya OFW doon o kaya minsan ay naiiwan niya ang mga ito sa kanilang bahay ng walang bantay. Kampante siya roon dahil mahigpit ang seguridad kaysa rito sa Pilipinas na talamak ang mga krimeng nangyayari. Sinubukan niya na ring tawagan si Jessie para kaagad na itong makabook ng flight papuntang Naga. Kumaripas ng takbo si Hara at ginamit ang bagong kotse na kabibili niya lamang five days bago ang lipad nila papuntang Pilipinas ....

Nandito kami ngayon sa barangay hall, dinala namin sina Tiya Vangie rito para palamigin kahit papaano ang gulo, pero mukhang hindi iyon mangyayari. Sumasakit na ang sintido ko kakaisip sa bagay na 'yon. This is beyond my imagination. Mas lalong kakamuhian kami ng tao dahil dito. All because of Mama. She isn't in her right mind—her sanity has long since fractured... so, naturally, she becomes the convenient scapegoat for everything that goes wrong. People here rely on the unreliable, clinging to superstitions and hearsay because it’s what they’ve always known. I couldn't stop them, it was their way of life. Aswang. Mangkukulam. Mambabarang. Mamamatay tao. Ano pa ba? Ano pa ba ang gusto nilang

Nagtagpo ang aking dalawang kilay habang nakatingin sa gawi niya at hinihintay ang sunod niyang sasabihin. He laughed. “Of course, sila pa rin ang ikinasal. Nagpakasal sila bago pa ikasal si Mom sa iba. A secret marriage here in the Philippines where divorce is not really legal. Dahil dito sila nagpakasal, sigurado silang hindi kaagad mawawalan ng bisa ang kasal nila kahit na paghiwalayin pa sila ni Lolo.”

Halos wala na ring tao sa labas, ilaw nalang ng poste ang nagsisilbing ilaw ko sa daan. Napatingin naman ako sa buwan. Napangiti ako dahil ang ganda nito tapos full moon pa. Bigla nalang ako natawa kasi natatandaan ko ang mga kwento ni mama dati. Kapag daw full moon, may mga aswang daw na lumalabas sa gabi. Lumaki si mama sa probinsya kaya naniniwala siya sa mga aswang at dahil nag-iisang anak lang nila ako ay 'di na nila ako pinapalabas kapag ala-sais na ng gabi.

sabi ko na namamangha pa. We just arrived in Korea, and now I have set foot in its very land. Haruka and I stood up, and Rylon and Sir Ashton just followed behind us. I looked at my cell phone and remembered that the Philippine SIM card does not work here. Tumingin ako kay Sir Ashton at saka ko sinenyas sa kanya ang selpon ko at may kinuha sya sa bulsa nya na selpon saka nya ito binigay sa ‘kin at naunang bumaba.